logo
EN
DE

Yabancı Ülke Vatandaşlarının İkamet İşlemleri ve Başvuru Süreçleri (İkamet İzni ve Oturum İzni)

Yabancı Ülke Vatandaşlarının İkamet İşlemleri ve Başvuru Süreçleri (İkamet İzni ve Oturum İzni)

Yabancı Ülke Vatandaşlarının İkamet İşlemleri ve Başvuru Süreçleri (İkamet İzni ve Oturum İzni)

Yabancı Ülke Vatandaşlarının İkamet İşlemleri ve Başvuru Süreçleri (İkamet İzni ve Oturum İzni)

 

YABANCILARIN TÜRKİYE’DE iKAMET VE SEYAHATLERİ HAKKINDA KANUN

 

            Kanun Numarası                                  : 5683

            Kanun Tarihi                                        : 15/7/1950

            Yayımlandığı R. Gazete : Tarih             : 24/7/1950 Sayı : 7564

            Yayımlandığı Düstur : Tertip                : 3 Cilt : 31 Sayfa : 2258

 

Umumi Hükümler

 

            Madde 1 – Türkiye’ye girmesi kanunlarla memnu bulunmayan ve Pasaport Kanununun hükümlerine uygun şekilde gelen yabancılar, kanunlarla tayin olunan kayıt ve şartlar dairesinde Türkiye’de ikamet ve seyahat etmek hakkına haizdirler.

 

            Madde 2 – Yabancıların girmekten ve ikametten kanunla menedilmiş oldukları yerlerden başka, memleketin muayyen mıntakalarında münferit veya toplu bir halde ikamet veya seyahatleri Bakanlar Kurulu kararı ile menedilebilir.

            Bakanlar Kurulu bu gibi tedbirlerin mukabele bilmisil olmak üzere muayyen Devlet tebaalarına tatbikına da karar vermeye yetkilidir.

 

İkamet Beyannamesi

 

            Umumi hüküm (2)

            Madde 3 – Türkiye’de bir aydan fazla kalacak yabancılar bu müddet bitmeden ikamet tezkeresi almak için gerekli beyannameyi doldurmak üzere yetkili emniyet makamlarına bizzat veya bilvasıta müracaat etmekle ödevlidirler. Bu beyanname hiç bir harç ve resme tabi değildir.

İş tutmak maksadiyle Türkiye’ye gelen yabancılar geldikleri tarihten itibaren bir ay zarfında ve her halde çalışmaya başlamazdan evvel ikamet tezkeresi almış bulunmalıdırlar.

Konferans, konser vermek gibi kültürel faaliyetlerde bulunmak üzere turneye çıkmış olup da Türkiye’ye gelen yabancılar, bu faaliyetleri bir aydan fazla sürmemek şartiyle, bu kayıttan müstesnadır.

 

            Müşterek pasaportla gelenlerin tabi olacakları hususi muamele

            Madde 4 – Seyahat maksadiyle veya beşinci maddede yazılı maksatlarla Türkiye’ye müşterek pasaportla gelen yabancılar iki ay müddet içinde ikamet tezkeresi almakla mükellef değildirler. İcap eden hallerde bu müddet vilayetlerce iki ay daha uzatılabilir.

Müşterek pasaportla gelenlerden her birine kimliklerini gösterir resim ve harçtan muaf birer vesika verilir.

Müşterek pasaportla gelen yabancılardan grup gittikten sonra Türkiye’de kalacak olanlar hakkında bu kanunun ve Pasaport Kanununun hükümleri dairesinde muamele yapılır.

            “Turist” damgalı vize ile veya kongre, konferans ve sair kültürel gösteriler için gelenlere hususi muamele

            Madde 5 – Milli veya Milletlerarası, tarih, kültür ve güzel sanatlar şenlikleri ve festival, spor müsabakaları, kongre ve konferanslar, sergi ve panayırlar münasebetiyle veya Bakanlar Kurulunca tayin olunacak yerlerde ziyaret, tedavi veya hava değiştirme maksadiyle “Turist” damgalı giriş vizeleriyle gelecek yabancılar bu vizelerinde ikamet bakımından tahdidi tazammun eden bir şerh mevcut değilse dört ay müddetle ikamet tezkeresi almakla mükellef değildirler.

 

            Triptik vesikalariyle gelenler için hususi muamele

Madde 6 – Triptik vesikalariyle, Milletlerarası Turizm ve Otomobil Birliğinin gümrüklerden giriş karneleriyle gelen yabancı seyyahlar dört ay müddet için ikamet tezkeresi almakla mükellef değildirler.

 

            İkamet tezkeresinin reddolunacağı haller

            Madde 7 – A) Sırf iş tutmak için gelecek sanat ve meslek erbabı olup da tutacağı iş, kanunlar gereğince Türk vatandaşlarına hasredilmiş bulunan;

  1. B) Türk kanun veya örf ve adetleriyle yahut siyasi icabatla telif edilemiyecek durumda olan veya faaliyette bulunan;
  2. C) Türkiye’de kalmak istediği müddet zarfında yaşamak için maddi imkanları meşru bir şekilde temin edemiyeceği sabit olan;
  3. D) Türkiye’ye girmesi memnu olup da her nasılsa girmiş bulunan;
  4. E) Türkiye’de oturduğu müddetçe huzur ve asayişi ihlal eden;

            Yabancılara ikamet tezkeresi verilmez.

            İkamet müsaadesinin süresi

            Madde 8 – Yabancılara verilecek ikamet müsaadesinin süresi, mevzuatın ve yabancı Devletlerle aktedilmiş bulunan anlaşmaların hükümleri dairesinde ve mümkün mertebe, müracaat sahibinin talebi nazarı itibara alınmak suretiyle tesbit olunur.

 

            İkamet tezkerelerinin süresi (1)

            Madde 9 – (Değişik:14/5/1998-4360/1md.)

İkamet tezkerelerinin süresi beş seneliktir. Karşılıklılık ilkesi uyarınca bu süre Dışişleri Bakanlığının görüşü alınmak suretiyle İçişleri Bakanlığı tarafından, daha uzun veya daha kısa olarak tespit edilebilir.

Süresi biten ikamet tezkeresi üzerinde en fazla dört defa uzatma işlemi yapılabilir.

İkamet tezkereleri şahsi olmakla beraber karı, koca ve bunların onsekiz yaşını doldurmamış çocuklarına ya hepsi için, yahut çocukların baba ve analarının refakat hanesine kaydı süretiyle müşterek ikamet tezkeresi verilebilir, iş sahibi olanların şahsi ikamet tezkeresi almaları zorunludur.

 

            İkamet tezkerelerinin yenilenmesi veya sürelerinin uzatılması (2)

            Madde 10 – (Değişik:14/5/1998 – 4360/2 md.)

            Türkiye’de ikamet tezkerelerini yenilemek veya süresini uzatmak isteyen yabancılar bu tezkerelerde yazılı sürenin sona ermesinden itibaren onbeş gün içinde 3 üncü maddede yazılı makamlara bizzat veya bilvasıta müracaat ederek 9 uncu madde hükümleri çerçevesinde yenisini almaya veya süresini uzattırmaya yükümlüdürler.

Tezkerelerde yazılı sürenin sona ermesinden önce de müracaat yapılabilir.

Medeni hallerinde ve Türkiye’de ikamet sebeplerinde değişiklik olmayan yabancılar yenileme veya süre uzatma muamelesi için 3 üncü maddede yazılı beyannameyi vermezler.

 

            İkamet tezkerelerini kaybedenler

            Madde 11 – İkamet tezkerelerini kaybedenler derhal ilgili makama müracaatla yenisini almaya mecburdurlar. Bunlara kaybettikleri ikamet tezkerelerinin müddeti süresince muteber olmak üzere yeniden ikamet tezkeresi verilir. Kaybolan tezkere harca tabi bulunuyorsa bunların yerine verilecek yeni ikamet tezkerelerinden dokuzuncu maddede yazılı harçların yarısı alınır.

 

            Medeni hallerinde değişiklikler olanlar

            Madde 12 – Yabancılar medeni hallerinde husule gelecek değişiklikleri bu değişikliğin husulünden itibaren 15 gün içinde bulundukları mıntaka zabıta makamlarına imzalı bir beyanname ile haber vermeye ve keyfiyeti ellerindeki ikamet tezkerelerine kaydettirmeye mecburdurlar.

Bu beyannameler her türlü harç ve resimden muaftır.

 

            Geçici olarak Türkiye’den ayrılanlar (1)

            Madde 13 – (Değişik:14/5/1998 – 4361/1md.)

İkamet tezkeresi sahibi yabancılardan, geri dönmek üzere Türkiye dışına giden ve ikamet tezkeresinin süresi bitmeden dönenler için vize aranmaz.Bu yabancıların, sınır kapılarında geçerli ikamet tezkerelerini ibraz etmeleri Türkiye’ye girişleri için yeterlidir.

 

Türkiye İçinde İkamet ve Seyahat Şartları

 

            İkamet değişimi

            Madde 14 – İkamet tezkeresi hamili yabancılar ikametgahlarını değiştirdiklerinde keyfiyeti 48 saat zarfında gerek çıktıkları, gerek naklettikleri yerdeki polis veya jandarma karakoluna bizzat veya bilvasıta veya taahhütlü mektupla haber vermeğe mecburdurlar.

Otel, pansiyon gibi yerlerde oturan yabancılar için bu ihbar mecburiyeti bu yerlerin sahibi, müsteciri veya idarecilerine aittir.

 

            İş tutan yabancıların mükellefiyeti

            Madde 15 – Yabancılar, Türkiye’de ancak kanunun kendilerine menetmediği işleri tutabilirler.

Türkiye’de serbest olarak veya memur, müstahdem ve işçi sıfatiyle çalışacak yabancılar keyfiyeti işe başladıklarından itibaren en çok 15 gün zarfında ikamet ettikleri yerin polis veya jandarma karakoluna bizzat veya bilvasıta haber vermeğe ve ikamet tezkerelerine kaydettirmeğe mecburdurlar.

 

            Yanlarında yabancı çalıştıranların mükellefiyeti

            Madde 16 – Evlerinde veya idareleri altında bulunan yerlerde bir yabancıyı her hangi bir sıfatla çalıştıran hakiki veya hükmi her şahıs o yabancının adını ve soyadını, tabiiyetini, mesleğini, taşıdığı ikamet tezkeresinin tarih ve sayısını, ikametgah adresini ve gördüğü işle aldığı maaş ve ücret miktarını gösterir imzalı bir beyannameyi yabancının işe başlamasını takip eden en çok 15 gün içinde en yakın polis veya jandarma karakoluna vermeğe mecburdurlar.

 

            Siyasi mülteciler

            Madde 17 – Siyasi sebeplerle Türkiye’ye sığınan yabancılar ancak İçişleri Bakanlığınca müsaade olunacak yerlerde ikamet edebilirler.

 

            Yabancıların hüviyetlerini ispat mecburiyeti

            Madde 18 – Yabancılar, hüviyet varakasını, ikamet tezkerelerini veya pasaport ve kontrol fişlerini her istenişte polis veya jandarmaya göstermeğe mecburdurlar.

 

            Yabancıların Türkiye’yi Terke Davet veya Sınır Dışı Edilmeleri Halleri

            Muzır şahıslar

            Madde 19 – İçişleri Bakanlığınca memlekette kalması umumi güvenliğe, siyasi ve idari icaplara aykırı sayılan yabancılar verilecek muayyen müddet zarfında Türkiye’den çıkmağa davet olunur. Bu müddetin sonunda Türkiye’yi terketmiyenler sınır dışı edilebilirler.

 

            Pasaportlarını yenilemiyenler

            Madde 20 – Usulüne uygun olarak Türkiye sınırlarına girmiş oldukları halde pasaportlarını zayi etmiş olan veya pasaportlarının hükmü kalmamış bulunan yabancılar, kendilerine ilgili makamlarca resmen ihtar vukubulduğu tarihten itibaren 15 gün içinde pasaport veya tabiiyet ilmühaberi almağa mecburdurlar.

 

            Karar almağa yetkili makamlar

            Madde 21 – Bu kanunda derpiş edilen sınır dışı kararını almaya İçişleri Bakanlığı yetkilidir.

İçişleri Bakanlığı, lüzum göreceği sınır ve sahil illerine memleketin umumi güvenlik ve nizamı noktasından derhal çıkarılmaları lazımgelen yabancıları istizan etmeden sınır dışı etmek yetkisini verebilir. Bu iller bu yetkiye göre işlem yaptıkları takdirde keyfiyeti mucip sebepleriyle birlikte İçişleri Bakanlığına bildirmeğe mecburdurlar.

(Değişik son fıkra: 5/1/2011-6097/1 md.) Tabiiyetsiz veya Türk kültürüne bağlı olmayan yabancı göçebelerin sınır dışı edilmelerine İçişleri Bakanlığı yetkilidir.

 

            Madde 22 – (Değişik birinci fıkra: 23/1/2008-5728/134 md.) Türkiye’den sınır dışı edilenler İçişleri Bakanlığının hususi müsaadesi alınmadıkça Türkiye’ye dönemezler, bunlardan ağır ceza mahkemesinin görevine giren bir suçtan dolayı Türkiye’de mahkûm olmuş ve cezası çektirilerek sınır dışı edilmiş olanlar bir daha Türkiye’ye giremezler; ancak İçişleri Bakanlığının müsaadesiyle durmadan transit geçmeleri caizdir.

            Sınır dışı edilenlerin yol masrafları kendilerine aittir. Bu masrafları ödemekten aciz olanların sevkleri Devletçe sağlanır.

            Madde 23 – Memleket dışına çıkartılmalarına karar verilipte pasaport tedarik edemediklerinden veya başka sebeplerden dolayı Türkiye’yi terkedemiyenler İçişleri Bakanlığının göstereceği yerde oturmağa mecburdurlar.

            Madde 24 – (Değişik : 23/1/2008-5728/135 md.)

12 ve 15 inci maddelerle 18 veya 19 uncu maddeler hükümlerine makbul bir sebebe müstenit olmaksızın riayet etmeyenlere mahallî mülkî amir tarafından yüz Türk Lirası idarî para cezası verilir.

            Madde 25 – 17 nci ve 23 üncü maddeler gereğince oturmaya mecbur kılındıkları yerlerden kaçanlar mülki amir tarafından beşyüz Türk Lirasından üçbin Türk Lirasına kadar idarî para cezasıyla cezalandırılırlar. (1)

            Madde 26 – (Değişik : 2/7/2012-6352/42 md.)

Sınır dışı edildikleri veya Türkiye’yi terke davet olundukları hâlde müsaadesiz gelmeye mütecasir olan yabancılar mülki amir tarafından ikibin Türk Lirasından beşbin Türk Lirasına kadar idarî para cezası ile cezalandırılır ve sınır dışı edilir.

 

            Madde 27 – (Mülga : 23/1/2008-5728/578 md.)

 

Çeşitli İstisnai Hükümler

Türkiye’de vazifeli diplomasi ve konsolosluk memurları aileleri ve bazı müstahdemler

            Madde 28 – Türkiye’de vazifeli yabancı devletler siyasi veya konsolosluk resmi memurlariyle aileleri efradı 3 üncü, 8 inci, 12 nci ve 14 üncü maddelerle 15 inci ve 16 ncı maddeler hükümlerinden müstesnadırlar.

Bunlardan siyasi temsilcilik memurları ve aileleri efradına Dışişleri Bakanlığı, konsolosluk memurları ve aileleri efradına da vilayetler tarafından hiç bir harç veya resme tabi olmaksızın birer hüviyet varakası verilir.

Bakanlar Kurulu, bu maddede yazılı ayrıcalıkların bazılarını veya hepsini misilleme tedbiri olarak kaldırmaya yetkilidir.

Siyasi temsilciliklerde yanlarında oturmak suretiyle hizmetlerinde bulunan yabancılara mütekabiliyet şartiyle, Dışişleri Bakanlığının delaletiyle Emniyet Genel Müdürlüğünce birer hüviyet varakası verilir ve bunlar 3 üncü maddede yazılı ikamet tezkerelerini alamazlar.

 

            İstisnai sıfatları zail olanlar

            Madde 29 – Bu kanunda derpiş olunan istisnai muamelelerden faydalanan yabancılar, haklarında o suretle muamele yapılmasını icap ettiren hal ve vaziyetlerin zail olmasından itibaren bir ay zarfında 3 üncü madde hükümlerine tabi olurlar.

 

            Kanundaki müddetlerin değiştirilmesi

            Madde 30 – Bu kanunun 3 üncü, 4 üncü, 5 inci, 6 ncı, 10 uncu, 12 nci, 14 üncü, 15 inci ve 16 ncı maddelerinde yazılı müddetler Bakanlar Kurulunca icabında değiştirilebilir.

Bakanlar Kurulu bu değişiklikleri, mütekabiliyet veya mukabele bilmisil sebebiyle, muayyen Devletler tebaasına inhisar ettirebilir.

 

            Uygulanmaya dair hükümler

            Madde 31 – (Değişik: 4/7/1988 – KHK – 336/1 md.; Aynen Kabul: 7/2/1990 – 3612/27 md.)

            Bu Kanunda yazılı beyanname hüviyet varakaları ve ikamet tezkerelerinin şekilleri ve muhteviyatı İçişleri Bakanlığınca tespit olunur.

            Madde 32 – 3529 ve 3900 sayılı kanunlar kaldırılmıştır.

            Ek Madde 1 – (Ek: 14/5/1998 – 4360/3 md.)

            Türkiye’nin sınır komşusu ülkelerde yaşamakta iken yurdumuza göç etmiş olan soydaşlarımızın, ailelerinin parçalanması suretiyle dış ülkelerde kalan usul veya füruunun Türkiye’de ikamet ve seyahatlerine ilişkin gerekli düzenlemeleri yapmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.

            Madde 33 – Bu kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

            Madde 34 – Bu kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

 

15/7/1950 TARİHLİ VE 5683 SAYILI ANA KANUNA İŞLENEMEYEN GEÇİCİ MADDELER:

 

            1) 14/5/1998 tarihli ve 4360 sayılı Kanunun geçici maddesi:

            Geçici Madde 1 – Bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce vize alarak Türkiye’ye girmiş olan ve halen Türkiye’de bulunan yabancılardan vize ve ikamet tezkeresi alma süresi geçmiş bulunanlar, bu Kanunun yürürlüğe girişinden itibaren otuz gün içinde 5683 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinde yazılı makamlara bizzat müracaat edip beyanname vererek ikamet tezkeresi talebinde bulunabilirler. Bu talepler üç ay içinde idarece değerlendirilir ve karara bağlanır.

 

5683 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN MEVZUATIN

YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE

 

Kanun                                                                                                                               Yürürlüğe

No.                                     Farklı tarihte yürürlüğe giren maddeler                            giriş tarihi

 

KHK/336                                                           —                                                             5/8/1988

3612                                                                   —                                                            16/2/1990

4360                                                                   —                                                            16/5/1998

4361                                                                   —                                                            16/5/1998

4854                                                                   —                                                               6/5/2003

 

Değiştiren Kanun                                                                                                             Yürürlüğe

No.                                             5683 sayılı Kanunun değişen maddeleri                     giriş tarihi

 

5728                                                          22, 24, 26, 27                                                       8/2/2008

6097                                                                   21                                                              19/1/2011

6352                                                               25, 26                                                              5/7/2012

 

VİZE ZORUNLULUĞU, VİZE BAŞVURUSU VE YETKİLİ MAKAMLAR

Türkiye’de vize ile ya da vize mufaiyeti kapsamında kalış süresi her 180 günde 90 gündür. 90 güne kadar kalacak olan yabancı vatandaşlar Türkiye’ye geliş sırasında vatandaşı oldukları ülkelerde ya da halihazırda bulundukları ülkelerin konsolosluklarına başvuruda bulunarak geliş amaçlarına uygun vize türü ile ülkeye giriş yapabilirler. Vize başvuruluraının geçerli olabilmesi için usule uygun yapılmalı ve başvurulan ülkede yasal olarak kalışa engel bir durum olmamalıdır.

Bir ülkeye dair vize bukunması mutlak o ülkeye giriş izni anlamı taşımaz. Vizeler konsolosluklardan ve istisnai durumlarda sınır kapılarının bağlı bulunduğu valiliklerden başvuru sonucu alınır ve konsolosluk müracaatında yapılan vize başvurusu 90 gün içinde sonuçlanır.

Türkiye Büyükelçilikleri tarafından yabancı ülke diplomatlarına ve ülke mefaatleri göz önünde bulundurularak istisnai olarak vize verilebilir ve bu vizeler harca tabi tutulmaz ve usule uygun olarak Dışişleri Bakanlığı’na bildirilir.

 

Vize Muafiyeti

Vizeden muaf tutulan ülke vatandaşları, halihazırda güncel ikamet izni bulunan yabancı ülke vatandaşları, 15/07/1950 tarihli ve 5682 sayılı Pasaport Kanununun 18 inci maddesine göre verilmiş ve geçerliliklerini yitirmemiş yabancılara mahsus damgalı pasaport sahipleri, vatandaşlıktan çıkma izni alma suretiyle Türk vatandaşlığından çıkmış kişilerden Türkiye’ye girişte vize şartı aranmaz. Mücbir nedenlerle Türk hava ve deniz limanlarını kullanmak zorunda kalan taşıtlardaki kişilerin karaya çıkma sürecinde ve deniz limanlarına gelip şehri gezmek amacıyla 72 saati geçmemek kaydıyla turizm amaçlı gezi düzenleyenlerde ise vize şartı aranmayabilir.

 

Sınır Kapılarında Verilen Vizeler

Sınır kapılarında 15 günü geçmeyecek şekilde sınır kapısının bağlı bulunduğu valilikler tarafından vizesiz yabancı ülke vatandaşlarına vize verilebilir. Yabancı ülke vatandaşları bu süreyi aşmayacağını ve 15 gün sonunda ülkelerine döneceklerini belgelendirmelidir. Ayrıca bu vatandaşlardan insani nedenlere bağlı olarak sağlık sigortası beyanı talebinde bulunulmayabilir. Sınır kapısının bağlı bulunduğu valilikler vize verme işlemini sınır kapısı kolluk kuvvetlerine devredebilir.

 

Havalimanı Transit Vizeleri

  • Türkiye’den transit geçecek yabancılara, havalimanı transit vizesi şartı getirilebilir. Havalimanı transit vizeleri, en fazla altı ay içinde kullanılmak üzere konsolosluklar tarafından verilir.
  • Vize Verilmeyecek Yabancı Ülke Vatandaşları
  • Türkiye cumhuriyeti’ne girişi yasaklanmış bireyler
  • Talep ettikleri vize süresinden en az 60 gün daha fazla pasaport süresi olmayan bireyler
  • Ülkeye girişi sakıncalı görülen bireyler
  • Toplum sağlığını bozabilecek hastalığa sahip olan bireyler
  • Taraf olunan anlaşmalar kapsamında yasal suçlu ve hükümlü olanlar
  • Kalacağı süreyi kapsayan geçerli sağlık sigortası bulunmayanlar
  • Türkiye’ye giriş, Türkiye’den geçiş veya Türkiye’de kalış amacını haklı nedenlere dayandıramayanlar
  • Kalacağı sürede, yeterli ve düzenli maddi imkâna sahip olmayanlar
  • Vize ihlalinden veya önceki ikamet izninden doğan ya da 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre takip ve tahsil edilmesi gereken alacakları ödemeyi kabul etmeyenler veya 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununa göre takip edilen borç ve cezalarını ödemeyi kabul etmeyenler

 

Vizenin İptali

Sahte evrak veya yalan beyan tespitinde, vize üzerinde silinti veya tahriş varsa, yabancının suç işleyeceği yönünde kuvvetli ihtimal varsa, vize ya da vize muafiyetinin ihlali ve amacı dışında kullanılması durumunda, kişinin Türkiye’ye girişi yasaklanmış ise, pasaport ya da kimlik bilgilerinin sahte olması durumunda, vize sürecinde yabancı ülke vatandaşının sınır dışı edilme kararı çıkmış ise halihazırda var olan ve geçerliliği olan vizeler iptal edilebilir ve yabancı ülke vatandaşı Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisine alınmayabilir.

 

Türkiye’ye Giriş

Türkiye’ye giriş ve çıkış, geçerli bir pasaport veya seyahat belgesi ile sınır kapılarından yapılmaktadır.

Yabancı ülke vatandaşları sınır kapılarından girerken sınır görevlilerine pasaport veya kimlik belgelerini göstermeli, sınır geçişi sırasında evrak kontrolü rota üzerindeki araçlarda yapılabilir. Ayrıca havalimanı transit geçişlerde yabancı ülke vatandaşları belge ve ervak kontrolüne tabi tutulabilir.

 

Türkiye’ye giriş ve çıkışları, vizeleri iptal edilen ya da ülkeye girişi yasakalanan yabancı vatandaşlar için belirtilen şartlar uluslararası koruma başvurusu yapmaya engel şartlar olarak değerlendirlmez.

 

Ülkeye Giriş Yasağı

1- Genel Müdürlük, gerektiğinde ve ilgili devlet daireleri ve kurumları ile istişare ederek, kamu düzenine Türkiye’ye giriş yaparak, kamu güvenliği veya kamu sağlığı yabancıları nedenleriyle sakıncalığa karşı yasaklama getirebilir. Gerekli görülmesi durumunda Türkiye dışında bulunup da gerekli makamlarca da teyit edildikten sonra bazı vatandaşların ülkeye alınması yasaklanabilir. Türkiye’den sınır dışı edilen bireyler haklarındaki karar değişmediği sürece ülkeye alınmaz. Türkiye’ye giriş yasağı en fazla 5 yıldır. Eğer gerekli görülmesi durumunda bu süre en fazla 10 yıl daha uzatılabilir. Vize süresi veya ikamet izni bitmiş yabancı vatandaşlar resmi makamlarca tespit edilmeden önce başvuruda bulunursa sınır dışı edilme kararı alınmış yabancı vatandaşların ülkeye girme yasağı süreleri en fazla 1 yıl olabilir. Vizesi ya da ikamet izni süresi bitmiş olan, iptal edilmiş olan ve ülkeyi terk etmeye davet edilmiş kişiler eğer herhangi bir ihlalde bulunmamışlar ise ülkeye tekrar girşilerine engel olacak bir durum söz konusu olmaz.

 

TÜRKİYE’DE İKAMET İZNİ

İkamet İzni Nedir?

6458 sayılı Yabancılar ve uluslararası Korum Kanunu kapsamında Türkiye Cumhuriyeti’nde kalma ve yaşama süresi boyunca yabancı ülke vatandaşlarına verilen izin belgesidir. Yabancı vatandaşların ülkede yaşama, eğitim görme, çalışma talepleri kapsamında kendilerinden talep edilen şartları yerine getirerek ve gerekli evrakları yetkili makamlara ibraz ederek ikamet inzi belgesi edinilebilir.

 

İkamet İzni Başvurusu

Ülkede vizenin ya da vize muafeyitenin tanıdığı süreden fazla ve 90 günden fazla kalmak isteyen yabancı ülke vatandaşları ikamet izni başvurusu yapmak zorundadır. İkamet izni başvurusu bireysel olarak yapılabileceği gibi vekil tayin edilmiş kişi, kurum ya da avukatlar tarafından da yapılabilmektedir. Yalnız başvuru sürecinde yetkili makamların gerekli görmesi durumuvraklarla hazır bulunması gerekmektedir.

nda bireyin kendisi de hazır bulunmalıdır. İkamet İzni başvurusu il Göç İdarelerinden yapılmaktadır.

İlk ve devir başvuruları için yabancıların e-İkamet sistemiyle oturma izni başvurusu yapmaları ve gerekli belgelerle birlikte randevu tarihinde İl Göç İdaresi Müdürlüğü’nde bulunması gerekmektedir.

İkamet izni uzatma işlemleri ikamet izninin bitimine 60 gün kala ve ikamet izni süresi dolmadan yapılmalıdır. İkamet izni uzatma başvurusu sistem üzerinden yapılmalı ve sonrasında talep edilen evraklar posta aracılığıyla 5 gün içerisinde gönderilmelidir.

Çalışma izninine sahip yabancı ülke vatandaşları ayrıca ikamet izni almak zorunda değiller. Çalışma izni ikamet izni yerine geçerlidir.

İkamet izni başvurularında yabancı vatandaşlardan sağlık sigortası talep edilmektedir. Sağlık sigortası talep edilen ikamet izni süresinden kısa olmamalıdır.

Sağlık sigortası; Özel Sağlık Sigortası, İkili Sosoyal Güvenlik kapsamında Türkiye’de sağlık hizmetlerinden faydalanabileceğine dair belge, SGK’dan alınmış provizyon belgesi, SGK’ya Genel Sağlık Sigortası başvurusu yapıldığına dair belgelerden bir tanesine sahip olunması yeterlidir.

İkamet izni ücreti 492 Sayılı Kanun Hükmünde Verilecek ve bu Kanuna istinaden ücretler yabancılar tarafından tahsil edilecektir. İkamet izninin sona ermesini müteakip uzatmaya ilişkin başvurunun yapılmadığı durumlarda, Türkiye’de geçirilen süre için ikamet izni ücreti 492 sayılı Kanun’un 83 üncü maddesi uyarınca tahsil edilir.

 

İkamet İzni Çeşitleri

Altı türde ikamet izni bulunmaktadır.

1-KISA DÖNEM OTURUM İZNİ

Yabancılar Kanunu ve 6458 sayılı Uluslararası Koruma Kanunu kapsamında kısa dönem ikamet izni başvurusu yapılır.

Kimler Kısa Dönem İkamet İzni Başvurabilir?

1-Bilimsel araştırma yapmak için gelen yabancılar;

2-Türkiyede taşınmaz mal sahibi olan yabancılar;

3-İş veya ticari bağlantılar kuracak Yabancılar;

4-İşbaşı eğitim programlarına katılacak yabancılar;

5-Öğrenci değişim programlarının bir parçası olarak eğitim veya benzeri programlara veya Türkiye Cumhuriyeti’nin taraf olduğu sözleşmelere katılacak olan yabancılar;

6-Turizm amaçlı kalmak isteyen yabancılar;

7-Halk sağlığı tehdidi oluşturan bir hastalığı bulunmadığı sürece tıbbi tedavi almak isteyen yabancılar;

8-Yargı veya idari makamların talebi veya talebi doğrultusunda Türkiye’de kalması gereken yabancılar;

Bu amaca yönelik ikamet izni süresi, karar ve talepte belirtilen süre dikkate alınarak verilir.

9-Aile ikamet izni veren yabancılar;

10-Türkçe dersine katılacak yabancılar;

11- Bir eğitim programına, araştırmaya, stajya veya bir kamu kurumu aracılığıyla bir kursa katılacak olan yabancılar;

12-Türkiye’deki yükseköğretim programından mezun olduktan sonra altı ay içinde başvuru yapacak olan yabancılar;

13-Türkiye’de çalışmayan, ancak Bakanlar Kurulunun belirleyeceği kapsam ve miktar ile yabancı eşleri, yabancı küçük çocukları veya yabancı uyruklu çocukları için bir yatırım yapacak yabancılar

14-Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti vatandaşları;

 

Ülkede ikamet izni alma sebeplerini ispat edecekleri ve başvuru sırasında kendilerinden talep edilen belgeleri ibraz edebilmeleri

Ülkede kaldığı süre boyunca sağlıklı konaklama koşullarını yerine getirebilecek düzeyde olmaları gerekmektedir.

 

2-AİLE İKAMET İZNİ

Türk vatandaşlarının, ikamet izni olan yabancı vatandaşların, mültecilerin ve ikincil koruma statüsünde bulunan kişilerin yabancı eş, kendisinin ya da eşinin 18 yaşına girmemiş çocuğuna ya da kendisinin veya eşinin 18 yaşına girmemiş yabancı bağımlı çocuğuna aile ikamet izni verilmektedir. Aile ikamet izni birden fazla ei bulunan kişilerde yalnız tek bir eşe verilirken tüm reşit olmayan çocuklarına verilir. Ancak bu çocuklardan yurtdışında yaşayan başka bir ebeveyni olan varsa ebeveynden muvaffakatname talep edilir. Aile ikamet izni kapsamındaki çocuklar yükseköğrenim çağına kadar öğrenci vizesi almadan eğitim alma hakkına sahiptir. Aile ikamet izni süresi sponsor olan destekleyici bireyin ikamet izninden daha uzun süre olamaz.

 

3-ÖĞRENCİ İKAMET İZNİ

Ülkede ön lisans ve yüksek öğrenim görmek isteyen yabancı vatandaşlarınbaşvurduğu ikamet şeklidir.

 

4-UZUN DÖNEM OTURUM İZNİ

Uzun dönem ikamet iznine ülkede kesintisiz olarak en az sekiz yıl kalmış olan ve belirlenen şartlara uyabilecek yabancı vatandaşlara verilmektedir. Uzun dönem ikamet izni mülteci, şartlı mülteci ve ikincil korumsa statsüsü sahiperine verilmez. Uzun dönem ikamet izni süresizdir.

 

5-İNSANİ İKAMET İZNİ

İnsani ikamet izni, ülkeden ayrılmaları mümkün görülmeyen yabancı ülke vatandaşlarına, çocuğun yararı söz konusu olması gibi olağanüstü durumlarda insan ikamet izni verilir.

 

6-İNSAN TİCARETİ MAĞDURU İKAMET İZNİ

İnsan ticaretinin mağduru olan veya mağdur olabileceğine dair güçlü bir delil olduğuna dair kanıtların bulunduğu yabancılara insan ticareti mağdurları için ikamet izni verilir.

 

İkamet İzni Ücreti Tutarı Belgeleri

Yabancıya verilecek ikamet izni ve Dışişleri Bakanlığı onay ücretleri

İkamet tezkereleri, 210 sayılı Değerli Evraklara İlişkin Kanun hükümlerine göre değerli belgelerdir. Tutarlar her yıl Maliye Bakanlığı tarafından belirlenen belge ücretine tabidir. Herhangi bir ülkenin vatandaşları için belge ücreti muafiyeti söz konusu değildir.

Yabancı Misyon Personeli ve Aile Üyeleri için İkamet Prosedürleri

Yabancı Misyon Kimlik Kartı

Yabancı Misyon Kimlik Kartı, Dışişleri Bakanlığı tarafından, akredite Elçilik, Büyükelçilik, Görev Başkonsolosluğu, Konsolosluk, Konsolosluk, Konsolosluklar ve Uluslararası Vakıf Acenteleri için çalışan aile üyeleri ve yabancı misyoner personele verilecektir.

 

Yabancı Mülkiyet Kimlik Kartı Başvurusu

Yabancı misyon personeli, personelin Türkiye’de oturma izni sahibi olması durumunda, giriş tarihinden itibaren yedi gün içinde veya misyon başlangıç ​​tarihinden itibaren Yabancı Mülkiyet Kimlik Kartını Yabancı Mülkiyet Kimlik Kartı almak amacıyla Dışişleri Bakanlığı’na başvurur.

 

İkamet İzninden Muafiyet

Kanunun 20 nci maddesi ikamet izninden muafiyet düzenlemektedir. Söz konusu maddeye göre; Türkiye’deki diplomatik ve konsolosluk misyonlarının üyeleri, diplomatik ve konsolosluk görevlilerinin aile üyeleri, Dışişleri Bakanlığı’na bildirildikleri takdirde ve statüleri sözleşmelerle belirlenen uluslararası kuruluşların temsilcilerinden muaf tutulurlar. oturma izninden

Ayrıca, Yabancı Misyon Kimlik Kartı, sahibinin ikamet izninden muaf olduğunu tasdik eder.

 

Yabancı Misyon Personeli Atama Uzatma

Yabancı misyon personelinin görevlendirme süresinin uzatılması halinde, söz konusu personel, kartın sona ermesinden önceki altmış gün içerisinde Dışişleri Bakanlığına başvurarak ve her halükarda son kullanma tarihinden önce yeni bir kimlik belgesi almak zorundadır. kart.

 

Oturum İzni Alması Gereken Yabancı Misyon Personeli Aile Üyeleri

Yabancı misyon personelinin ve aile üyelerinin Türkiye’de kalmak istemeleri durumunda, ikamet izninden muaf olma hakkına sahip olduktan sonra, ikamet izni almak için en geç on gün içerisinde valilikler ile birlikte başvurmaları gerekmektedir.

 

Karşılıklılık ilkesi çerçevesinde ikamet tezkeresi alması gereken aile fertleri için yabancı misyon personelinin ikamet izni başvuruları, Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü’ne bağlı Temsilcilikler Genel Müdürlüğü’ne bağlı temsilciler tarafından yapılır. mevzuatta öngörülen süre. Oturma izni için uygun görülen yabancılar valiliklere yönlendirilir.

 

ULUSLARARASI KORUMA TÜRLERİ

  1. MÜLTECİ STATÜSÜ

Ülkelerinde meydana gelen olaylar sonucunda ülkelerinde yaşayaman, ülkelerinin korumasından faydalanamayan veya faydalanmak istemeyen, ülkelerinde olağanüstü hal yaşanan ya da kendi ülkelerinde ırk, dil, din, etnik köken, veya bağlı bulunduğu siyasi veya toplumsal oluşum nedeniyle ülkesinde yaşayamayacak durumda olan yabancı ülke vatandaşlarına verilen statüdür.

Mülteci Statüsü; Şartlı mülteci, ikincil Koruma, Geçici Koruma gibi birkaç türden oluşmaktadır.

Hemen her ülkede olduğu gibi bugün bizim ülkemizde de mülteci statüsünde yaşayan yabancı vatandaşlar bulunmaktadır.

 

YABANCILAR VE ULUSLARARASI KORUMA KANUNU

 

Kanun Numarası    : 6458

Kabul Tarihi           : 4/4/2013

Yayımlandığı R.Gazete       : Tarih: 11/4/2013       Sayı :  28615 Yayımlandığı Düstur        : Tertip : 5        Cilt : 53

 

BİRİNCİ KISIM

Amaç, Kapsam, Tanımlar ve Geri Gönderme Yasağı

 

Amaç (1)

 

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam ve Tanımlar

 

MADDE 1 – (1) Bu Kanunun amacı; yabancıların Türkiye’ye girişleri, Türkiye’de kalışları ve Türkiye’den çıkışları ile Türkiye’den koruma talep eden yabancılara sağlanacak korumanın kapsamına ve uygulanmasına ilişkin usul ve esasları (…) (1) düzenlemektir. (1)

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Kanun, yabancılarla ilgili iş ve işlemleri; sınırlarda, sınır kapılarında ya da Türkiye içinde yabancıların münferit koruma talepleri üzerine sağlanacak uluslararası korumayı, ayrılmaya zorlandıkları ülkeye geri dönemeyen ve kitlesel olarak Türkiye’ye gelen yabancılara acil olarak sağlanacak geçici korumayı (…) (2) kapsar. (2)

(2) Bu Kanunun uygulanmasında, Türkiye’nin taraf olduğu milletlerarası anlaşmalar ile özel kanunlardaki hükümler saklıdır.

Tanımlar (3)

MADDE 3 – (1) Bu Kanunun uygulanmasında;

  1. a) Aile üyeleri: Başvuru sahibinin veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişinin eşini, ergin olmayan çocuğu ile bağımlı ergin çocuğunu,
  2. b) Avrupa ülkeleri: Avrupa Konseyi üyesi olan ülkeler ile Cumhurbaşkanınca belirlenecek diğer ülkeleri,
  3. c) Bakan: İçişleri Bakanını,

ç) Bakanlık: İçişleri Bakanlığını,

  1. d) Başvuru sahibi: Uluslararası koruma talebinde bulunan ve henüz başvurusu hakkında son karar verilmemiş olan kişiyi,
  2. e) Çocuk: Henüz on sekiz yaşını doldurmamış ve ergin olmamış kişiyi,

–––––––––––––––

(1)  2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu maddede yer alan “ve İçişleri Bakanlığına bağlı Göç İdaresi Genel Müdürlüğünün kuruluş, görev, yetki ve sorumluluklarını” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

(2)  2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “, Göç İdaresi Genel Müdürlüğünün kuruluş, görev, yetki ve sorumluluklarını” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

(3)  2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu maddede yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı” şeklinde, “Bakanlar Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca” şeklinde değiştirilmiştir.

 

  1. f) Destekleyici: Aile birliği amacıyla Türkiye’ye gelecek yabancıların masraflarını üstlenen ve ikamet izni talebinde bulunanlar tarafından başvuruya dayanak gösterilen Türk vatandaşını veya Türkiye’de yasal olarak bulunan yabancıyı,
  2. g) Genel Müdür: Göç İdaresi Genel Müdürünü,

ğ) Genel Müdürlük: Göç İdaresi Genel Müdürlüğünü,

  1. h) Giriş ve çıkış kontrolü: Sınır kapılarındaki kontrol işlemlerini,

ı) Göç: Yabancıların, yasal yollarla Türkiye’ye girişini, Türkiye’de kalışını ve Türkiye’den çıkışını ifade eden düzenli göç ile yabancıların yasa dışı yollarla Türkiye’ye girişini, Türkiye’de kalışını, Türkiye’den çıkışını ve Türkiye’de izinsiz çalışmasını ifade eden düzensiz göçü ve uluslararası korumayı,

  1. i) İkamet adresi: Türkiye’de adres kayıt sisteminde kayıtlı olunan yeri,
  2. j) İkamet izni: Türkiye’de kalmak üzere verilen izin belgesini,
  3. k) Konsolosluk: Türkiye Cumhuriyeti başkonsolosluklarını, konsolosluklarını veya büyükelçilik konsolosluk şubelerini,
  4. l) Özel ihtiyaç sahibi: Başvuru sahibi ile uluslararası koruma statüsü sahibi kişilerden; refakatsiz çocuk, engelli, yaşlı, hamile, beraberinde çocuğu olan yalnız anne ya da baba veya işkence, cinsel saldırı ya da diğer ciddi psikolojik, bedensel ya da cinsel şiddete maruz kalmış kişiyi, (1)
  5. m) Refakatsiz çocuk: Sorumlu bir kişinin etkin bakımına alınmadığı sürece, kanunen ya da örf ve adet gereği kendisinden sorumlu bir yetişkinin refakati bulunmaksızın Türkiye’ye gelen veya Türkiye’ye giriş yaptıktan sonra refakatsiz kalan çocuğu,
  6. n) Seyahat belgesi: Pasaport yerine geçen belgeyi,
  7. o) Sınır kapısı: Cumhurbaşkanı kararıyla Türkiye’ye giriş ve Türkiye’den çıkış için belirlenen sınır geçiş noktasını,

ö) Son karar: Başvuru sahibinin başvurusuyla veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişinin statüsüyle ilgili kararlardan; idari itirazda bulunulmaması ve yargıya başvurulmaması hâlinde Genel Müdürlük tarafından verilen kararı veya yargıya başvurulması sonucunda temyiz edilmesi mümkün olmayan kararı,

  1. p) Sözleşme: Mültecilerin Hukuki Durumuna Dair 1967 Protokolüyle değişik 28/7/1951 tarihli Mültecilerin Hukuki Durumuna Dair Sözleşmeyi,
  2. r) Uluslararası koruma: Mülteci, şartlı mülteci veya ikincil koruma statüsünü,
  3. s) Vatandaşı olduğu ülke: Yabancının vatandaşı olduğu ülkeyi veya yabancının birden fazla vatandaşlığının bulunduğu durumlarda, vatandaşlığında olduğu ülkelerden her birini,

ş) Vatansız kişi: Hiçbir devlete vatandaşlık bağıyla bağlı bulunmayan ve yabancı sayılan kişiyi,

  1. t) Vize: Türkiye’de en fazla doksan güne kadar kalma hakkı tanıyan ya da transit geçişi sağlayan izni,

 

–––––––––––––––––

(1)  25/4/2013 tarihli ve 6462 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle, bu bentte yer alan “özürlü” ibaresi “engelli” şeklinde değiştirilmiştir.

 

  1. u) Vize muafiyeti: Vize alma gerekliliğini kaldıran düzenlemeyi,

ü) Yabancı: Türkiye Cumhuriyeti Devleti ile vatandaşlık bağı bulunmayan kişiyi,

  1. v) Yabancı kimlik numarası: 25/4/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca yabancılara verilen kimlik numarasını,
  2. y) (Ek: 28/7/2016-6735/27 md.) Yetkili aracı kurum: Nitelikleri ve görev çerçevesi yönetmelikle belirlenen ve Genel Müdürlük tarafından yetkilendirilen kurum veya kuruluşu,
  3. z) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/169 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/163 md.) Kabul edilemeyen yolcu: Ülkeye giriş yapabilmek veya ülkeden transit geçebilmek için sınır kapılarına gelen ancak mevzuatta aranan koşulları taşımadığından ülkeye girişine veya ülkeden transit geçişine izin verilmeyen kişiyi,
  4. aa) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/169 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/163 md.) Taşıyıcı: Yabancı uyruklu yolcuları taşıyan kara, hava, deniz ve demiryolu taşıtlarının gerçek veya tüzel kişi olan sahiplerini veya ticari kara, hava, deniz ve demiryolu işletmecilerini,

ifade eder.

 

Geri gönderme yasağı

 

İKİNCİ BÖLÜM

Geri Gönderme Yasağı

 

MADDE 4 – (1) Bu Kanun kapsamındaki hiç kimse, işkenceye, insanlık dışı ya da onur kırıcı ceza veya muameleye tabi tutulacağı veya ırkı, dini, tabiiyeti, belli bir toplumsal gruba mensubiyeti veya siyasi fikirleri dolayısıyla hayatının veya hürriyetinin tehdit altında bulunacağı bir yere gönderilemez.

 

İKİNCİ KISIM

Yabancılar

 

BİRİNCİ BÖLÜM

Türkiye’ye Giriş ve Vize Türkiye’ye giriş ve Türkiye’den çıkış

MADDE  5  –  (1)  Türkiye’ye  giriş  ve  Türkiye’den  çıkış,  sınır  kapılarından,  geçerli pasaport veya pasaport yerine geçen belgelerle yapılır.

Belge kontrolü

MADDE 6 – (1) Yabancı, pasaport veya pasaport yerine geçen belge ya da belgelerini, Türkiye’ye giriş ve Türkiye’den çıkışlarda görevlilere göstermek zorundadır.

(2)  Sınır geçişlerine ilişkin belge kontrolleri, taşıtlarda seyir hâlinde de yerine getirilebilir.

(3)  Havalimanlarının transit alanlarını kullanan yabancılar, yetkili makamlarca kontrole tabi tutulabilirler.

(4)  Türkiye’ye  girişlerde, yabancının 7  nci  madde kapsamında olup  olmadığı kontrol edilir.

(5)  Bu maddenin uygulanmasında, kapsamlı kontrole tabi tutulması gerekli görülenler en fazla dört saat bekletilebilir. Yabancı, bu süre içerisinde her an ülkesine dönebileceği gibi dört saatlik süreyle sınırlı kalmaksızın ülkeye kabulle ilgili işlemlerin sonuçlanmasını da bekleyebilir. Kapsamlı kontrol işlemlerine dair usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.

 

Türkiye’ye girişlerine izin verilmeyecek yabancılar

MADDE 7 – (1) Aşağıdaki yabancılar, Türkiye’ye girişlerine izin verilmeyerek geri çevrilir:

  1. a) Pasaportu, pasaport yerine geçen belgesi, vizesi veya ikamet ya da çalışma izni olmayanlar ile bu belgeleri veya izinleri hileli yollarla edindiği veya sahte olduğu anlaşılanlar
  2. b) Vize, vize muafiyeti veya ikamet izin süresinin bitiminden itibaren en az altmış gün süreli pasaport veya pasaport yerine geçen belgesi olmayanlar
  3. c) 15 inci maddenin ikinci fıkrası saklı kalmak kaydıyla, vize muafiyeti kapsamında olsalar dahi, 15 inci maddenin birinci fıkrasında sayılan yabancılar

(2) Bu maddeyle ilgili olarak yapılan işlemler, geri çevrilen yabancılara tebliğ edilir. Tebligatta, yabancıların karara karşı itiraz haklarını etkin şekilde nasıl kullanabilecekleri ve bu süreçteki diğer yasal hak ve yükümlülükleri de yer alır.

Uluslararası koruma başvurusuna ilişkin uygulama

MADDE 8 – (1) 5 inci, 6 ncı ve 7 nci maddelerde yer alan şartlar, uluslararası koruma başvurusu yapmayı engelleyici şekilde yorumlanamaz ve uygulanamaz.

Türkiye’ye giriş yasağı

MADDE 9 – (1) Genel Müdürlük, gerektiğinde ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının görüşlerini alarak, Türkiye dışında olup da kamu düzeni veya kamu güvenliği ya da kamu sağlığı açısından Türkiye’ye girmesinde sakınca görülen yabancıların ülkeye girişini yasaklayabilir.

(2)  Türkiye’den sınır dışı edilen yabancıların Türkiye’ye girişi, Genel Müdürlük veya valilikler tarafından yasaklanır.

(3)  Türkiye’ye giriş yasağının süresi en fazla beş yıldır. Ancak, kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından ciddi tehdit bulunması hâlinde bu süre Genel Müdürlükçe en fazla on yıl daha artırılabilir.

(4)  Vize veya ikamet izni süresi sona eren ve bu durumları yetkili makamlarca tespit edilmeden önce Türkiye dışına çıkmak için valiliklere başvuruda bulunup hakkında sınır dışı etme kararı alınan yabancıların Türkiye’ye giriş yasağı süresi bir yılı geçemez.

(5)  56 ncı madde uyarınca Türkiye’yi terke davet edilenlerden, süresi içinde ülkeyi terk edenler hakkında giriş yasağı kararı alınmayabilir.

(6)  Genel Müdürlük, giriş yasağını kaldırabilir veya giriş yasağı saklı kalmak kaydıyla yabancının belirli bir süre için Türkiye’ye girişine izin verebilir.

(7)  Kamu düzeni veya kamu güvenliği sebebiyle bazı yabancıların ülkeye kabulü Genel Müdürlükçe ön izin şartına bağlanabilir.

Türkiye’ye giriş yasağının tebliği

MADDE 10 – (1) Giriş yasağına ilişkin tebligat, 9 uncu maddenin birinci fıkrası kapsamında olan yabancılara Türkiye’ye giriş yapmak üzere geldiklerinde sınır kapılarındaki yetkili makam tarafından, 9 uncu maddenin ikinci fıkrası kapsamında olan yabancılara ise valilikler tarafından yapılır. Tebligatta, yabancıların karara karşı itiraz haklarını etkin şekilde nasıl kullanabilecekleri ve bu süreçteki diğer yasal hak ve yükümlülükleri de yer alır.

Vize zorunluluğu, vize başvurusu ve yetkili makamlar

MADDE 11 – (1) Türkiye’de doksan güne kadar kalacak yabancılar, vatandaşı oldukları veya yasal olarak bulundukları ülkedeki konsolosluklardan geliş amaçlarını da  belirten  vize alarak gelirler. Vizenin veya vize muafiyetinin Türkiye’de sağladığı kalış süresi, her yüz seksen günde doksan günü geçemez.

(2)  Vize başvurularının değerlendirmeye alınabilmesi için, başvuruların usulüne uygun olarak yapılması gerekir.

(3)  Vizeler, Türkiye’ye giriş için mutlak hak sağlamaz.

(4)  Vizeler, konsolosluklarca, istisnai durumlarda ise sınır kapılarının bağlı olduğu valiliklerce verilir. Konsolosluklara yapılan başvurular doksan gün içinde sonuçlandırılır.

(5)  Yabancı ülke diplomatlarına, Türkiye Cumhuriyeti büyükelçiliklerince resen vize verilebilir. Bu vizeler, genel vize verme usulüne uygun olarak Bakanlık ve Dışişleri Bakanlığına derhâl bildirilir. Bu vizeler harca tabi değildir.

(6)  Ülke menfaatleri göz önünde bulundurularak vize verilmesinde yarar görülen yabancılara, istisnai olarak Türkiye Cumhuriyeti büyükelçilerince resen vize verilebilir. Bu amaçla verilen vizeler, genel vize verme usulüne uygun olarak Bakanlık ve Dışişleri Bakanlığına derhâl bildirilir. Bu vizeler harca tabi değildir.

(7)  Vize türlerine ve işlemlerine ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.

 

Vize muafiyeti (1)

MADDE 12 – (1) Aşağıda sayılan yabancılardan Türkiye’ye girişte vize şartı aranmaz:

  1. a) Türkiye Cumhuriyeti’nin taraf olduğu anlaşmalarla ya da Cumhurbaşkanı kararıyla vizeden muaf tutulan ülkelerin vatandaşları
  2. b) Türkiye’ye giriş yapacağı tarih itibarıyla, geçerli ikamet veya çalışma izni bulunanlar
  3. c) 15/7/1950 tarihli ve 5682 sayılı Pasaport Kanununun 18 inci maddesine göre verilmiş ve geçerliliklerini yitirmemiş yabancılara mahsus damgalı pasaport sahipleri

ç) 29/5/2009 tarihli ve 5901 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun 28 inci maddesi kapsamında olduğu anlaşılanlar

(2) Aşağıda sayılan yabancılardan Türkiye’ye girişte vize şartı aranmayabilir:

  1. a) Mücbir nedenlerle, Türk hava ve  deniz limanlarını kullanmak zorunda kalan taşıtlardaki yabancılardan liman şehrine çıkacak kişiler
  2. b) Deniz limanlarına gelip, yetmiş iki saati geçmemek kaydıyla, liman şehrini veya civar illeri turizm amaçlı gezecek kişiler

Sınır kapılarında verilen vizeler (2)

MADDE 13 – (1) Vize almadan sınır kapılarına gelen yabancılara, süresi içinde Türkiye’den ayrılacaklarını belgelemeleri hâlinde, sınır kapılarında istisnai olarak vize verilebilir.

(2)  Sınır vizesi, sınır kapılarının bağlı olduğu valiliklerce verilir. Valilik bu yetkisini sınırda görevli  kolluk birimine devredebilir.  Cumhurbaşkanınca farklı bir süre belirlenmediği sürece, bu vize Türkiye’de en fazla on beş gün kalma hakkı sağlar.

(3)  Sınır  vizesinin  verilmesinde,  insani  nedenlere  bağlı  olarak  sağlık  sigortası  şartı

aranmayabilir.

–––––––––––––––––

(1)  2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu maddede yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı” şeklinde değiştirilmiştir.

(2)  2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu maddede yer alan “Bakanlar Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca” şeklinde değiştirilmiştir.

 

Havalimanı transit vizeleri

MADDE 14 – (1) Türkiye’den transit geçecek yabancılara, havalimanı transit vizesi şartı getirilebilir. Havalimanı transit vizeleri, en fazla altı ay içinde kullanılmak üzere konsolosluklar tarafından verilir.

(2) Havalimanı transit  vizesi istenecek yabancılar,  Bakanlık ve Dışişleri Bakanlığınca müştereken belirlenir.

 

Vize verilmeyecek yabancılar

MADDE 15 – (1) Aşağıda belirtilen yabancılara vize verilmez:

  1. a) Talep ettikleri vize  süresinden  en  az  altmış  gün  daha  uzun süreli  pasaport  ya  da pasaport yerine geçen belgesi olmayanlar
  2. b) Türkiye’ye girişleri yasaklı olanlar
  3. c) Kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından sakıncalı görülenler

ç) Kamu sağlığına tehdit olarak nitelendirilen hastalıklardan birini taşıyanlar

  1. d) Türkiye Cumhuriyeti’nin taraf olduğu anlaşmalar uyarınca, suçluların geri verilmesine esas olan suç veya suçlardan sanık olanlar ya da hükümlü bulunanlar
  2. e) Kalacağı süreyi kapsayan geçerli sağlık sigortası bulunmayanlar
  3. f) Türkiye’ye giriş,  Türkiye’den  geçiş  veya  Türkiye’de kalış  amacını  haklı nedenlere dayandıramayanlar
  4. g) Kalacağı sürede, yeterli ve düzenli maddi imkâna sahip olmayanlar

ğ) Vize ihlalinden veya önceki ikamet izninden doğan ya da 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre takip ve tahsil edilmesi gereken alacakları ödemeyi kabul etmeyenler veya 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununa göre takip edilen borç ve cezalarını ödemeyi kabul etmeyenler

(2) Bu madde kapsamında olmasına rağmen vize verilmesinde yarar görülenlere Bakanın onayıyla vize verilebilir.

 

Vizenin iptali

MADDE 16 – (1) Vizeler;

  1. a) Sahteciliğe konu olduğunun tespiti,
  2. b) Üzerinde silinti, kazıntı veya tahrifat yapıldığının anlaşılması,
  3. c) Vize sahibinin Türkiye’ye girişinin yasaklanması,

ç) Yabancının suç işleyebileceği yönünde kuvvetli şüphe bulunması,

  1. d) Pasaport veya pasaport yerine geçen belgenin sahte olması veya geçerliliğinin sona

ermesi,

  1. e) Vize veya vize muafiyetinin amacı dışında kullanılması,
  2. f) Vizenin verilmesine   temel   olan   şartların   veya   belgelerin   geçerli   olmadığının

anlaşılması, hâllerinde, vizeyi veren makamlar veya valiliklerce iptal edilir.

(2) Vizenin geçerlilik süresi içinde yabancıyla ilgili sınır dışı etme kararı alınması hâlinde vize iptal edilir.

 

Vize işlemlerinin tebliği

MADDE 17 – (1) Vize talebinin reddi ya da vizenin iptaline ilişkin işlemler ilgiliye tebliğ

edilir.

 

Cumhurbaşkanının vize ve pasaport işlemlerinde yetkisi (1)

MADDE 18 – (1) Cumhurbaşkanı;

  1. a) Pasaporta ve vizeye dair işlemlerin belirlenmesine ilişkin anlaşmalar yapmaya ve gerek gördüğü hâllerde bazı devletlerin vatandaşları için vize zorunluluğunu tek taraflı olarak kaldırmaya, vizelerin harçtan muaf tutulması da dâhil olmak üzere vize kolaylığı getirmeye ve vize sürelerini belirlemeye,
  2. b) Savaş hâlinde veya diğer olağanüstü hâllerde ülkenin bir bölgesini veya tamamını kapsamak üzere, yabancılar için pasaporta dair kayıt ve şartlar koymaya,
  3. c) Yabancıların Türkiye’ye girişlerini belli şartlara bağlayıcı veya kısıtlayıcı her tür önlemi almaya,

yetkilidir.

 

 İkamet izni

 

İKİNCİ BÖLÜM

İkamet

 

MADDE 19 – (1) Türkiye’de, vizenin veya vize muafiyetinin tanıdığı süreden ya da doksan günden fazla kalacak yabancıların ikamet izni almaları zorunludur. İkamet izni, altı ay içinde kullanılmaya başlanmadığında geçerliliğini kaybeder.

İkamet izninden muafiyet

MADDE 20 – (1) Aşağıda sayılan yabancılar ikamet izninden muaf tutulurlar:

  1. a) Doksan güne kadar vizeyle veya vizeden muaf olarak gelenler, vize süresi veya vize muafiyeti süresince
  2. b) Vatansız Kişi Kimlik Belgesi sahibi olanlar
  3. c) Türkiye’de görevli diplomasi ve konsolosluk memurları

ç) Türkiye’de görevli diplomasi ve konsolosluk memurlarının ailelerinden Dışişleri Bakanlığınca bildirilenler

  1. d) Uluslararası kuruluşların Türkiye’deki temsilciliklerinde çalışan ve statüleri anlaşmalarla belirlenmiş olanlar
  2. e) Türkiye Cumhuriyeti’nin taraf olduğu anlaşmalarla ikamet izninden muaf tutulanlar.
  3. f) 5901 sayılı Kanunun 28 inci maddesi kapsamında olanlar
  4. g) 69 uncu maddenin yedinci fıkrası ile 76 ncı ve 83 üncü maddelerin birinci fıkraları kapsamında belge sahibi olanlar

(2) Birinci fıkranın (c), (ç), (d) ve (e) bentlerinde belirtilen yabancılara, şekil ve içeriği Bakanlık ve Dışişleri Bakanlığınca birlikte belirlenen belge tanzim edilir. Bu yabancılar, ikamet izninden muafiyet sağlayan durumları sona erdikten sonra da Türkiye’de kalmaya devam edeceklerse, en geç on gün içinde ikamet izni almak üzere valiliklere başvurmakla yükümlüdür.

İkamet izni başvurusu

MADDE 21 – (1) İkamet izni başvurusu, yabancının vatandaşı olduğu veya yasal olarak bulunduğu ülkedeki konsolosluklara yapılır.

 

–––––––––––––––––

(1)  2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu maddenin başlığında yer alan “Bakanlar Kurulunun” ibaresi “Cumhurbaşkanının” şeklinde, aynı maddede yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı” şeklinde,  değiştirilmiştir.

 

(2)  İkamet izni için başvuracak yabancılarda, talep ettikleri ikamet izni süresinden altmış gün daha uzun süreli pasaport ya da pasaport yerine geçen belgeye sahip olmaları şartı aranır.

(3)  Başvuru için gerekli olan bilgi ve belgeler eksik ise, başvurunun değerlendirilmesi eksiklikler tamamlanıncaya kadar ertelenebilir. Eksik olan bilgi ve belgeler ilgiliye bildirilir.

(4)  Konsolosluklar, ikamet izni başvurularını görüşleriyle birlikte Genel Müdürlüğe iletir. Genel Müdürlük, gerekli gördüğünde ilgili kurumların görüşlerini de alarak başvuruları sonuçlandırdıktan sonra, ikamet izninin düzenlenmesi ya da başvurunun reddedilmesi için konsolosluğa bilgi verir.

(5)  Başvurular, en geç doksan gün içinde sonuçlandırılır.

(6)  İkamet izni başvurusunun reddine ilişkin işlemler ilgiliye tebliğ edilir.

(7)  (Ek: 28/7/2016-6735/27 md.) İkamet izni başvuruları yetkili aracı kurum tarafından da yapılabilir.

Türkiye içinden yapılabilecek ikamet izni başvuruları

MADDE 22 – (1) İkamet izni başvuruları, aşağıdaki hâllerde istisnai olarak valiliklere de yapılabilir:

  1. a) Adli veya idari makamların kararlarında veya taleplerinde
  2. b) Yabancının Türkiye’den ayrılmasının makul veya mümkün olmadığı durumlarda
  3. c) Uzun dönem ikamet izinlerinde ç) Öğrenci ikamet izinlerinde
  4. d) İnsani ikamet izinlerinde
  5. e) İnsan ticareti mağduru ikamet izinlerinde
  6. f) Aile ikamet izninden kısa dönem ikamet iznine geçişlerde
  7. g) Türkiye’de ikamet izni bulunan anne veya babanın Türkiye’de doğan çocukları için yapacağı başvurularda

ğ) Geçerli ikamet izninin verilmesine esas olan gerekçenin sona ermesi veya değişikliğe uğramasından dolayı yeni kalış amacına uygun ikamet izni almak üzere yapılacak başvurularda

  1. h) 20 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında yapılacak ikamet izni başvurularında

ı) Türkiye’de yükseköğrenimini tamamlayanların, kısa dönem ikamet iznine geçişlerinde

İkamet izinlerinin tanzimi ve şekli

MADDE 23 – (1) İkamet izinleri, pasaport veya pasaport yerine geçen belgelerin geçerlilik süresinden altmış gün daha kısa süreli, kalış amacına bağlı ve her yabancı için ayrı düzenlenir.

(2) İkamet izninin şekli ve içeriği Bakanlıkça, ikamet izni yerine geçen çalışma izninin şekli ve içeriği ise Bakanlık ve ilgili kurumlarca birlikte belirlenir.

İkamet izinlerinin uzatılması

MADDE 24 – (1) İkamet izinleri valiliklerce uzatılabilir.

(2)  Uzatma başvuruları, ikamet izni süresinin dolmasına altmış gün kalmasından itibaren ve her koşulda ikamet izni süresi dolmadan önce valiliklere yapılır. İkamet iznini uzatma başvurusunda bulunanlara, harca tabi olmayan bir belge verilir. Bu yabancılar, ikamet  izni süreleri sona ermiş olsa dahi haklarında karar verilinceye kadar bu belgeyle Türkiye’de ikamet edebilir.

(3)  Uzatılan ikamet izinleri, yasal izin sürelerinin bitim tarihinden itibaren başlatılır.

(4)  Uzatma başvuruları, valiliklerce sonuçlandırılır.

 

Türkiye içinden yapılan ikamet izni talebinin reddi, iptali veya uzatılmaması MADDE 25 – (1) Türkiye içinden yapılan ikamet izni talebinin reddi, ikamet izninin

uzatılmaması veya iptali ile bu işlemlerin tebliği valiliklerce yapılır. Bu işlemler sırasında, yabancının Türkiye’deki aile bağları, ikamet süresi, menşe ülkedeki durumu ve çocuğun yüksek yararı gibi hususlar göz önünde bulundurulur ve ikamet iznine ilişkin karar ertelenebilir.

(2) İkamet izni talebinin reddi, iznin uzatılmaması veya iptali, yabancıya ya da yasal temsilcisine veya avukatına tebliğ edilir. Tebligatta, yabancının karara karşı itiraz haklarını etkin şekilde nasıl kullanabileceği ve bu süreçteki diğer yasal hak ve yükümlülükleri de yer alır.

İkamet izinlerine ilişkin diğer hükümler

MADDE 26 – (1) Tutuklu veya hükümlü olarak cezaevlerinde ya da idari gözetim altında geri gönderme merkezlerinde bulunan yabancıların, buralarda geçirdikleri süreler ikamet izni süresinin ihlali sayılmaz. Bu kişilerin varsa ikamet izinleri iptal edilebilir. Bunlardan, yabancı kimlik numarası bulunmayanlara, ikamet izni şartı aranmadan  yabancı  kimlik  numarası verilebilir.

(2) Konsolosluklardan ikamet ve çalışma izni alarak Türkiye’ye gelen yabancılar, giriş tarihinden itibaren en geç yirmi iş günü içinde adres kayıt sistemine kayıtlarını yaptırmak zorundadırlar.

Çalışma izninin ikamet izni sayılması

MADDE 27 – (1) Geçerli çalışma izni ile 27/2/2003 tarihli ve 4817 sayılı Yabancıların Çalışma İzinleri Hakkında Kanunun 10 uncu maddesine istinaden verilen Çalışma İzni Muafiyet Teyit Belgesi, ikamet izni sayılır. (Mülga ikinci cümle: 28/7/2016-6735/27 md.)

(2) Çalışma izni verilebilmesi veya iznin uzatılabilmesi için yabancının 7 nci madde kapsamına girmemesi şartı aranır.

İkamette kesinti

MADDE 28 – (1) Bu Kanun hükümlerinin uygulanmasında; zorunlu kamu  hizmeti, eğitim ve sağlık nedenleri hariç, bir yılda toplam altı ayı geçen veya son beş yıl içinde toplam bir yılı aşan Türkiye dışında kalışlar ikamette kesinti sayılır. İkamet süresinde kesintisi olanların ikamet izni başvurularında veya başka bir ikamet iznine geçişlerinde, önceki izin süreleri hesaba katılmaz.

(2) Kesintisiz ikamet izin sürelerinin hesaplanmasında, öğrenci ikamet izinlerinin yarısı, diğer ikamet izinlerinin ise tamamı sayılır.

İkamet izinleri arasında geçişler

MADDE 29 – (1) Yabancılar, ikamet izninin verilmesine esas olan gerekçenin sona ermesi veya farklı bir gerekçenin ortaya çıkması hâlinde, yeni kalış amacına uygun ikamet izni talebinde bulunabilir.

(2) İkamet izinleri arasındaki geçişlere ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.

İkamet izni çeşitleri

MADDE 30 – (1) İkamet izni çeşitleri şunlardır:

  1. a) Kısa dönem ikamet izni
  2. b) Aile ikamet izni
  3. c) Öğrenci ikamet izni

ç) Uzun dönem ikamet izni

  1. d) İnsani ikamet izni
  2. e) İnsan ticareti mağduru ikamet izni

Kısa dönem ikamet izni

MADDE 31 – (1) Aşağıda belirtilen yabancılara kısa dönem ikamet izni verilebilir:

  1. a) Bilimsel araştırma amacıyla gelecekler
  2. b) Türkiye’de taşınmaz malı bulunanlar
  3. c) Ticari bağlantı veya iş kuracaklar

ç) Hizmet içi eğitim programlarına katılacaklar

  1. d) Türkiye Cumhuriyeti’nin taraf olduğu anlaşmalar ya da öğrenci değişim programları çerçevesinde eğitim veya benzeri amaçlarla gelecekler
  2. e) Turizm amaçlı kalacaklar
  3. f) Kamu sağlığına tehdit olarak nitelendirilen hastalıklardan birini taşımamak kaydıyla tedavi görecekler
  4. g) Adli veya  idari  makamların  talep  veya  kararına  bağlı  olarak  Türkiye’de  kalması gerekenler

ğ) Aile ikamet izninden kısa dönem ikamet iznine geçenler

  1. h) Türkçe öğrenme kurslarına katılacaklar

ı) Kamu kurumları aracılığıyla Türkiye’de eğitim, araştırma, staj ve kurslara katılacaklar

  1. i) Türkiye’de yükseköğrenimini tamamlayanlardan mezuniyet tarihinden itibaren altı ay içinde müracaat edenler
  2. j) (Ek: 28/7/2016-6735/27 md.) Türkiye’de çalışmayan ancak Cumhurbaşkanınca belirlenecek kapsam ve tutarda yatırım yapacaklar ile bunların yabancı eşi, kendisinin ve eşinin ergin olmayan veya bağımlı yabancı çocuğu (1)
  3. k) (Ek: 28/7/2016-6735/27 md.) Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti vatandaşları

(2)  (Değişik: 28/7/2016-6735/27 md.)  Kısa dönem ikamet izni, birinci fıkranın (j) ve (k) bentleri hariç olmak üzere, her defasında en fazla ikişer yıllık sürelerle verilebilir.

(3)  Birinci  fıkranın  (h)  bendi  kapsamında  verilen  ikamet  izinleri  en  fazla  iki  defa verilebilir.

(4)  Birinci fıkranın (i) bendi kapsamında verilen ikamet izinleri, bir defaya mahsus olmak üzere en fazla bir yıl süreli verilebilir.

(5)  (Ek: 28/7/2016-6735/27 md.) Birinci fıkranın (j) ve (k) bentleri kapsamında verilen ikamet izinleri en fazla beşer yıllık sürelerle verilebilir.

Kısa dönem ikamet izninin şartları

MADDE 32 – (1) Kısa dönem ikamet izinlerinin verilmesinde aşağıdaki şartlar aranır:

  1. a) 31 inci  maddenin  birinci  fıkrasında  sayılan  gerekçelerden  biri  veya  birkaçını  ileri sürerek talepte bulunmak ve bu talebiyle ilgili bilgi ve belgeleri ibraz etmek
  2. b) 7 nci madde kapsamına girmemek

–––––––––––––––––––

(1) 2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu bentte yer alan “Bakanlar Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca” şeklinde değiştirilmiştir.

  1. c) Genel sağlık ve güvenlik standartlarına uygun barınma şartlarına sahip olmak

ç) İstenilmesi hâlinde, vatandaşı olduğu veya yasal olarak ikamet ettiği ülkenin yetkili makamları tarafından düzenlenmiş adli sicil kaydını gösteren belgeyi sunmak

  1. d) Türkiye’de kalacağı adres bilgilerini vermek

Kısa dönem ikamet izninin reddi, iptali veya uzatılmaması

MADDE 33 – (1) Aşağıdaki hâllerde kısa dönem ikamet izni verilmez, verilmişse iptal edilir, süresi bitenler uzatılmaz:

  1. a) 32 nci maddede aranan şartlardan birinin veya birkaçının yerine getirilmemesi veya ortadan kalkması
  2. b) İkamet izninin, veriliş amacı dışında kullanıldığının belirlenmesi c) (Mülga: 28/7/2016-6735/27 md.)

ç) Hakkında geçerli sınır dışı etme veya Türkiye’ye giriş yasağı kararı bulunması

(2) (Ek: 28/7/2016-6735/27 md.) İkamet izninin yurt dışında kalış süresi bakımından iptaline ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.

Aile ikamet izni

MADDE 34  – (1) Türk vatandaşlarının, 5901 sayılı Kanunun 28 inci maddesi kapsamında olanların veya ikamet izinlerinden birine sahip olan yabancılar ile mültecilerin ve ikincil koruma statüsü sahiplerinin;

  1. a) Yabancı eşine,
  2. b) Kendisinin veya eşinin ergin olmayan yabancı çocuğuna,
  3. c) Kendisinin veya eşinin bağımlı yabancı çocuğuna,

her defasında üç yılı aşmayacak şekilde aile ikamet izni verilebilir. Ancak, aile ikamet izninin süresi hiçbir şekilde destekleyicinin ikamet izni süresini aşamaz. (1)

(2)  Vatandaşı olduğu ülkenin hukukuna göre birden fazla eş ile evlilik hâlinde, eşlerden yalnızca birine aile ikamet izni verilir. Ancak, diğer eşlerinden olan çocuklara da aile ikamet izni verilebilir.

(3)  Çocukların aile ikamet izninde, Türkiye dışında varsa ortak velayeti bulunan anne veya babanın muvafakati aranır.

(4)  Aile ikamet izinleri, on sekiz yaşına kadar, öğrenci ikamet izni almadan ilk ve ortaöğretim kurumlarında eğitim hakkı sağlar.

(5)  En az üç yıl aile ikamet izniyle Türkiye’de kalmış olanlardan on sekiz yaşını tamamlayanlar, talep etmeleri hâlinde bu izinlerini kısa dönem ikamet iznine dönüştürebilir.

(6)  Boşanma hâlinde, Türk vatandaşıyla evli yabancıya, en az üç yıl aile ikamet izniyle kalmış olmak kaydıyla kısa dönem ikamet izni verilebilir. Ancak yabancı eşin, aile içi şiddet gerekçesiyle mağdur olduğu ilgili mahkeme kararıyla sabit ise, üç yıllık süre şartı aranmaz.

(7)  Destekleyicinin ölümü hâlinde, bu kişiye bağlı aile ikamet izniyle kalanlara, süre şartı aranmadan kısa dönem ikamet izni verilebilir.

 

(1)  28/7/2016 tarihli ve 6735 sayılı Kanunun 27 nci maddesiyle bu fıkrada yer alan “iki yılı” ibaresi “üç yılı” şeklinde değiştirilmiştir.

 

Aile ikamet izninin şartları

MADDE 35 – (1) Aile ikamet izni taleplerinde, destekleyicide aşağıdaki şartlar aranır:

  1. a) Toplam geliri asgari ücretten az olmamak üzere, ailedeki fert başına asgari ücretin üçte birinden az olmayan aylık geliri bulunmak
  2. b) Ailenin nüfusuna  göre,  genel  sağlık  ve  güvenlik  standartlarına  uygun  barınma şartlarına sahip olmak ve tüm aile fertlerini kapsayan sağlık sigortası yaptırmış olmak
  3. c) Başvuru tarihi itibarıyla, beş yıl içinde aile düzenine karşı suçlardan herhangi birinden hüküm giymemiş olduğunu adli sicil kaydıyla belgelemek

ç) Türkiye’de en az bir yıldır ikamet izniyle kalıyor olmak

  1. d) Adres kayıt sisteminde kaydı bulunmak

(2)  Bilimsel araştırma amaçlı ikamet izni ya da çalışma izni bulunanlar, 5901 sayılı Kanunun 28 inci maddesi kapsamında olanlar veya Türk vatandaşlarıyla evli olan yabancılar hakkında, birinci fıkranın (ç) bendi uygulanmaz.

(3)  Türkiye’de, destekleyicinin yanında kalmak üzere aile ikamet izni talebinde bulunacak yabancılarda aşağıdaki şartlar aranır:

  1. a) 34 üncü maddenin birinci fıkrası kapsamında olduğunu gösteren bilgi ve belgeleri ibraz

etmek

  1. b) 34 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen kişilerle birlikte yaşadığını veya yaşama

niyeti taşıdığını ortaya koymak

  1. c) Evliliği aile ikamet izni alabilmek amacıyla yapmamış olmak ç) Eşlerden her biri için on sekiz yaşını doldurmuş olmak
  2. d) 7 nci madde kapsamına girmemek

(4)  Türkiye’de bulunan mülteciler ve ikincil koruma statüsü sahiplerinde, bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen şartlar aranmayabilir.

Aile ikamet izni talebinin reddi, iptali veya uzatılmaması

MADDE 36 – (1) Aşağıdaki hâllerde aile ikamet izni verilmez, verilmişse iptal edilir, süresi bitenler uzatılmaz:

  1. a) 35 inci maddenin birinci ve üçüncü fıkralarında aranan şartların karşılanmaması veya ortadan kalkması
  2. b) Aile ikamet  izni  alma  şartları  ortadan  kalktıktan  sonra  kısa  dönem  ikamet  izni verilmemesi
  3. c) Hakkında geçerli sınır dışı etme veya Türkiye’ye giriş yasağı kararı bulunması ç) Aile ikamet izninin, veriliş amacı dışında kullanıldığının belirlenmesi
  4. d) (Mülga: 28/7/2016-6735/27 md.)

(2) (Ek: 28/7/2016-6735/27 md.)   İkamet izninin yurt dışında kalış süresi bakımından iptaline ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.

 

Anlaşmalı evlilik yoluyla talep edilen aile ikamet izni

MADDE 37 – (1) Aile ikamet izni verilmeden veya uzatılmadan önce makul şüphe varsa, evliliğin sırf ikamet izni alabilme amacıyla yapılıp yapılmadığı valiliklerce araştırılır. Araştırma sonucunda, evliliğin bu amaçla yapıldığı tespit edilirse aile ikamet izni verilmez, verilmişse iptal edilir.

(2)  Aile ikamet izni verildikten sonra da evliliğin anlaşmalı olup olmadığı konusunda valiliklerce denetim yapılabilir.

(3)  Anlaşmalı evlilik yoluyla alınan ve sonradan iptal edilen ikamet izinleri, bu Kanunda öngörülen ikamet izin sürelerinin toplanmasında hesaba katılmaz.

 

Öğrenci ikamet izni

MADDE 38 – (1) Türkiye’de bir yükseköğretim kurumunda ön lisans, lisans, yüksek lisans ya da doktora öğrenimi görecek yabancılara öğrenci ikamet izni verilir.

(2)  Bakımı ve masrafları gerçek veya tüzel kişi tarafından üstlenilen ilk ve orta derecede öğrenim görecek yabancılara, velilerinin veya yasal temsilcilerinin muvafakatiyle öğrenimleri süresince birer yıllık sürelerle öğrenci ikamet izni verilebilir ve uzatılabilir.

(3)  Öğrenci ikamet izni, öğrencinin anne ve babası ile diğer yakınlarına, ikamet izni alma konusunda hiçbir hak sağlamaz.

(4)  Öğrenim süresi bir yıldan kısa ise öğrenci ikamet izni süresi öğrenim süresini aşamaz.

(5)  (Ek:  28/7/2016-6735/27  md.)  Kamu  kurum  ve  kuruluşları  aracılığıyla  gelerek Türkiye’de öğrenim görecek yabancılara, öğrenim süresince ikamet izni verilebilir.

 

Öğrenci ikamet izninin şartları

MADDE 39 – (1) Öğrenci ikamet izninde aşağıdaki şartlar aranır:

  1. a) 38 inci madde kapsamındaki bilgi ve belgeleri ibraz etmek
  2. b) 7 nci madde kapsamına girmemek
  3. c) Türkiye’de kalacağı adres bilgilerini vermek

Öğrenci ikamet izni talebinin reddi, iptali veya uzatılmaması

MADDE 40 – (1) Aşağıdaki hâllerde öğrenci ikamet izni verilmez, verilmişse iptal edilir, süresi uzatılmaz:

  1. a) 39 uncu maddede aranan şartların karşılanmaması veya ortadan kalkması
  2. b) Öğrenimin sürdürülemeyeceği konusunda kanıtların ortaya çıkması
  3. c) Öğrenci ikamet izninin, veriliş amacı dışında kullanıldığının belirlenmesi

ç) Hakkında geçerli sınır dışı etme kararı veya Türkiye’ye giriş yasağı bulunması

Öğrencilerin çalışma hakkı (1)(2)

MADDE 41 – (1) Türkiye’de örgün öğrenim gören ön lisans, lisans, yüksek lisans ve doktora öğrencileri, çalışma izni almak kaydıyla çalışabilirler. Ancak, ön lisans ve lisans öğrencileri için çalışma hakkı, ilk yıldan sonra başlar ve ilgili kanunlar ve Cumhurbaşkanlığı kararnameleriyle düzenlenir. (1)(2)

 

(1)  28/7/2016 tarihli ve 6735 sayılı Kanunun 27 nci maddesiyle bu maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesine “Türkiye’de” ibaresinden sonra gelmek üzere “örgün” ibaresi eklenmiş ve fıkranın ikinci cümlesinde yer alan “haftada yirmi dört saatten fazla olamaz” ibaresi “ilgili kanunlarla düzenlenir” şeklinde değiştirilmiştir.

(2)  2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu maddede yer alan “ilgili kanunlarla” ibaresi “ilgili kanunlar ve Cumhurbaşkanlığı kararnameleriyle” şeklinde değiştirilmiştir.

 

(2) Ön lisans ve lisans öğrencilerinin çalışma hakkına ilişkin usul ve esaslar, Göç Politikaları Kurulunca belirlenecek esaslar çerçevesinde Bakanlık ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından müştereken düzenlenir.

 

Uzun dönem ikamet izni

MADDE 42 – (1) Türkiye’de kesintisiz en az sekiz yıl ikamet izniyle kalmış olan ya da Göç Politikaları Kurulunun belirlediği şartlara uyan yabancılara, Bakanlığın onayıyla valilikler tarafından süresiz ikamet izni verilir.

(2)  Mülteci,  şartlı  mülteci  ve  ikincil  koruma  statüsü  sahipleri  ile  insani  ikamet  izni sahiplerine ve geçici koruma sağlananlara, uzun dönem ikamet iznine geçiş hakkı tanınmaz.

 

Uzun dönem ikamet izninin şartları

MADDE 43 – (1) Uzun dönem ikamet iznine geçişte aşağıdaki şartlar aranır:

  1. a) Kesintisiz en az sekiz yıl ikamet izniyle Türkiye’de kalmış olmak
  2. b) Son üç yıl içinde sosyal yardım almamış olmak
  3. c) Kendisi veya varsa ailesinin geçimini sağlayacak yeterli ve düzenli gelir kaynağına sahip olmak

ç) Geçerli sağlık sigortasına sahip olmak

  1. d) Kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından tehdit oluşturmamak

(2) Göç Politikaları Kurulunun belirlediği şartlara sahip olması nedeniyle uzun dönem ikamet izni verilmesi uygun görülen yabancılar için birinci fıkranın (d) bendi dışındaki şartlar aranmaz.

Uzun dönem ikamet izninin sağladığı haklar (1)

MADDE 44 – (1) Uzun dönem ikamet izni bulunan yabancılar;

  1. a) Askerlik yapma yükümlülüğü,
  2. b) Seçme ve seçilme,
  3. c) Kamu görevlerine girme,

ç) Muaf olarak araç ithal etme,

ve özel kanunlardaki düzenlemeler hariç, sosyal güvenliğe ilişkin kazanılmış hakları saklı kalmak ve bu hakların kullanımında ilgili mevzuat hükümlerine tabi olmak şartıyla, Türk vatandaşlarına tanınan haklardan yararlanırlar.

(2)    Birinci    fıkradaki    haklara    kısmen    veya    tamamen    kısıtlamalar    getirmeye Cumhurbaşkanı yetkilidir.

Uzun dönem ikamet izninin iptali

MADDE 45 – (1) Uzun dönem ikamet izinleri;

  1. a) Yabancının, kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından ciddi tehdit oluşturması,
  2. b) Sağlık, eğitim ve ülkesindeki zorunlu kamu hizmeti dışında bir nedenle kesintisiz bir yıldan fazla süreyle Türkiye dışında bulunması,

hâllerinde iptal edilir.

––––––––––––––––––

(1) 2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu maddede yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı” şeklinde değiştirilmiştir.

 

(2) Birinci fıkranın (b) bendi kapsamında uzun dönem ikamet izni iptal edilen yabancıların, bu izni tekrar almak üzere yapacakları başvurular ve bunların sonuçlandırılmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.

İnsani ikamet izni

MADDE 46 – (1) Aşağıda belirtilen hâllerde, diğer ikamet izinlerinin verilmesindeki şartlar aranmadan, Bakanlığın onayı alınmak ve en fazla birer yıllık sürelerle olmak kaydıyla, valiliklerce insani ikamet izni verilebilir ve bu izinler uzatılabilir:

  1. a) Çocuğun yüksek yararı söz konusu olduğunda
  2. b) Haklarında sınır dışı etme veya Türkiye’ye giriş yasağı kararı alındığı hâlde, yabancıların Türkiye’den çıkışları yaptırılamadığında ya da Türkiye’den ayrılmaları makul veya mümkün görülmediğinde
  3. c) 55 inci madde uyarınca yabancı hakkında sınır dışı etme kararı alınmadığında

ç) 53 üncü, 72 nci ve 77 nci maddelere göre yapılan işlemlere karşı yargı yoluna başvurulduğunda

  1. d) Başvuru sahibinin ilk iltica ülkesi veya güvenli üçüncü ülkeye geri gönderilmesi işlemlerinin devamı süresince
  2. e) Acil nedenlerden dolayı veya ülke menfaatlerinin korunması ile kamu düzeni ve kamu güvenliği açısından Türkiye’ye girişine ve Türkiye’de kalmasına izin verilmesi gereken yabancıların, ikamet izni verilmesine engel teşkil eden durumları sebebiyle diğer ikamet izinlerinden birini alma imkânı bulunmadığında
  3. f) Olağanüstü durumlarda

(2) İnsani ikamet izni alan yabancılar, iznin veriliş tarihinden itibaren en geç yirmi iş günü içinde adres kayıt sistemine kayıt yaptırmak zorundadır.

İnsani ikamet izninin iptali veya uzatılmaması

MADDE 47 – (1) İnsani ikamet izni Bakanlığın onayı alınmak kaydıyla, iznin verilmesini zorunlu kılan şartlar ortadan kalktığında valiliklerce iptal edilir ve uzatılmaz.

İnsan ticareti mağduru ikamet izni

MADDE 48 – (1) İnsan ticareti mağduru olduğu veya olabileceği yönünde kuvvetli şüphe duyulan yabancılara, yaşadıklarının etkisinden kurtulabilmeleri ve yetkililerle iş birliği yapıp yapmayacaklarına karar verebilmeleri amacıyla valiliklerce otuz gün süreli ikamet izni verilir.

(2) Bu ikamet izinlerinde, diğer ikamet izinlerinin verilmesindeki şartlar aranmaz.

İnsan ticareti mağduru ikamet izninin uzatılması ve iptali

MADDE 49 – (1) İyileşme ve düşünme süresi tanımak amacıyla verilen ikamet izni, mağdurun güvenliği, sağlığı veya özel durumu nedeniyle en fazla altışar aylık sürelerle uzatılabilir. Ancak, bu süreler hiçbir şekilde toplam üç yılı geçemez.

(2) İnsan ticareti mağduru olduğu veya olabileceği yönünde kuvvetli şüphe bulunan yabancıların, kendi girişimleriyle suçun failleriyle yeniden bağ kurduklarının belirlendiği durumlarda ikamet izinleri iptal edilir.

 

Vatansızlığın tespiti

 

ÜÇÜNCÜ  BÖLÜM

Vatansız Kişiler

 

MADDE 50 – (1) Vatansızlığın tespiti Genel Müdürlükçe yapılır. Vatansız kişilere, Türkiye’de yasal olarak ikamet edebilme hakkı sağlayan Vatansız Kişi Kimlik Belgesi düzenlenir. Başka ülkeler tarafından vatansız kişi işlemi görenler bu haktan yararlandırılmaz.

(2)  Vatansız kişiler, Vatansız Kişi Kimlik Belgesi almakla yükümlü olup, belge Genel Müdürlüğün uygun görüşü alınarak valiliklerce düzenlenir. Hiçbir harca tabi olmayan bu belge, ikamet izni yerine geçer ve iki yılda bir valiliklerce yenilenir. Vatansız Kişi Kimlik Belgesinde yabancı kimlik numarası da yer alır.

(3)  Vatansız Kişi Kimlik Belgesine sahip olarak Türkiye’de geçirilen süreler, ikamet sürelerinin toplanmasında hesaba katılır.

(4)  Vatansız Kişi Kimlik Belgesi, kişinin herhangi bir ülke vatandaşlığını kazanmasıyla birlikte geçerliliğini kaybeder.

(5)  Vatansızlık durumlarının tespiti ve Vatansız Kişi Kimlik Belgesiyle ilgili usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.

Vatansız kişilere tanınan haklar ve güvenceler

MADDE 51 – (1) Vatansız Kişi Kimlik Belgesine sahip kişiler;

  1. a) Bu Kanundaki ikamet izinlerinden birini almak üzere talepte bulunabilirler,
  2. b) Kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından ciddi tehdit oluşturmadıkları sürece  sınır dışı edilmezler,
  3. c) Yabancılarla ilgili işlemlerde aranan karşılıklılık şartından muaf tutulurlar,

ç) Çalışma izniyle ilgili iş ve işlemlerde 4817 sayılı Kanun hükümlerine tabidirler,

  1. d) 5682 sayılı Kanunun 18 inci maddesi hükümlerinden yararlanabilirler.

 

Sınır Dışı Etme

 

DÖRDÜNCÜ  BÖLÜM

Sınır dışı etme

 

MADDE 52 – (1) Yabancılar, sınır dışı etme kararıyla, menşe ülkesine veya transit gideceği ülkeye ya da üçüncü bir ülkeye sınır dışı edilebilir.

Sınır dışı etme kararı

MADDE 53 – (1) Sınır dışı etme kararı, Genel Müdürlüğün talimatı üzerine veya resen valiliklerce

alınır.

(2) Karar,  gerekçeleriyle  birlikte hakkında  sınır  dışı  etme  kararı  alınan  yabancıya  veya  yasal

temsilcisine ya da avukatına tebliğ edilir. Hakkında sınır dışı etme kararı alınan yabancı, bir avukat tarafından temsil edilmiyorsa kendisi veya yasal temsilcisi, kararın sonucu, itiraz usulleri ve süreleri hakkında bilgilendirilir.

(3)  Yabancı veya yasal temsilcisi ya da avukatı, sınır dışı etme kararına karşı, kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde idare mahkemesine başvurabilir. Mahkemeye başvuran kişi, sınır dışı etme kararını veren makama da başvurusunu bildirir. Mahkemeye yapılan başvurular on beş gün içinde sonuçlandırılır. Mahkemenin bu konuda vermiş olduğu karar kesindir. Yabancının rızası saklı kalmak kaydıyla, dava açma süresi içinde veya yargı yoluna başvurulması hâlinde 54 üncü maddenin birinci fıkrasının (b), (d) ve (k) bentleri ile ikinci fıkrası kapsamındakiler hariç, yargılama sonuçlanıncaya kadar yabancı sınır dışı edilmez. (1)

––––––––––––––––

(1)  3/10/2016 tarihli ve 676 sayılı KHK’nin 35 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “hâlinde” ibaresinden sonra gelmek üzere “54 üncü maddenin birinci fıkrasının (b), (d) ve (k) bentleri ile ikinci fıkrası kapsamındakiler hariç,” ibaresi eklenmiş, daha sonra bu hüküm 1/2/2018 tarihli ve 7070 sayılı Kanunun 30 uncu maddesiyle aynen kabul edilerek kanunlaşmıştır.

 

Sınır dışı etme kararı alınacaklar

MADDE 54 – (1) Aşağıda sayılan yabancılar hakkında sınır dışı etme kararı alınır:

  1. a) 5237 sayılı  Kanunun  59  uncu  maddesi  kapsamında  sınır  dışı  edilmesi  gerektiği değerlendirilenler
  2. b) Terör örgütü yöneticisi, üyesi, destekleyicisi veya çıkar amaçlı suç örgütü yöneticisi, üyesi veya destekleyicisi olanlar
  3. c) Türkiye’ye giriş, vize ve ikamet izinleri için yapılan işlemlerde gerçek dışı bilgi ve sahte belge kullananlar

ç) Türkiye’de bulunduğu süre zarfında geçimini meşru olmayan yollardan sağlayanlar

  1. d) Kamu düzeni veya kamu güvenliği ya da kamu sağlığı açısından tehdit oluşturanlar
  2. e) Vize veya vize muafiyeti süresini on günden fazla aşanlar veya vizesi iptal edilenler
  3. f) İkamet izinleri iptal edilenler
  4. g) İkamet izni bulunup da süresinin sona ermesinden itibaren kabul edilebilir gerekçesi olmadan ikamet izni süresini on günden fazla ihlal edenler

ğ) Çalışma izni olmadan çalıştığı tespit edilenler

  1. h) Türkiye’ye yasal giriş veya Türkiye’den yasal çıkış hükümlerini ihlal edenler

ı)  Hakkında  Türkiye’ye  giriş  yasağı  bulunmasına  rağmen  Türkiye’ye  geldiği  tespit edilenler

  1. i) Uluslararası koruma başvurusu reddedilen, uluslararası korumadan hariçte tutulan, başvurusu kabul edilemez olarak değerlendirilen, başvurusunu geri çeken, başvurusu geri çekilmiş sayılan, uluslararası koruma statüleri sona eren veya iptal edilenlerden haklarında verilen son karardan sonra bu Kanunun diğer hükümlerine göre Türkiye’de kalma hakkı bulunmayanlar
  2. j) İkamet izni  uzatma  başvuruları  reddedilenlerden,  on  gün  içinde  Türkiye’den  çıkış yapmayanlar
  3. k) (Ek: 3/10/2016-KHK-676/36 md. ; Aynen kabul: 1/2/2018-7070/31 md.) Uluslararası kurum ve kuruluşlar tarafından tanımlanan terör örgütleriyle ilişkili olduğu değerlendirilenler.

(2) (Değişik:  3/10/2016-KHK-676/36 md.; Aynen  kabul: 1/2/2018-7070/31 md.) Bu maddenin birinci fıkrasının (b), (d) ve (k) bentleri kapsamında oldukları değerlendirilen uluslararası koruma başvuru sahibi veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişiler hakkında uluslararası koruma işlemlerinin her aşamasında sınır dışı etme kararı alınabilir.

Sınır dışı etme kararı alınmayacaklar

MADDE 55 – (1) 54 üncü madde kapsamında olsalar dahi, aşağıdaki yabancılar hakkında sınır dışı etme kararı alınmaz:

  1. a) Sınır dışı edileceği ülkede ölüm cezasına, işkenceye, insanlık dışı ya da onur kırıcı ceza veya muameleye maruz kalacağı konusunda ciddi emare bulunanlar
  2. b) Ciddi sağlık  sorunları,  yaş  ve  hamilelik  durumu  nedeniyle  seyahat  etmesi  riskli görülenler
  3. c) Hayati tehlike arz eden hastalıkları için tedavisi devam etmekte iken sınır dışı edileceği ülkede tedavi imkânı bulunmayanlar

ç) Mağdur destek sürecinden yararlanmakta olan insan ticareti mağdurları

  1. d) Tedavileri tamamlanıncaya kadar, psikolojik, fiziksel veya cinsel şiddet mağdurları

(2) Birinci fıkra kapsamındaki değerlendirmeler, herkes için ayrı yapılır. Bu kişilerden, belli bir adreste ikamet etmeleri, istenilen şekil ve sürelerde bildirimde bulunmaları istenebilir.

 

Türkiye’yi terke davet

MADDE 56 – (1) Sınır dışı etme kararı alınanlara, sınır dışı etme kararında belirtilmek kaydıyla, Türkiye’yi terk edebilmeleri için on beş günden az olmamak üzere otuz güne kadar süre tanınır. Ancak, kaçma ve kaybolma riski bulunanlara, yasal giriş veya yasal çıkış kurallarını ihlal edenlere, sahte belge kullananlara, asılsız belgelerle ikamet izni almaya çalışanlara veya aldığı tespit edilenlere, kamu düzeni, kamu güvenliği veya kamu sağlığı açısından tehdit oluşturanlara bu süre tanınmaz.

(2) Türkiye’den çıkış için süre tanınan kişilere, Çıkış İzin Belgesi verilir. Bu belge hiçbir harca tabi değildir. Vize ve ikamet harçları ile bunların cezalarına ilişkin yükümlülükler saklıdır.

Sınır dışı etmek üzere idari gözetim ve süresi

MADDE 57 – (1) 54 üncü madde kapsamındaki yabancılar, kolluk tarafından yakalanmaları hâlinde, haklarında karar verilmek üzere derhâl valiliğe bildirilir. Bu kişilerden, sınır dışı etme kararı alınması gerektiği değerlendirilenler hakkında, sınır dışı etme kararı valilik tarafından alınır. Değerlendirme ve karar süresi kırk sekiz saati geçemez.

(2)  Hakkında sınır dışı etme kararı alınanlardan; kaçma ve kaybolma riski bulunan, Türkiye’ye giriş veya çıkış kurallarını ihlal eden, sahte ya da asılsız belge kullanan,  kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın Türkiye’den çıkmaları için tanınan sürede çıkmayan, kamu düzeni, kamu güvenliği veya kamu sağlığı açısından tehdit oluşturanlar hakkında valilik tarafından idari gözetim kararı alınır. Hakkında idari gözetim kararı alınan yabancılar, yakalamayı yapan kolluk birimince geri gönderme merkezlerine kırk sekiz saat içinde götürülür.

(3)  Geri gönderme merkezlerindeki idari gözetim süresi altı ayı geçemez. Ancak bu süre, sınır dışı etme işlemlerinin yabancının iş birliği yapmaması veya ülkesiyle ilgili doğru bilgi ya da belgeleri vermemesi nedeniyle tamamlanamaması hâlinde, en fazla altı ay daha uzatılabilir.

(4)  İdari gözetimin devamında zaruret olup olmadığı, valilik tarafından her ay düzenli olarak değerlendirilir. Gerek görüldüğünde, otuz günlük süre beklenilmez. İdari gözetimin devamında zaruret görülmeyen yabancılar için idari gözetim derhâl sonlandırılır. Bu yabancılara, belli bir adreste ikamet etme, belirlenecek şekil ve sürelerde bildirimde bulunma gibi idari yükümlülükler getirilebilir.

(5)  İdari gözetim kararı, idari gözetim süresinin uzatılması ve her ay düzenli olarak yapılan değerlendirmelerin sonuçları, gerekçesiyle birlikte yabancıya veya yasal temsilcisine ya da avukatına tebliğ edilir. Aynı zamanda, idari gözetim altına alınan kişi bir avukat tarafından temsil edilmiyorsa, kendisi veya yasal temsilcisi kararın sonucu, itiraz usulleri ve süreleri hakkında bilgilendirilir.

(6)  İdari gözetim altına alınan kişi veya yasal temsilcisi ya da avukatı, idari gözetim kararına karşı sulh ceza hâkimine başvurabilir. Başvuru idari gözetimi durdurmaz. Dilekçenin idareye verilmesi hâlinde, dilekçe yetkili sulh ceza hâkimine derhâl ulaştırılır. Sulh ceza hâkimi incelemeyi beş gün içinde sonuçlandırır. Sulh ceza hâkiminin kararı kesindir. İdari gözetim altına alınan kişi veya yasal temsilcisi ya da avukatı, idari gözetim şartlarının ortadan kalktığı veya değiştiği iddiasıyla yeniden sulh ceza hâkimine başvurabilir.

(7)  İdari gözetim işlemine karşı yargı yoluna başvuranlardan, avukatlık ücretlerini karşılama imkânı bulunmayanlara, talepleri hâlinde 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu hükümlerine göre avukatlık hizmeti sağlanır.

Geri gönderme merkezleri

MADDE 58 – (1) İdari gözetime alınan yabancılar, geri gönderme merkezlerinde tutulurlar.

(2)  Geri gönderme merkezleri Bakanlık tarafından işletilir. Bakanlık, kamu kurum ve kuruluşları, Türkiye Kızılay Derneği veya kamu yararına çalışan derneklerden göç alanında uzmanlığı bulunanlarla protokol yaparak bu merkezleri işlettirebilir.

(3)  Geri gönderme merkezlerinin kurulması, yönetimi, işletilmesi, devri, denetimi ve sınır dışı edilmek amacıyla idari gözetimde bulunan yabancıların geri gönderme merkezlerine nakil işlemleriyle ilgili usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.

Geri gönderme merkezlerinde sağlanacak hizmetler MADDE 59 – (1) Geri gönderme merkezlerinde;

  1. a) Yabancı tarafından  bedeli  karşılanamayan  acil  ve  temel  sağlık  hizmetleri  ücretsiz

verilir,

  1. b) Yabancıya;  yakınlarına,  notere,  yasal  temsilciye  ve  avukata  erişme  ve  bunlarla

görüşme yapabilme, ayrıca telefon hizmetlerine erişme imkânı sağlanır,

  1. c) Yabancıya; ziyaretçileri, vatandaşı olduğu ülke konsolosluk yetkilisi, Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği görevlisiyle görüşebilme imkânı sağlanır,

ç) Çocukların yüksek yararları gözetilir, aileler ve refakatsiz çocuklar ayrı yerlerde barındırılır,

  1. d) Çocukların eğitim ve öğretimden yararlandırılmaları hususunda, Millî Eğitim Bakanlığınca gerekli tedbirler alınır.

(2) Göç alanında uzmanlığı bulunan ilgili sivil toplum kuruluşu temsilcileri, Genel Müdürlüğün izniyle geri gönderme merkezlerini ziyaret edebilirler.

Sınır dışı etme kararının yerine getirilmesi

MADDE 60 – (1) Geri gönderme merkezlerindeki yabancılar, kolluk birimi tarafından sınır kapılarına götürülür.

(2)  Geri gönderme merkezlerine sevk edilmesine gerek kalmadan sınır dışı edilecek olan yabancılar, Genel Müdürlük taşra teşkilatının koordinesinde kolluk birimlerince sınır kapılarına götürülür.

(3)  Sınır dışı edilecek yabancıların seyahat masrafları kendilerince karşılanır. Bunun mümkün olmaması hâlinde, masrafların eksik kalan kısmı veya tamamı Genel Müdürlük bütçesinden ödenir. Masraflar geri ödenmediği sürece, yabancının Türkiye’ye girişine izin verilmeyebilir.

(4)  Genel Müdürlük sınır dışı işlemleriyle ilgili olarak uluslararası kuruluşlar, ilgili ülke makamları ve sivil toplum kuruluşlarıyla iş birliği yapabilir.

(5)  Yabancıların pasaportları veya diğer belgeleri, sınır dışı edilinceye kadar tutulabilir ve sınır dışı işlemlerinde kullanılmak üzere biletleri paraya çevrilebilir.

(6)  Gerçek veya tüzel kişiler, kalışlarını veya dönüşlerini garanti ettikleri yabancıların sınır dışı edilme masraflarını ödemekle yükümlüdür. Yabancıyı izinsiz çalıştıran işveren veya işveren vekillerinin, yabancının sınır dışı edilme işlemleri konusundaki yükümlülükleri hakkında 4817 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü uygulanır.

 

ÜÇÜNCÜ KISIM

Uluslararası Koruma

 

BİRİNCİ BÖLÜM

Uluslararası Koruma Çeşitleri, Uluslararası Korumanın Haricinde Tutulma Mülteci

MADDE 61 – (1) Avrupa ülkelerinde meydana gelen olaylar nedeniyle; ırkı, dini, tabiiyeti, belli bir toplumsal gruba mensubiyeti veya siyasi düşüncelerinden dolayı zulme uğrayacağından haklı sebeplerle korktuğu için vatandaşı olduğu ülkenin dışında bulunan ve bu ülkenin korumasından yararlanamayan ya da söz konusu korku nedeniyle yararlanmak istemeyen yabancıya veya bu tür olaylar sonucu önceden yaşadığı ikamet ülkesinin dışında bulunan, oraya dönemeyen veya söz konusu korku nedeniyle dönmek istemeyen vatansız kişiye statü belirleme işlemleri sonrasında mülteci statüsü verilir.

Şartlı mülteci

MADDE 62 – (1) Avrupa ülkeleri dışında meydana gelen olaylar sebebiyle; ırkı, dini, tabiiyeti, belli bir toplumsal gruba mensubiyeti veya siyasi düşüncelerinden dolayı zulme uğrayacağından haklı sebeplerle korktuğu için vatandaşı olduğu ülkenin dışında bulunan ve bu ülkenin korumasından yararlanamayan, ya da söz konusu korku nedeniyle yararlanmak istemeyen yabancıya veya bu tür olaylar sonucu önceden yaşadığı ikamet ülkesinin dışında bulunan, oraya dönemeyen veya söz konusu korku nedeniyle dönmek istemeyen vatansız kişiye statü belirleme işlemleri sonrasında şartlı mülteci statüsü verilir. Üçüncü ülkeye yerleştirilinceye kadar, şartlı mültecinin Türkiye’de kalmasına izin verilir.

İkincil koruma

MADDE 63 – (1) Mülteci veya şartlı mülteci olarak nitelendirilemeyen, ancak menşe ülkesine veya ikamet ülkesine geri gönderildiği takdirde;

  1. a) Ölüm cezasına mahkûm olacak veya ölüm cezası infaz edilecek,
  2. b) İşkenceye, insanlık dışı ya da onur kırıcı ceza veya muameleye maruz kalacak,
  3. c) Uluslararası veya ülke genelindeki silahlı çatışma durumlarında, ayrım gözetmeyen şiddet hareketleri nedeniyle şahsına yönelik ciddi tehditle karşılaşacak,

olması nedeniyle menşe ülkesinin veya ikamet ülkesinin korumasından yararlanamayan veya söz konusu tehdit nedeniyle yararlanmak istemeyen yabancı ya da vatansız kişiye, statü belirleme işlemleri sonrasında ikincil koruma statüsü verilir.

Uluslararası korumanın haricinde tutulma MADDE 64 – (1) Başvuru sahibi;

  1. a) Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği dışında, diğer bir Birleşmiş Milletler organı veya örgütünden hâlen koruma veya yardım görüyorsa,
  2. b) İkamet ettiği ülke yetkili makamlarınca, o ülke vatandaşlarının sahip bulundukları hak ve yükümlülüklere sahip olarak tanınıyorsa,
  3. c) Sözleşmenin 1 inci maddesinin (F) fıkrasında belirtilen fiillerden suçlu olduğuna dair ciddi kanaat varsa,

uluslararası korumadan hariçte tutulur.

 

(2)  Birinci fıkranın (a) bendine giren bir kişi hakkındaki koruma veya yardım herhangi bir nedenle sona erdiği zaman, bu kişilerin konumları Birleşmiş Milletler Genel Kurulunda alınan kararlara istinaden kesin bir çözüme kavuşturulmadığı takdirde, bu kişiler bu Kanunun sağladığı korumadan yararlanabilir.

(3)  Başvuru sahibinin, uluslararası koruma başvurusu yapmadan önce, Türkiye dışında hangi saikle olursa olsun zalimce eylemler yaptığını düşündürecek nedenler varsa birinci fıkranın

(c) bendi kapsamında değerlendirme yapılır.

(4)  Birinci fıkranın (c) bendi ile üçüncü fıkrada belirtilen suç ya da fiillerin işlenmesine iştirak eden veya bu fiillerin işlenmesini tahrik eden kişi uluslararası korumadan hariçte tutulur.

(5)  Birinci fıkranın (c) bendi ile üçüncü ve dördüncü fıkralardaki durumlara ek olarak; kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından tehlike oluşturduğuna dair ciddi emareler bulunan yabancı veya vatansız kişi ile birinci fıkranın (c) bendi kapsamında olmayan, fakat Türkiye’de işlenmesi hâlinde hapis cezası verilmesini gerektiren suç veya suçları daha önce işleyen ve sadece bu suçun cezasını çekmemek için menşe veya ikamet ülkesini terk eden yabancı veya vatansız kişi, ikincil korumadan hariçte tutulur.

(6)  Başvuru sahibinin uluslararası korumadan hariçte tutulması, hariçte tutma nedenlerinden herhangi birinin diğer aile üyeleri için oluşmaması şartıyla, başvuru sahibinin aile üyelerinin de hariçte tutulmasını gerektirmez.

 

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Usuller

Başvuru

MADDE 65 – (1) Uluslararası koruma başvuruları valiliklere bizzat yapılır.

(2)  Başvuruların ülke içinde veya sınır kapılarında kolluk birimlerine yapılması hâlinde, bu başvurular derhâl valiliğe bildirilir. Başvuruyla ilgili işlemler valilikçe yürütülür.

(3)  Her yabancı veya vatansız kişi kendi adına başvuru yapabilir. Başvuru sahibi, başvuruları aynı gerekçeye dayanan ve kendisiyle birlikte gelen aile üyeleri adına başvuru yapabilir. Bu durumda, ergin aile üyelerinin, kendi adlarına başvuruda bulunulmasına yönelik muvafakati alınır.

(4)  Makul bir süre içinde valiliklere kendiliğinden uluslararası koruma başvurusunda bulunanlar hakkında; yasa dışı girişlerinin veya kalışlarının geçerli nedenlerini açıklamak kaydıyla, Türkiye’ye yasal giriş şartlarını ihlal etmek veya Türkiye’de yasal şekilde bulunmamaktan dolayı cezai işlem yapılmaz.

(5)  Hürriyeti kısıtlanan kişilerin uluslararası koruma başvuruları, valiliğe derhâl bildirilir. Başvuruların alınması ve değerlendirilmesi, diğer adli ve idari işlemlerin ya da tedbir ve yaptırımların uygulanmasını engellemez.

 

Refakatsiz çocuklar

MADDE 66 – (1) Uluslararası koruma başvurusunda bulunan refakatsiz çocuklar hakkında aşağıdaki hükümler uygulanır:

  1. a) Refakatsiz çocuklarla ilgili tüm işlemlerde çocuğun yüksek yararının gözetilmesi esastır. Başvuru alındığı andan itibaren, haklarında 3/7/2005 tarihli ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu hükümleri uygulanır.
  2. b) Refakatsiz çocuğun görüşü dikkate alınarak Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı tarafından, uygun konaklama yerlerine veya yetişkin akrabalarının veya koruyucu bir  ailenin yanına yerleştirilir.
  3. c) On altı yaşını doldurmuş olanlar, uygun koşullar sağlandığında kabul ve barınma merkezlerinde de barındırılabilir.

ç) Mümkün olduğu ölçüde, çocukların yararı, yaşları ve olgunluk düzeyleri dikkate alınarak, kardeşler bir arada bulundurulur. Zorunlu olmadığı sürece konaklama yerlerinde değişiklik yapılmaz.

 

Özel ihtiyaç sahipleri

MADDE 67 – (1) Özel ihtiyaç sahiplerine bu Kısımda yazılı hak ve işlemlerde öncelik tanınır.

(2) İşkence, cinsel saldırı ya da diğer ciddi psikolojik, bedensel ya da cinsel şiddete maruz kalan  kişilere,  bu  türden  fiillerin  neden  olduğu  hasarlarını  giderecek  yeterli  tedavi  imkânı sağlanır.

Başvuru sahiplerinin idari gözetimi

MADDE 68 – (1) Başvuru sahipleri, sadece uluslararası koruma başvurusunda bulunmalarından dolayı idari gözetim altına alınamaz.

(2)  Başvuru sahiplerinin idari gözetim altına alınması istisnai bir işlemdir. Başvuru sahibi sadece aşağıdaki hâllerde idari gözetim altına alınabilir:

  1. a) Kimlik veya vatandaşlık bilgilerinin doğruluğuyla ilgili ciddi şüphe varsa, bu bilgilerinin tespiti amacıyla
  2. b) Sınır kapılarında usulüne aykırı surette ülkeye girmekten alıkonulması amacıyla
  3. c) İdari gözetim altına alınmaması durumunda başvurusuna temel oluşturan unsurların belirlenemeyecek olması hâlinde

ç) Kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından ciddi tehlike oluşturması hâlinde

(3)  İdari gözetimin gerekip gerekmediği bireysel olarak değerlendirilir. İkinci fıkrada belirtilen hâllerde; idari gözetim altına alınmadan önce, 71 inci maddede belirtilen ikamet zorunluluğu ve bildirim yükümlülüğünün yeterli olup olmayacağı öncelikle değerlendirilir. Valilik, idari gözetim yerine başka usuller belirleyebilir. Bu tedbirler yeterli olmadığı takdirde, idari gözetim uygulanır.

(4)  İdari gözetim kararı, idari gözetim altına alınma gerekçelerini ve gözetimin süresini içerecek şekilde idari gözetim altına alınan kişiye veya yasal temsilcisine ya da avukatına yazılı olarak tebliğ edilir. İdari gözetim altına alınan kişi bir avukat tarafından  temsil  edilmiyorsa kararın sonucu ve itiraz usulleri hakkında kendisi veya yasal temsilcisi bilgilendirilir.

(5)  Başvuru sahibinin idari gözetim süresi otuz günü geçemez. İdari gözetim altına alınan kişilerin işlemleri en kısa sürede tamamlanır. İdari gözetim, şartları ortadan kalktığı takdirde derhâl sonlandırılır.

(6)  İdari gözetimin her aşamasında, kararı alan makam tarafından, idari gözetim sonlandırılarak, 71 inci maddede belirtilen yükümlülüklerin veya başka tedbirlerin yerine getirilmesi istenebilir.

(7) İdari gözetim altına alınan kişi veya yasal temsilcisi ya da avukatı, idari gözetime karşı sulh ceza hâkimine başvurabilir. Başvuru idari gözetimi durdurmaz. Dilekçenin idareye verilmesi hâlinde, dilekçe yetkili sulh ceza hâkimine derhâl ulaştırılır. Sulh ceza hâkimi incelemeyi beş gün içinde sonuçlandırır. Sulh ceza hâkiminin kararı kesindir. İdari gözetim altına alınan kişi veya yasal temsilcisi ya da avukatı, idari gözetim şartlarının ortadan kalktığı veya değiştiği iddiasıyla yeniden sulh ceza hâkimine başvurabilir.

(8)  İkinci fıkra uyarınca idari gözetim altına alınan kişi, usul ve esasları yönetmelikle belirlenmek üzere ziyaretçi kabul edebilir. İdari gözetim altına alınan kişiye yasal temsilcisi, avukat, noter ve Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği görevlileriyle görüşme imkânı sağlanır.

 

Kayıt ve kontrol

MADDE 69 – (1) Uluslararası koruma başvuruları valiliklerce kaydedilir.

(2)  Başvuru sahibi kayıt esnasında kimlik bilgilerini doğru olarak bildirmek ve varsa kimliğini ispatlayacak belge ve seyahat dokümanlarını yetkili makamlara teslim etmekle yükümlüdür. Bu yükümlülüğün yerine getirilmesini sağlamak amacıyla, başvuru sahibinin üzerinde ve eşyalarında kontrol yapılabilir.

(3)  Kayıt esnasında başvuru sahibinin kimliğine ilişkin belge olmaması hâlinde, kimlik tespitinde kişisel verilerinin karşılaştırılmasından ve yapılan araştırmalardan elde edilen bilgiler kullanılır. Kimlik tespit araştırmaları sonucunda da kimliğine dair bilgi elde edilememesi hâlinde, başvuranın beyanı esas alınır.

(4)  Kayıt esnasında; başvuru sahibinin menşe veya ikamet ülkesini terk etme sebepleri, ülkesini terk ettikten sonra başından geçen ve başvuru yapmasına neden olan olaylar, Türkiye’ye giriş şekli, kullandığı yol güzergâhları ve vasıta bilgileri, daha önceden başka bir ülkede uluslararası korumaya başvurmuş veya korumadan yararlanmışsa, bu başvuru veya korumaya ilişkin bilgi ve belgeleri alınır.

(5)  Mülakat zamanı ve yeri kayıt esnasında bildirilir.

(6)  Kamu sağlığını tehlikeye düşürebileceği değerlendirilen başvuru sahibi sağlık kontrolünden geçirilir.

(7)  Başvuru sahibine kayıt esnasında; kimlik bilgilerini içeren, uluslararası koruma başvurusunda bulunduğunu belirten, otuz gün geçerli kayıt belgesi verilir. Kayıt belgesi, gerektiğinde otuz günlük sürelerle uzatılabilir. Kayıt belgesi, hiçbir harca tabi olmayıp başvuru sahibinin Türkiye’de kalışına imkân sağlar.

Başvuru sahibinin bilgilendirilmesi ve tercümanlık

MADDE 70 – (1) Başvuru sahibi, başvurusuyla ilgili takip edilecek usuller, başvurusunun değerlendirilmesi sürecindeki hak ve yükümlülükleri, yükümlülüklerini nasıl yerine getireceği ve bu yükümlülüklere uymaması ya da yetkililerle iş birliğinde bulunmaması hâlinde ortaya çıkabilecek muhtemel sonuçlar, itiraz usulleri ve süreleri konusunda kayıt esnasında bilgilendirilir.

(2) Başvuru sahibinin talep etmesi hâlinde, başvuru, kayıt ve mülakat aşamalarındaki kişisel görüşmelerde tercümanlık hizmetleri sağlanır.

 

İkamet zorunluluğu ve bildirim yükümlülüğü

MADDE 71 – (1) Başvuru sahibine, kendisine gösterilen kabul ve barınma merkezinde, belirli bir yerde veya ilde ikamet etme zorunluluğu ile istenilen şekil ve sürelerde bildirimde bulunma gibi idari yükümlülükler getirilebilir.

(2) Başvuru sahibi, adres kayıt sistemine kayıt yaptırmak ve ikamet adresini valiliğe bildirmekle yükümlüdür.

Kabul edilemez başvuru MADDE 72 – (1) Başvuru sahibi;

  1. a) Farklı bir gerekçe öne sürmeksizin aynı başvuruyu yenilemişse,
  2. b) Kendi adına başvuru yapılmasına muvafakat verdikten sonra, başvurunun herhangi bir aşamasında haklı bir neden göstermeksizin veya başvurunun reddedilmesinin ardından farklı bir gerekçe öne sürmeksizin ayrı bir başvuru yapmışsa,
  3. c) 73 üncü madde kapsamında olan ülkeden gelmişse, ç) 74 üncü madde kapsamında olan ülkeden gelmişse,

başvurusunun kabul edilemez olduğuna ilişkin karar verilir.

(2)  Birinci fıkrada belirtilen durumların, değerlendirmenin herhangi bir aşamasında ortaya çıkması hâlinde değerlendirme durdurulur.

(3)  Başvurunun kabul edilemez olduğuna ilişkin karar, ilgiliye veya yasal temsilcisine ya da avukatına tebliğ edilir. İlgili kişi bir avukat tarafından temsil edilmiyorsa kararın sonucu, itiraz usulleri ve süreleri hakkında kendisi veya yasal temsilcisi bilgilendirilir.

 

İlk iltica ülkesinden gelenler

MADDE 73 – (1) Başvuru sahibinin, daha önceden mülteci olarak tanındığı ve hâlen bu korumadan yararlanma imkânının olduğu veya geri göndermeme ilkesini de içeren yeterli ve etkili nitelikte korumadan hâlen faydalanabileceği bir ülkeden geldiğinin ortaya çıkması durumunda, başvuru kabul edilemez olarak değerlendirilir ve ilk iltica ülkesine gönderilmesi için işlemler başlatılır. Ancak geri gönderme işlemi gerçekleşinceye kadar ülkede kalışına izin verilir. Bu durum ilgiliye tebliğ edilir. İlgilinin, ilk iltica ülkesi olarak nitelenen ülke tarafından kabul edilmemesi hâlinde, başvuruya ilişkin işlemler devam ettirilir.

 

Güvenli üçüncü ülkeden gelenler

MADDE 74 – (1) Başvuru sahibinin, Sözleşmeye uygun korumayla sonuçlanabilecek bir uluslararası koruma başvurusu yaptığı veya başvurma imkânının olduğu güvenli üçüncü bir ülkeden geldiğinin ortaya çıkması durumunda başvuru kabul edilemez olarak değerlendirilir ve güvenli üçüncü ülkeye gönderilmesi için işlemler başlatılır. Ancak geri gönderme işlemi gerçekleşinceye kadar ülkede kalışına izin verilir. Bu durum ilgiliye tebliğ edilir.  İlgilinin, güvenli üçüncü ülke olarak nitelenen ülke tarafından kabul edilmemesi hâlinde, başvuruya ilişkin işlemler devam ettirilir.

(2)  Aşağıdaki şartları taşıyan ülkeler güvenli üçüncü ülke olarak nitelendirilir:

  1. a) Kişilerin hayatının veya hürriyetinin, ırkı, dini, tabiiyeti, belli bir toplumsal gruba mensubiyeti veya siyasi düşünceleri nedeniyle tehdit altında olmaması
  2. b) Kişilerin işkenceye, insanlık dışı ya da onur kırıcı ceza veya muameleye tabi tutulacağı ülkelere geri gönderilmemesi ilkesinin uygulanıyor olması
  3. c) Kişinin mülteci statüsü talep etme ve mülteci olarak nitelendirilmesi durumunda Sözleşmeye uygun olarak koruma elde etme imkânının bulunması

ç) Kişinin ciddi zarar görme riskinin olmaması

(3)  Bir ülkenin başvuru sahibi için güvenli üçüncü ülke olup olmadığı, başvuru sahibinin ilgili üçüncü ülkeye gönderilmesini makul kılacak bu kişi ve ülke arasındaki bağlantılar da dâhil olmak üzere, her başvuru sahibi için ayrı olarak değerlendirilir.

 

Mülakat

MADDE 75 – (1) Etkin ve adil karar verebilmek amacıyla, başvuru sahibiyle kayıt tarihinden itibaren otuz gün içinde bireysel mülakat yapılır. Mülakatın mahremiyeti dikkate alınarak, kişiye kendisini en iyi şekilde ifade etme imkânı tanınır. Ancak, aile üyelerinin de bulunmasının gerekli görüldüğü durumlarda, kişinin muvafakati alınarak mülakat aile üyeleriyle birlikte yapılabilir. Başvuru sahibinin talebi üzerine, avukatı gözlemci olarak mülakata katılabilir.

(2)  Başvuru sahibi, yetkililerle iş birliği yapmak ve uluslararası koruma başvurusunu destekleyecek tüm bilgi ve belgeleri sunmakla yükümlüdür.

(3)  Özel ihtiyaç sahipleriyle yapılacak mülakatlarda, bu kişilerin özel durumları göz önünde bulundurulur. Çocuğun mülakatında psikolog, çocuk gelişimci veya sosyal çalışmacı ya da ebeveyni veya yasal temsilcisi hazır bulunabilir.

(4)  Mülakatın gerçekleştirilememesi hâlinde, yeni mülakat tarihi belirlenir ve ilgili kişiye tebliğ edilir. Mülakat tarihleri arasında en az on gün bulunur.

(5)  Gerekli görüldüğünde başvuru sahibiyle ek mülakatlar yapılabilir.

(6)  Mülakatlar sesli veya görsel olarak kayıt altına alınabilir. Bu durumda mülakat yapılan kişi bilgilendirilir. Her mülakatın sonunda tutanak düzenlenir, bir örneği mülakat yapılan kişiye verilir.

 

Uluslararası koruma başvuru sahibi kimlik belgesi

MADDE 76 – (1) Mülakatı tamamlanan başvuru sahibine ve varsa birlikte geldiği aile üyelerine, uluslararası koruma talebinde bulunduğunu belirten ve yabancı kimlik  numarasını içeren altı ay süreli Uluslararası Koruma Başvuru Sahibi Kimlik Belgesi düzenlenir. Başvurusu sonuçlandırılamayanların kimlik belgeleri altı aylık sürelerle uzatılır.

(2)  72 nci ve 79 uncu maddeler kapsamında olanlar ile bunların aile üyelerine kimlik belgesi verilmez.

(3)  Kimlik belgesinin şekli ve içeriği Genel Müdürlükçe belirlenir.

(4)  Kimlik belgesi, hiçbir harca tabi olmayıp ikamet izni yerine geçer.

Başvurunun geri çekilmesi veya geri çekilmiş sayılması MADDE 77 – (1) Başvuru sahibinin;

  1. a) Başvurusunu geri çektiğini yazılı olarak beyan etmesi,
  2. b) Mazeretsiz olarak mülakata üç defa üst üste gelmemesi,
  3. c) İdari gözetim altında bulunduğu yerden kaçması,

ç)  Mazeretsiz  olarak;  bildirim  yükümlülüğünü  üç  defa  üst  üste  yerine  getirmemesi, belirlenen ikamet yerine gitmemesi veya ikamet yerini izinsiz terk etmesi,

  1. d) Kişisel verilerinin alınmasına karşı çıkması,
  2. e) Kayıt ve mülakattaki yükümlülüklerine uymaması,

hâllerinde başvurusu geri çekilmiş kabul edilerek değerlendirme durdurulur.

 

Karar

MADDE 78 – (1) Başvuru, kayıt tarihinden itibaren en geç altı ay içinde Genel Müdürlükçe sonuçlandırılır. Kararın bu süre içerisinde verilememesi hâlinde başvuru sahibi bilgilendirilir.

(2)  Kararlar bireysel olarak verilir. 64 üncü maddenin altıncı fıkrası saklı kalmak kaydıyla, aile adına yapılan başvuru bütün olarak değerlendirilir ve verilen karar tüm aile üyelerini kapsar.

(3)  Başvuru hakkında karar verilirken menşe veya önceki ikamet ülkesinin mevcut genel şartları ve başvuru sahibinin kişisel şartları göz önünde bulundurulur.

(4)  Başvuru sahibine, zulüm veya ciddi zarar görme tehdidine karşı vatandaşı olduğu ülke veya önceki ikamet ülkesinin belirli bir bölgesinde koruma sağlanabiliyorsa ve başvuru sahibi, ülkenin o bölgesine güvenli bir şekilde seyahat edebilecek ve yerleşebilecek durumdaysa, başvuru sahibinin uluslararası korumaya muhtaç olmadığına karar verilebilir.

(5)  Dördüncü fıkradaki durumların ortaya çıkması, başvurunun tam bir incelemeye tabi tutulmasını engellemez.

(6)  Karar, ilgiliye veya yasal temsilcisine ya da avukatına tebliğ edilir. Olumsuz kararın tebliğinde, kararın maddi gerekçeleri ve hukuki dayanakları da belirtilir. İlgili kişi bir avukat tarafından temsil edilmiyorsa, kararın sonucu, itiraz usulleri ve süreleri hakkında kendisi veya yasal temsilcisi bilgilendirilir.

 

Hızlandırılmış değerlendirme MADDE 79 – (1) Başvuru sahibinin;

  1. a) Başvuru sırasında gerekçelerini sunarken, uluslararası korumayı gerektirecek konulara hiç değinmemiş olması,
  2. b) Sahte belge ya da yanıltıcı bilgi ve belge kullanarak veya kararı olumsuz etkileyebilecek bilgi ve belgeleri sunmayarak yetkilileri yanlış yönlendirmesi,
  3. c) Kimliğinin ya da uyruğunun tespit edilmesini güçleştirmek amacıyla kimlik ya da seyahat belgelerini kötü niyetle imha etmesi veya elden çıkarması,

ç) Sınır dışı edilmek üzere idari gözetim altında olması,

  1. d) Sadece, Türkiye’den gönderilmesine yol açacak bir kararın uygulanmasını erteletmek ya da engellemek amacıyla başvuruda bulunması,
  2. e) Kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından tehlike oluşturması ya da bu nedenlerle Türkiye’den daha önce sınır dışı edilmiş olması,
  3. f) Başvurusunun geri çekilmiş sayılmasından sonra yeniden başvuruda bulunması, hâllerinde, başvurusu hızlandırılmış olarak değerlendirilir.

(2)  Başvurusu hızlandırılmış olarak değerlendirilen başvuru sahibiyle, başvuru tarihinden itibaren en geç üç gün içinde mülakat yapılır. Başvuru, mülakattan sonra en geç beş gün içinde sonuçlandırılır.

(3)  Bu maddeye göre değerlendirilen başvurulardan, incelenmesinin uzun süreceği anlaşılanlar, hızlandırılmış değerlendirmeden çıkarılabilir.

(4)  Refakatsiz çocukların başvuruları hızlandırılmış olarak değerlendirilemez.

 

İdari itiraz ve yargı yolu

MADDE 80 – (1) Bu Kısımda yazılı hükümler uyarınca alınan kararlara karşı idari itiraz ve yargı yoluna başvurulduğunda aşağıdaki hükümler uygulanır:

  1. a) İlgili kişi veya yasal temsilcisi ya da avukatı tarafından kararın tebliğinden itibaren on gün içinde Uluslararası Koruma Değerlendirme Komisyonuna itiraz edilebilir. Ancak 68 inci, 72 nci ve 79 uncu maddelere göre verilen kararlara karşı sadece yargı yoluna başvurulabilir.
  2. b) İdari itiraz sonucu alınan karar, ilgiliye veya yasal temsilcisine ya da avukatına tebliğ edilir. Kararın olumsuz olması hâlinde, ilgili kişi bir avukat tarafından temsil edilmiyorsa kararın sonucu, itiraz usulleri ve süreleri hakkında kendisi veya yasal temsilcisi bilgilendirilir.
  3. c) Bakanlık, verilen kararlara karşı yapılan idari itiraz usullerini düzenleyebilir.

ç) 68 inci maddede düzenlenen yargı yolu hariç olmak üzere, 72 nci ve 79 uncu maddeler çerçevesinde alınan kararlara karşı, kararın tebliğinden itibaren on beş gün, alınan diğer idari karar ve işlemlere karşı kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde, ilgili kişi veya yasal temsilcisi ya da avukatı tarafından yetkili idare mahkemesine başvurulabilir.

  1. d) 72 nci ve 79 uncu maddeler çerçevesinde mahkemeye yapılan başvurular on beş gün içinde sonuçlandırılır. Mahkemenin bu konuda vermiş olduğu karar kesindir.
  2. e) İtiraz veya yargılama süreci sonuçlanıncaya kadar ilgili kişinin ülkede kalışına izin verilir.

 

Avukatlık hizmetleri ve danışmanlık

MADDE  81  –  (1)  Başvuru  sahibi  ile  uluslararası  koruma  statüsü  sahibi  kişiler,  bu kısımda yazılı iş ve işlemlerle ilgili olarak, ücretleri kendilerince karşılanması kaydıyla avukat tarafından temsil edilebilir.

(2)  Avukatlık ücretlerini karşılama imkânı bulunmayan başvuru sahibi  ve uluslararası koruma statüsü sahibi kişiye, bu Kısım kapsamındaki iş ve işlemlerle ilgili olarak yargı önündeki başvurularında 1136 sayılı Kanunun adli yardım hükümlerine göre avukatlık hizmeti sağlanır.

(3)  Başvuru sahibi ve uluslararası koruma statüsü sahibi kişi, sivil toplum kuruluşları tarafından sağlanan danışmanlık hizmetlerinden faydalanabilir.

 

Şartlı mültecinin ve ikincil koruma statüsü sahibinin ikameti

MADDE 82 – (1) Şartlı mülteci ve ikincil koruma statüsü sahibi kişiye, Genel Müdürlükçe, kamu düzeni veya kamu güvenliği nedeniyle belirli bir ilde ikamet etme, belirlenen süre ve usullerle bildirimde bulunma yükümlülüğü getirilebilir.

(2) Bu kişiler, adres kayıt sistemine kayıt yaptırmak ve ikamet adresini valiliğe bildirmekle yükümlüdür.

 

Uluslararası koruma statüsü sahibi kimlik belgesi

MADDE 83 – (1) Mülteci statüsü verilenlere yabancı kimlik numarasını içeren üçer yıl süreli kimlik belgesi düzenlenir.

(2)  Şartlı mülteci ve ikincil koruma statüsü verilenlere, yabancı kimlik numarasını içeren birer yıl süreli kimlik belgesi düzenlenir.

(3)  Birinci ve ikinci fıkralardaki kimlik belgeleri hiçbir harca tabi olmayıp ikamet izni yerine geçer. Kimlik belgelerinin şekil ve içeriği Genel Müdürlükçe belirlenir.

 

 

Seyahat belgesi

MADDE 84 – (1) Mültecilere, valiliklerce Sözleşmede belirtilen seyahat belgesi düzenlenir.

(2) Şartlı mülteci ve ikincil koruma statüsü sahiplerinin seyahat belgesi talepleri 5682 sayılı Kanunun 18 inci maddesi çerçevesinde değerlendirilir.

 

Uluslararası koruma statüsünün sona ermesi

MADDE 85 – (1) Uluslararası koruma statüsü sahibi kişi;

  1. a) Vatandaşı olduğu ülkenin korumasından kendi isteğiyle tekrar yararlanırsa,
  2. b) Kaybettiği vatandaşlığını kendi isteğiyle tekrar kazanırsa,
  3. c) Yeni bir vatandaşlık kazanmışsa ve vatandaşlığını kazandığı ülkenin korumasından yararlanıyorsa,

ç) Terk ettiği veya zulüm korkusuyla dışında bulunduğu ülkeye kendi isteğiyle tekrar dönmüşse,

  1. d) Statü verilmesini sağlayan koşullar ortadan kalktığı için vatandaşı olduğu ülkenin korumasından yararlanabilecekse,
  2. e) Vatansız olup da, statü verilmesine yol açan koşullar ortadan kalktığı için önceden yaşadığı ikamet ülkesine dönebilecekse,

uluslararası koruma statüsü sona erer.

(2)  Birinci fıkranın (d) ve (e) bentlerinin incelenmesinde, statü verilmesine neden olan şartların ortadan kalkıp kalkmadığı veya önemli ve kalıcı bir şekilde değişip değişmediği göz önünde bulundurulur.

(3)  İkincil koruma statüsü verilmesine neden olan şartlar ortadan kalktığında veya korumaya gerek bırakmayacak derecede değiştiğinde de statü sona erer. İkincil koruma statüsü verilmesini gerektiren şartlardaki değişikliklerin önemli ve kalıcı olup olmadığı göz önünde bulundurulur.

(4)  Birinci ve üçüncü fıkralarda belirtilen şartların ortaya çıkması hâlinde, statü yeniden değerlendirilebilir. Bu kişiye, statüsünün yeniden değerlendirildiği ve nedenleri yazılı olarak bildirildikten sonra, statüsünün devam etmesi gerektiğine ilişkin nedenlerini sözlü veya yazılı şekilde sunabilmesine fırsat verilir.

(5)  Maddi gerekçelerini ve hukuki dayanaklarını içeren sona erme kararı, ilgiliye veya yasal temsilcisine ya da avukatına tebliğ edilir. İlgili kişi bir avukat tarafından temsil edilmiyorsa kararın sonucu, itiraz usulleri ve süreleri hakkında kendisi veya yasal temsilcisi bilgilendirilir.

 

Uluslararası koruma statüsünün iptali

MADDE 86 – (1) Uluslararası koruma statüsü verilen kişilerden;

  1. a) Sahte belge kullanma, hile, aldatma yoluyla veya beyan etmediği gerçeklerle statü verilmesine neden olanların,
  2. b) Statü verildikten sonra, 64 üncü madde çerçevesinde hariçte tutulması gerektiği anlaşılanların,

statüsü iptal edilir.

(2) Maddi gerekçelerini ve hukuki dayanaklarını içeren iptal kararı, ilgiliye veya yasal temsilcisine ya da avukatına tebliğ edilir. İlgili kişi bir avukat tarafından temsil edilmiyorsa kararın sonucu, itiraz usulleri ve süreleri hakkında kendisi veya yasal temsilcisi bilgilendirilir.

 

Gönüllü geri dönüş desteği

MADDE 87 – (1) Başvuru sahibi ve uluslararası koruma statüsü sahibi kişilerden, gönüllü olarak geri dönmek isteyenlere, ayni ve nakdi destek sağlanabilir.

(2) Genel Müdürlük, gönüllü geri dönüş çalışmalarını, uluslararası kuruluşlar, kamu kurum ve kuruluşları, sivil toplum kuruluşlarıyla iş birliği içerisinde yapabilir.

 

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Haklar ve Yükümlülükler

Hak ve yükümlülüklere ilişkin genel ilkeler

MADDE 88 – (1) Uluslararası koruma statüsü sahibi kişiler, karşılıklılık şartından muaftır.

(2) Başvuru sahibine, başvurusu reddedilen veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişilere sağlanan hak ve imkânlar, Türk vatandaşlarına sağlanan hak ve imkânlardan fazla olacak şekilde yorumlanamaz.

 

Yardım ve hizmetlere erişim

MADDE 89 – (1) Başvuru sahibi veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişi ve aile üyeleri, ilköğretim ve ortaöğretim hizmetlerinden faydalanır.

(2)  Başvuru sahibi veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişilerden ihtiyaç sahibi olanların, sosyal yardım ve hizmetlere erişimleri sağlanabilir.

(3)  Başvuru sahibi veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişilerden;

  1. a) Herhangi bir sağlık güvencesi olmayan ve ödeme gücü bulunmayanlar, 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu hükümlerine tabidir. Genel sağlık sigortasından faydalanacak kişilerin primlerinin ödenmesi için Genel Müdürlük bütçesine ödenek konulur. Primleri Genel Müdürlük tarafından ödenenlerden ödeme güçlerine göre primin tamamı veya belli bir oranı talep edilir.
  2. b) Sağlık güvencesi veya ödeme gücünün bulunduğu veya başvurunun sadece tıbbi tedavi görmek amacıyla yapıldığı sonradan anlaşılanlar, genel sağlık sigortalılıklarının sona erdirilmesi için en geç on gün içinde Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilir ve yapılan tedavi ve ilaç masrafları ilgililerden geri alınır.

(4)  İş piyasasına erişimle ilgili olarak;

  1. a) Başvuru sahibi veya şartlı mülteci, uluslararası koruma başvurusu tarihinden altı ay sonra çalışma izni almak için başvurabilir.
  2. b) Mülteci veya ikincil koruma statüsü sahibi, statü almasından itibaren bağımlı veya bağımsız olarak çalışabilir. Yabancıların çalışamayacağı iş ve mesleklere ilişkin diğer mevzuatta yer alan hükümler saklıdır. Mülteci veya ikincil koruma statüsü sahibi kişiye verilecek kimlik belgesi, çalışma izni yerine de geçer ve bu durum kimlik belgesine yazılır.
  3. c) Mülteci ve ikincil koruma statüsü sahibinin iş piyasasına erişimi, iş piyasasındaki durum ve çalışma hayatındaki gelişmeler ile istihdama ilişkin sektörel ve ekonomik şartların gerekli kıldığı hâllerde, belirli bir süre için, tarım, sanayi veya hizmet sektörleri,  belirli  bir meslek, iş kolu veya mülki ve coğrafi alan itibarıyla sınırlandırılabilir. Ancak, Türkiye’de üç yıl ikamet eden veya Türk vatandaşıyla evli olan ya da Türk vatandaşı çocuğu olan mülteci ve ikincil koruma statüsü sahipleri için bu sınırlamalar uygulanmaz.

ç) Başvuru sahibi veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişilerin çalışmasına ilişkin usul ve esaslar, Bakanlığın görüşü alınarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından belirlenir.

(5)  72 nci ve 79 uncu maddelerde sayılanlar hariç olmak üzere, muhtaç olduğu tespit edilen başvuru sahibine, Maliye Bakanlığının uygun görüşü alınarak Bakanlığın belirleyeceği usul ve esaslar çerçevesinde harçlık verilebilir.

 

Yükümlülükler

MADDE 90 – (1) Başvuru sahibi veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişi, bu Kısımda yazılı yükümlülüklerine ek olarak;

  1. a) Çalışma durumuna ait güncel bilgileri otuz gün içinde bildirmekle,
  2. b) Gelirlerini, taşınır ve taşınmazlarını otuz gün içinde bildirmekle,
  3. c) Adres, kimlik ve medeni hâl değişikliklerini yirmi iş günü içinde bildirmekle,

ç) Kendisine sağlanan hizmet, yardım ve diğer imkânlardan haksız olarak yararlandığının tespit edilmesi hâlinde, bedellerini tamamen veya kısmen geri ödemekle,

  1. d) Genel Müdürlükçe kendisinden bu Kısım çerçevesinde istenilenleri yerine getirmekle, yükümlüdür.

(2) Bu Kısımda yazılı yükümlülüklere uymayanlar ile başvuruları ve uluslararası koruma statüleriyle ilgili olumsuz karar verilenlere; eğitim ve temel sağlık hakları hariç, diğer haklardan faydalanmaları bakımından sınırlama getirilebilir. Sınırlamaya ilişkin değerlendirme bireysel yapılır. Karar, ilgili kişiye veya yasal temsilcisine ya da avukatına yazılı olarak tebliğ edilir. İlgili kişi bir avukat tarafından temsil edilmiyorsa kararın sonucu, itiraz usulleri ve süreleri hakkında kendisi veya yasal temsilcisi bilgilendirilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Geçici Koruma ve Uluslararası Korumaya İlişkin Diğer Hükümler Geçici koruma (1)

MADDE 91 – (1) Ülkesinden ayrılmaya zorlanmış, ayrıldığı ülkeye geri dönemeyen, acil ve geçici koruma bulmak amacıyla kitlesel olarak sınırlarımıza gelen veya sınırlarımızı geçen yabancılara geçici koruma sağlanabilir.

(2) Bu kişilerin Türkiye’ye kabulü, Türkiye’de kalışı, hak ve yükümlülükleri, Türkiye’den çıkışlarında yapılacak işlemler, kitlesel hareketlere karşı alınacak tedbirlerle ulusal ve uluslararası kurum ve kuruluşlar arasındaki iş birliği ve koordinasyon, merkez ve taşrada görev alacak kurum ve kuruluşların görev ve yetkilerinin belirlenmesi, Cumhurbaşkanı tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.

 

Uluslararası koruma süreçlerinde iş birliği

MADDE 92 – (1) Bakanlık, bu Kısımda yazılı uluslararası koruma süreçleriyle ilgili konularda, 5/5/1969 tarihli ve 1173 sayılı Milletlerarası Münasebetlerin Yürütülmesi ve Koordinasyonu Hakkında Kanun çerçevesinde Birleşmiş  Milletler  Mülteciler  Yüksek Komiserliği, Uluslararası Göç Örgütü, diğer uluslararası kuruluşlar ve sivil toplum kuruluşlarıyla iş birliği yapabilir.

––––––––––––––––––

(1) 2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu maddede yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı” şeklinde değiştirilmiştir.

(2)  Sözleşme hükümlerinin uygulanmasına nezaret etme  görevini yerine  getirmesinde, Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliğiyle gerekli iş birliği sağlanır. Bakanlık, bu Kanun çerçevesindeki uluslararası koruma, başvuru, değerlendirme ve karar süreçlerini belirlemeye, bu amaçla Dışişleri Bakanlığının uygun görüşü alınmak suretiyle Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliğiyle uluslararası anlaşma niteliği taşımayan protokoller yapmaya yetkilidir.

(3)  Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliğinin uluslararası koruma başvurusunda bulunmuş kişilere sınır kapıları da dâhil olmak üzere erişimi ve başvuru sahibinin de kabul etmesi şartıyla, başvurusuyla ilgili bilgilere erişimi sağlanır. Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği, başvurunun her aşamasında görüşlerini yetkililere iletebilir.

 

Menşe ülke bilgisi

MADDE 93 – (1) Uluslararası koruma başvuruları incelenirken, etkin ve adil karar verebilmek, başvuran tarafından iddia edilen hususların doğruluğunu tespit edebilmek amacıyla menşe, ikamet ve transit ülkelerle ilgili Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği kaynakları ve diğer kaynaklardan güncel bilgi toplanır.

(2) Menşe ülke bilgi sisteminin kurulması, bilgilerin toplanması, depolanması, sistemin işletilmesi, ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının kullanımına açılması Genel Müdürlükçe belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde yapılır.

 

Gizlilik ilkesi ve kişisel dosyaya erişim

MADDE 94 – (1) Başvuru sahibinin ve uluslararası koruma statüsü sahibi kişinin tüm bilgi ve belgelerinde gizlilik esastır.

(2) Ancak, başvuru sahibi ve uluslararası koruma statüsü sahibi kişi ile yasal temsilcisi veya avukatı, başvuru sahibi ve uluslararası koruma statüsü sahibinin kişisel dosyasında yer alan belgeleri inceleyebilir, birer örneğini alabilir. Millî güvenlik ve kamu düzeninin korunması ile suç işlenmesinin önlenmesine ilişkin belgeler incelenemez ve verilemez.

 

Kabul ve barınma merkezleri

MADDE 95 – (1) Başvuru sahibi veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişinin, barınma ihtiyaçlarını kendisinin karşılaması esastır.

(2)  Genel Müdürlük, başvuru sahibi veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişinin barınma, iaşe, sağlık, sosyal ve diğer ihtiyaçlarının karşılanacağı kabul ve barınma merkezleri kurabilir.

(3)  Merkezlerde özel ihtiyaç sahiplerinin barındırılmasına öncelik verilir.

(4)  Kabul ve barınma merkezleri, valilikler tarafından işletilir. Genel Müdürlük, merkezleri; kamu kurum ve kuruluşlarıyla, Türkiye Kızılay Derneği ve göç alanında uzmanlığı bulunan kamu yararına çalışan derneklerle protokol yaparak işlettirebilir.

(5)  Kabul ve barınma merkezi dışında ikamet eden başvuru sahibi veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişiler ve aile üyeleri bu merkezlerdeki hizmetlerden yararlandırılabilir.

(6)  Kabul ve barınma merkezlerinde sağlanan hizmetler, satın alma yoluyla da yürütülebilir.

(7)  İmkânlar ölçüsünde merkezlerde kalan ailelerin bütünlüğü korunur.

(8)  Göç alanında uzmanlığı bulunan ilgili sivil toplum kuruluşu temsilcileri, Genel Müdürlüğün izniyle kabul ve barınma merkezlerini ziyaret edebilirler.

(9)  Kabul ve barınma merkezlerinin kurulması, yönetimi ve işletilmesiyle ilgili usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.

 

Uyum

 

DÖRDÜNCÜ KISIM

Yabancılar ve Uluslararası Korumaya İlişkin Ortak Hükümler

 

MADDE 96 – (1) Genel Müdürlük, ülkenin ekonomik ve mali imkânları ölçüsünde, yabancı ile başvuru sahibinin veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişilerin ülkemizde toplumla olan karşılıklı uyumlarını kolaylaştırmak ve ülkemizde, yeniden yerleştirildikleri ülkede veya geri döndüklerinde ülkelerinde sosyal hayatın tüm alanlarında üçüncü kişilerin aracılığı olmadan bağımsız hareket edebilmelerini kolaylaştıracak bilgi  ve  beceriler  kazandırmak amacıyla, kamu kurum ve kuruluşları, yerel yönetimler, sivil toplum kuruluşları, üniversiteler ile uluslararası kuruluşların öneri ve katkılarından da faydalanarak uyum faaliyetleri planlayabilir.

(2)  Yabancılar, ülkenin siyasi yapısı, dili, hukuki sistemi, kültürü ve tarihi ile hak ve yükümlülüklerinin temel düzeyde anlatıldığı kurslara katılabilir.

(3)  Kamusal ve özel mal ve hizmetlerden yararlanma, eğitime ve ekonomik faaliyetlere erişim, sosyal ve kültürel iletişim, temel sağlık hizmeti alma gibi konularda kurslar, uzaktan eğitim ve benzeri sistemlerle tanıtım ve bilgilendirme etkinlikleri Genel Müdürlükçe kamu kurum ve kuruluşları ile sivil toplum kuruluşlarıyla da iş birliği yapılarak yaygınlaştırılır.

Davete uyma yükümlülüğü

 

MADDE 97 – (1) Yabancılar, başvuru sahipleri ve uluslararası koruma statüsü sahibi kişiler;

  1. a) Türkiye’ye girişi veya Türkiye’de kalışı hakkında inceleme ihtiyacının doğması,
  2. b) Hakkında sınır dışı etme kararı alınma ihtimalinin bulunması,
  3. c) Bu Kanunun uygulanmasıyla ilgili işlemlerin bildirimi,

nedenleriyle    ilgili    valiliğe    veya    Genel   Müdürlüğe   davet    edilebilirler.    Davete uyulmadığında veya uyulmayacağına ilişkin ciddi şüphe olması durumunda yabancılar davet edilmeksizin kolluk tarafından getirilebilirler. Bu işlem, idari gözetim olarak uygulanamaz ve bilgi alma süresi dört saati geçemez.

 

Taşıyıcıların yükümlülükleri

MADDE 98 – (1) Taşıyıcılar;

  1. a) Ülkeye giriş yapmak veya ülkeden transit geçmek üzere sınır kapılarına getirmiş oldukları yabancılardan herhangi bir nedenle Türkiye’ye girişleri ve Türkiye’den transit geçişleri reddedilenleri, geldikleri ya da kesin olarak kabul edilecekleri bir ülkeye geri götürmekle,
  2. b) Yabancıya refakat edilmesi gerekli görüldüğü durumlarda refakatçilerin gidiş ve dönüşlerini sağlamakla,
  3. c) Taşıdıkları kişilerin belge ve izinlerini kontrol etmekle,

ç) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/170 md.; Aynen kabul:  1/2/2018-7078/164 md.) Kabul edilemeyen yolcunun taşınmasını engellemek için gerekli tedbirleri almakla,

  1. d) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/170 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/164 md.) Kabul edilemeyen yolcuların geri gönderilene kadar beslenme, konaklama ve acil sağlık giderlerini karşılamakla,

 

 

  1. e) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/170 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/164 md.) Kabul edilemeyen yolculara ilişkin gerekli bildirimleri yapmakla,

yükümlüdür.

(2) (Değişik: 3/10/2016-KHK-676/37 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7070/32 md.) Genel Müdürlük, sınır kapılarına yolcu getiren, sınır kapılarından yolcu götüren ve Türkiye içinde yolcu taşıyan taşıyıcılardan, hareketleri öncesi, hareketleri anı ve hareketleri sonrasında tüm yolcu ve mürettebat bilgilerini isteyebilir.

(3) Birinci ve ikinci fıkralarda yer alan yükümlülüklere ilişkin uygulanacak usul  ve esaslar, Bakanlık ve Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığınca müştereken çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.

 

Kişisel veriler

MADDE 99 – (1) Yabancılara, başvuru ve uluslararası koruma statüsü sahiplerine ait kişisel veriler, Genel Müdürlükçe veya valiliklerce ilgili mevzuata ve taraf olunan uluslararası anlaşmalara uygun olarak alınır, korunur, saklanır ve kullanılır.

 

Tebligat

MADDE 100 – (1) Bu Kanuna ilişkin tebligat işlemleri, 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre yapılır.

(2) Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar ilgilinin yabancı olduğu ve varsa özel durumları da dikkate alınarak yönetmelikle düzenlenir.

 

Yetkili idare mahkemeleri (1)

MADDE 101 – (1) Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin olarak idari yargıya başvurulması hâlinde, bir yerde birden fazla idare mahkemesinin bulunması hâlinde bu davaların hangi idare mahkemesinde görüleceği Hâkimler ve Savcılar Kurulu tarafından belirlenir.

 

İdari para cezası

MADDE 102 – (1) Diğer kanunlara göre daha ağır bir ceza gerektirmediği takdirde;

  1. a) 5 inci maddeye aykırı şekilde, Türkiye’ye yasa dışı giren veya Türkiye’yi yasa dışı terk eden ya da buna teşebbüs eden yabancılar hakkında iki bin Türk Lirası,
  2. b) 9 uncu maddenin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca Türkiye’ye girişleri yasaklanmış olmasına rağmen Türkiye’ye girebilmiş olanlar hakkında bin Türk Lirası,
  3. c) 56 ncı maddenin birinci fıkrasında tanınan sürede Türkiye’den ayrılmayanlar hakkında bin Türk Lirası,

ç) 57 nci, 58 inci, 60 ıncı ve 68 inci maddeler kapsamındaki işlemler sırasında kaçanlar hakkında bin Türk Lirası,

  1. d) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/171 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/165 md.) 98 inci maddenin birinci ve ikinci fıkralarında yer alan yükümlülüklere uymayan taşıyıcılar hakkında, fiil suç oluşturmadığı takdirde, bin Türk Lirasından onbin Türk Lirasına kadar,

idari para cezası uygulanır.

––––––––––––––––––

(1)  2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu maddede yer alan “Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu” ibaresi “Hâkimler ve Savcılar Kurulu” şeklinde değiştirilmiştir.

(2) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/171 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/165 md.) Geçerli seyahat belgesi, Türkiye Cumhuriyeti yetkili makamlarından verilmiş yabancı kimlik kartı, ikamet izni veya geçerli yol izin belgesi olmayan yabancı şahısların ülkeye girmesine, ülkeden çıkarılmasına, ülke içinde herhangi bir araç veya binek hayvan vasıtasıyla veya yaya olarak seyahat etmesine imkân sağlayan kişilere, kanunlarda ayrıca suç olarak tanımlanmayan eylemler nedeniyle tespit edilen her bir yabancı sayısınca bin Türk Lirası idari para cezası verilir. (1)

(3)  İdari para cezası öngörülen kabahatlerin bir takvim yılı içinde tekrarı hâlinde, para cezaları yarı oranında artırılarak uygulanır. (1)

(4)  Bu maddedeki idari para cezalarının uygulanması, Kanunda öngörülen diğer idari tedbirlerin uygulanmasına engel teşkil etmez. (1)

(5)  Bu maddedeki idari para cezaları, valilik veya Genel Müdürlük ya da kolluk birimlerince uygulanır. Verilen para cezaları tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde ödenir. (1)

(6) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/171 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/165  md.) Düzensiz göçü önlemek maksadıyla Bakanlıkça yürürlüğe konulan düzenlemelerde belirtilen yükümlülüklere uymayanlara Genel Müdürlük veya valilikler tarafından beşyüz Türk Lirasından onbin Türk Lirasına kadar idari para cezası verilebilir.

 

BEŞİNCİ KISIM

Göç İdaresi Genel Müdürlüğü

 

Kuruluş

 

BİRİNCİ BÖLÜM

Kuruluş, Görev ve Yetki

 

MADDE 103 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)

Görev ve yetki

MADDE 104 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)

 

İKİNCİ BÖLÜM

Göç Politikaları Kurulu Göç Politikaları Kurulu ve görevleri

MADDE 105 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)

 

–––––––––––––––––––

(1)  15/8/2017 tarihli ve 694 sayılı KHK’nin 171 inci maddesiyle, 102 nci maddeye birinci fıkradan sonra gelmek üzere ikinci fıkra eklenmiş ve diğer fıkralar buna göre teselsül ettirilmiş, aynı maddenin mevcut dördüncü fıkrasına “valilik veya” ibaresinden sonra gelmek üzere “Genel Müdürlük ya da” ibaresi eklenmiş, daha sonra bu hüküm 1/2/2018 tarihli ve 7078 sayılı Kanunun 165 inci maddesiyle aynen kabul edilerek kanunlaşmıştır.

 

Yönetmelik

 

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

 

MADDE 121 – (1) Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar çıkarılacak yönetmeliklerle belirlenir.

 

Geçici barınma merkezleri ödeneği

MADDE 121/A -(Ek: 2/7/2018 – KHK-703/71 md.)

(1)  Bu Kanun kapsamındaki geçici barınma merkezlerinin işletilmesi ve yönetilmesi amacıyla, Genel Müdürlük bütçesinde geçici barınma merkezleri ödeneği tefrik edilir. Genel Müdürlük bütçesinde gider kaydedilmek suretiyle özel hesaba aktarılarak kullanılacak bu kaynaktan, Genel Müdürlükçe uygun görülen hallerde, kamu kurum ve kuruluşları ile mahalli idarelerin hesaplarına da aktarma yapılabilir. Kamu kurum ve kuruluşları ile mahalli idareler de, yukarıda belirtilen amaçlarda kullanılmak üzere Genel Müdürlük hesabına aktarma yapabilir. Bu şekilde aktarılan tutarlar, ilgili kamu kurum ve kuruluşları ile mahalli idarelerin bütçelerine gelir kaydedilmeksizin özel hesaplarda izlenir. Geçici  barınma  merkezlerinin  ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla sınırlı olmak üzere bu hesaptan yapılacak harcamalar 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu hükümlerine tabi değildir; aktarılan bu tutarların harcanması, muhasebeleştirilmesi, denetlenmesi ve alımlara ilişkin usul ve esaslar, Hazine ve Maliye Bakanlığı ve Genel Müdürlükçe müştereken belirlenir.

(2)  Genel Müdürlük bu madde kapsamında belirlenen görevlerini yerine getirirken hizmet satın alabilir.

 

Atıf yapılan hükümler

MADDE 122 – (1) Diğer mevzuatta, 15/7/1950 tarihli ve 5683 sayılı Yabancıların Türkiye’de İkamet ve Seyahatleri Hakkında Kanuna yapılmış olan atıflar, bu Kanuna yapılmış sayılır. Diğer mevzuatta geçen yabancılara mahsus “ikamet tezkeresi” ibaresinden, bu Kanundaki “ikamet izni” anlaşılır.

 

Değiştirilen hükümler

MADDE 123 – (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/71 md.)

Yürürlükten kaldırılan mevzuat

MADDE 124 – (1) 15/7/1950 tarihli ve 5683 sayılı Yabancıların Türkiye’de İkamet ve Seyahatleri Hakkında Kanun ile 15/7/1950 tarihli ve 5682 sayılı Pasaport Kanununun 4 üncü, 6 ncı, 7 nci, 8 inci, 9 uncu, 10 uncu, 11 inci, 24 üncü, 25 inci, 26 ncı, 28 inci, 29 uncu, 32 nci, 33 üncü, 35 inci, 36 ncı, 38 inci ve ek 5 inci maddeleri, 5 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 34 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi yürürlükten kaldırılmıştır.

 

Göçmen kaçakçılığı suçunda kullanılan araca elkoyma

EK MADDE 1 – (Ek: 17/4/2017-KHK-690/6 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7077/5 md.)

(1)  Göçmen kaçakçılığı suçunun işlenmesinde kullanılan araçlara, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 128 inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmüne göre elkonulur.

(2)  Birinci fıkraya göre elkonulan aracın;

  1. a) Soruşturma ve kovuşturma devam ederken aynı suçun işlenmesinde tekrar kullanılması,
  2. b) Türkiye’de sicile kayıtlı olmaması,
  3. c) Toplam yolcu sayısına göre önemli sayıda göçmen taşınırken ele geçirilmesi, ç) Suçun işlenmesini kolaylaştıracak özel tertibatının bulunması,

hallerinden birinin varlığı durumunda, elkonulan araç sahibine iade edilmez. Bu durumda sahibinin, aracın değeri kadar teminatı elkoyma tarihinden itibaren otuz gün içinde Maliye Bakanlığına teslim etmesi halinde, araç sahibine iade edilir. Aksi takdirde, Maliye Bakanlığı tarafından soruşturma ve kovuşturma sonucu beklenmeksizin derhal tasfiye olunur. Tasfiyenin satış suretiyle gerçekleşmesi halinde, satıştan elde edilen gelirden aracın muhafaza edilmesi ve satışı için gerekli olan bütün masraflar karşılandıktan sonra kalan miktar, kovuşturma sonucuna göre işlem yapılmak üzere emanet hesabına alınır.

(3)  İkinci fıkra hükmünün uygulanmasındaki değerden,  kara araçlarında kasko değeri; deniz araçlarında tekne ve makine sigortasına esas teşkil eden değer; sigortasız araçlar ile hava ve demiryolu araçlarında ise piyasa değeri anlaşılır.

 

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Genel Müdürlüğün görev alanına giren konularla ilgili Emniyet Genel Müdürlüğünce tutulan dosya, yazılı ve elektronik ortamdaki kayıt ve diğer dokümanlar ile bilgi sistemleri, elektronik projeler ve veri tabanları Genel Müdürlüğe ve ilgili taşra birimlerine kademeli olarak devredilir. Devre ilişkin olarak, Emniyet Genel Müdürlüğü ile Genel Müdürlük arasında bu maddenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içerisinde protokol yapılır ve Bakan onayıyla yürürlüğe girer.

(2)  Bu Kanunun yayımından itibaren bir yıl sonra kabul ve barınma merkezleri ile geri gönderme merkezlerine ait taşınırlar hiçbir işleme gerek kalmaksızın Genel  Müdürlüğe devredilmiş, taşınmazlar ise hiçbir işleme gerek kalmaksızın Genel Müdürlüğe tahsis edilmiş sayılır. Devir nedeniyle yapılan işlemler, harçlardan, düzenlenen kâğıtlar damga vergisinden müstesnadır. Bu Kanunun uygulanmasında taşınır devri ile taşınmazların tahsisi ve benzeri hususlarda ortaya çıkabilecek sorunları gidermeye Bakan yetkilidir.

(3)  Genel Müdürlüğün 2013 mali yılı harcamaları için gereken ödenek ihtiyacı, 20/12/2012 tarihli ve 6363 sayılı 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanununun 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine göre karşılanır. 31/12/2014 tarihine kadar Göç İdaresi Genel Müdürlüğü adına ihdas edilen kadroların yüzde ellisini geçmemek üzere, 6363 sayılı Kanundaki sınırlamalara tabi olmadan atama yapılabilir.

 

12061-12063

 

(4)  Bu Kanunda belirlenen esaslara göre Genel Müdürlüğün taşra teşkilatlanmasının tamamlanacağı tarihe kadar, yürütülmekte olan görev ve hizmetler daha önce bu görev ve hizmetleri yapmakta olan birimler veya personel tarafından yapılmaya devam edilir. Genel Müdürlük, ilgili yerlerdeki teşkilatlanmanın tamamlandığı tarihte söz  konusu birimlerde görev yapmakta olan personeli, 118 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sayı sınırlamasına tabi olmaksızın devir tarihinden itibaren üç yılı aşmamak üzere anılan maddeye göre istihdam edebilir.

(5)  Genel Müdürlük, merkez teşkilatında görev yapmak üzere, Emniyet Genel Müdürlüğü Yabancılar Hudut İltica Dairesi Başkanlığı ile il emniyet müdürlüklerinin ilgili şubelerinde en az iki yıl süreyle görev yapmış personeli, 118 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sayı sınırlamasına tabi olmaksızın bu maddenin yayımı tarihinden itibaren üç yıl süreyle anılan maddeye göre istihdam edebilir.

(6)  Bu Kanunun İkinci Kısmının yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde valiliklere yazılı olarak müracaat eden yabancılar, bu Kanunda ikamet izinleriyle ilgili kendilerine tanınan haklardan yararlandırılır.

(7)  Bu Kanunun Üçüncü Kısmının yürürlüğe girdiği tarihten önce, 14/9/1994 tarihli ve 94/6169 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Türkiye’ye İltica Eden veya Başka Bir Ülkeye İltica Etmek Üzere Türkiye’den İkamet İzni Talep Eden Münferit Yabancılar ile Topluca Sığınma Amacıyla Sınırlarımıza Gelen Yabancılara ve Olabilecek Nüfus Hareketlerine Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik uyarınca statü verilenlere bu Kanunda belirtilen statülerine göre işlem yapılır, başvuru yapanların işlemleri ise bu Kanuna göre sonuçlandırılır. Bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren Üçüncü Kısmın yürürlüğe girdiği tarihe kadar, anılan Yönetmelik uyarınca statü verilenler ile başvuru yapanlardan ikamet izni harcı alınmaz.

(8)  Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin düzenlemeler yürürlüğe girinceye kadar mevcut düzenlemelerin bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

 

Yürürlük

MADDE 125 – (1) Bu Kanunun;

  1. a) 122 nci maddesi, 123 üncü maddesinin birinci, ikinci, beşinci ve yedinci fıkraları ile 124 üncü maddesi hariç olmak üzere Beşinci Kısmı yayımı tarihinde,
  2. b) Diğer hükümleri yayımı tarihinden bir yıl sonra, yürürlüğe girer.

 

Yürütme

MADDE 126 – (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

 

BAŞVURULARA VE İSTENEN EVRAKLARA İLİŞKİN AÇIKLAMALAR

 

  1. Seyahat belgesi (pasaport)

Türkiye’ye giriş ve çıkışlarda kullanılmak üzere pasaport ya da yerine geçen evrakların (kimlik bilgileri ve fotoğraf bulunan sayfa ile işlem görmüş sayfaların fotokopileri) sunulmalıdır.

Pasaportta ad ve soyad ayrı ayrı belirtilmemiş ise bağlı bulunulan konsolosluklardan alınacak açık kimlik bilgilerini ve ad soyadı ayrı ayrı gösteren belgeye göre ilgili alanlar doldurulur.

Eğer pasaport Latin alfabesiyle yazılı değil ise pasaportun yeminli tercüman tarafından yeminli tercümesi ve noter tarafından noter onayı veya resmi makamlarca onaylatılmış olması gerekmektedir. Örneğin; Arapça, Rusça, Farsça, Gürcüce gibi dillerdeki pasaportların Türkçeye tercümesi resmi makamlar tarafından talep edilecektir. Arapça pasaport, Rusça pasaportlarda pasaportun Türkçe çevirisi ve noter onaylı pasaport tercümesi gereklidir.

İlk ve geçiş başvurusu yapılırken pasaportun aslı ibraz edilmelidir. Sonrasında uzatma başvurularında yeminli noter onaylı tercümesi ve noter onaylı sureti ibraz edilmesi yeterlidir.

Pasaportun yenilenmesi durumunda, ikamet iznine başvuru yaparken gerekli olması durumunda varsa önceki pasaportların işlem gören sayfaları da ibraz edilmelidir.

 

  1. Fotoğraf

İkamet izni evraklarında yer alan fotoğrafların son 6 ay içinde çekilmiş, beyaz fonlu ve biyometrik olması gerekmektedir. Aile fotoğrafı, özçekim, tanınmanızı zorlaştıran, güncel olmayan veya siyah-beyaz fotoğraflar sisteme yüklenmemeli, yüklenmesi durumunda ikamet izni belgesi düzenlenmeyecektir.

 

  1. Yabancı adına başvurulması

Bir yabancı aına başvuru yapılırken eğer veli seçilmişse, adına başvuru yapılan yabancı çocuğa ilişkin doğum belgesini; Vasi seçilmişse, vesayet kararı; Avukat seçilmiş ise, vekaletname örneğibaşvuru evrakları ile birlikte ibraz edilmelidir.

Bu evraklar Türk makamlarından temin edilmiş ise e-imzalı/imzalı ve mühürlü/kaşeli olmalı; yurt dışındaki resmi makamlardan temin edilmişse Apostil şerhli olmalı ve Yurt dışından temin edilen evrakların noter onaylı vekalet tercümesi, noter onaylı vesayet belgesi ya da noter onaylı doğum belgesi tercümesi şeklinde düzenlenmeli ve hazır bulundurulmalıdır. Lahey Anlaşması’na dahil  olmayan ülkelerin vatandaşı olunması durumunda bahsi geçen bu evrakların ilgili ülke resmi makamlarınca onaylanmış olması (konsolosluk onayı ve Dışişleri Bakanlığı veya bu konuda yetkilendirilmiş Türk Makamları) gerekmektedir.

 

  1. Öğrenim Belgesi

Öğrenim belgesi, öğrenim görülen kurumdan imzalı ve kaşeli olarak alınır.

Normal öğrenim süresnce mezun olamayan öğrenciler tekrar ettikleri ve örgün öğrenci olduklarını gösteren öğrenci belgesi ile başvuru yapmaları durumunda her bir yıl için bir yıllık ikamet izni alabilirler.

İlköğretim veya liseye kayıt olacak öğrencilerin öğrenci ikamet izni alabilöncelikle ülkeye usule uygun vize ile giriş yapmış olmaları gerekir.

Yine başvuru sırasında yeminli öğrenci belgesi tercümesi, yeminli diploma tercümesi, yeminli transkript tercümesine ihtiyaç duyulabilir.

 

  1. Gelir şartı

Başvuru Formunda beyan edilir.

Geliri gösteren destekleyici belge istenebilir.

Gelir kaynağı; maaş, miras, birikim, kira, taşınmaz geliri, ticari ortaklık ya da ticari kar olabilir. Destekleyici evrak istenmesi durumunda taahhütname ibraz edilmeli ve gelir kaynağı açıkça ifade edilmelidir.

Türkiye’de bulundukları süre zarfında giderleri devlet tarafından karşılanacak kişilerden taahhütname ya da gelir ispatı talep edilmez. Gelir ispatında masrafların karşılandığı kamu kurumundan imzalı kaşeli evrak ve ikamet başvuru formunda ilgili bölüme destek alınan kurumun adı yazılır.

Beyanı yeterli bulunmayan yabancılardan aşağıdaki belgelerden biri istenebilir;

  • Emekli olduğunu ve emekli maaşı aldığını gösterir belge. Emekli maaş hesap cüzdanı ve emekli olup çalışmaya devam ediyorsa çalıştığı iş yerinden çalıştığını gösterir belge.
  • Banka hesap cüzdanı ve son 6 aylık hesap hareketleri
  • Uluslararası geçerli kredi kartı ve kredi kartının son 6 aylık ekstre hareketleri ve güncel kredi kartı limit bilgisi.
  • Güncel gelir belgesinin üzerinde haciz bulunmadığına dair yazı
  • Ülkede ikamet edilecek süre zarfında bankada tutulacak paranın ibrazı
  • Şirket yetkilisi imza sirküleri ile birlikte kaşeli imzalı şirket yazısı ibraz edilmelidir.
  • Banka mevduat gelirini gösteren belge
  • Taşınmaz kira geliri varsa tapusu ve güncel kra sözleşmesi
  • Serbest meslek erbabı için sahibi ya da ortağı olunan şirketin vergi levhası, ticaret sicil gazetetsi, imza sirküleri ve faaliyet belgesi, mali müşavirden ya da vergi dairesinden alınan bilanço, mizan ve cari kayıt evrakları.

Gelir belgelerini ibraz ederken banka hesap hareketlerinin yeminli tercümesi, şirket evraklarının noter onaylı ve yeminli tercümesi(vergi levhası tercümesi, noter onaylı imza sirküleri, noter onaylı faaliyet belgesi tercümesi, yeminli tapu tercümesi, ticaret sicil gazetesi tercümesi) yeminli tercüme bürosu tarafından yapılmalı ve gerekli onay işlemleri yapılmalıdır.

 

  1. Destekleyicinin gelir şartı

Aile ikamet izni başvurusu yapılan durumlarda destekleyici kişinin ailedeki her bir fert için asgari ücretin üçte biri kadar gelire sahip olması gerekmekte olup destekleyici kişinin toplam gelirinin asgari ücretin altında olmaması ve başka geliri mevcut ise bunun da beyanı gerekmektedir.

 

  1. Geçerli sağlık sigortası

Başvuru yapılan ikamet süresince geçerli sigorta yapılmış olmalıdır. Sigorta yurt dışında yapılmış ise sigorta şirketinin yurt içindeki acentesinde bunu tasdik eden belge ile başvuru yapılmalıdır.

Aile ikamet izni başvurularında destekleyici kişi başvuru yaptığı her bir aile ferdi adına sigorta yaptırmalıdır. İkili sosyal güvenlik kapsamında olanlar da il sosyal güvenlik birimlerinden durumlarını teyit eden ıslak imzalı ve kaşeli belge ile başvuru yapmalıdırlar.

 

Özel sağlık sigortalarında “İşbu poliçe 06/06/2014 tarih ve 9 sayılı ikamet izni taleplerinde yaptırılacak özel sağlık sigortalarına ilişkin genelgede belirlenen asgari teminat yapısını kapsamaktadır.” ibaresi bulunmalıdır. Lütfen başvuru sırasında sigorta poliçenizin e- imzalı/imzalı ve mühürlü/kaşeli aslını ibraz ediniz! Uzatma başvurularında ise, başvuru dosyanıza sadece poliçenizin onaylı örneğini koyunuz.

Ülkemizde kalacağı süre zarfında sağlığa ilişkin giderleri ilgili kamu kurumlarınca karşılanan yabancılarda geçerli sağlık sigortası şartı aranmaz.

SGK’dan getirilecek olan provizyon belgeleri hem destekleyici, hem de aile bireylerini kapsayacak biçimde olmalı ve bu belgelerde ilgili kurumun kaşesi/mührü ve e-imza/imzasının yer alması gerekmektedir.

Öğrenciler talep etmeleri halinde kayıt tarihinden itibaren üç ay içinde genel sağlık sigortası kapsamına girdiklerinden geçerli sağlık sigortası talep edilmez, ancak üç ay içinde genel sağlık sigortası yaptırmaları ve idareye bildirmeleri gerekmektedir.

3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanununun Ek 14 üncü maddesine göre ülkemize gelen yabancıların ise en fazla iki kişiyi geçmeyen refakatçilerinden ikamet izni başvurularında geçerli sağlık sigortası istenmemektedir.

18 yaşından küçük veya 65 yaşından büyüklerden geçerli sağlık sigortası şartı aranmaz, ancak halihazırda geçerli sağlık sigortası bulunanların belgelerini ibraz etmesi gerekmektedir.

 

  1. Uzun dönem ikamet izninde sağlık sigortası ve pasaport süresi

Uzun dönem ikamet izni başvurularında en az 6 aylık geçerli pasaport ve en az 1 yıllık sigorta olması zorunluluğu vardır.

 

  1. İkamet izni harcı ve belge bedeli

İkamet izni harcı vergi dairelerinden, Maliye Bakanlığı ile anlaşması bulunan bankalardan yatırılmaktadır. Ayrıca harç yatırma makbuzu başvuru evrakları ile birlikte teslim edilmelidir.

 

  1. Eksik Evrak

İkamet başvurularında ya da uzatma işlemlerinde eksik evrak bulunması durumunda 30 güne kadar süre verilip evrakın tamamlanması koşulu vardır. Eksik evrakın tamamlanmaması durumunda başvuru iptal edilir.

 

  1. Başvurunun bizzat yapılması

İkamet izni başvurusunda bireyin kendisinin başvuru yapması, eğer avukat veya vekil aracılığıyla yapılacak ise yine de bireyin kendisinin başvuru sırasında hazır bulunması talep edilebilir.

 

  1. Mülakat/görüşme

Başvuru sırasında ülkede kalış amacının net tespiti için mülakat yapılablilir.

 

  1. İkamet izni müracaat belgesi

Başvurusu alınan şahsa idare tarafından “İkamet İzni Müracaat Belgesi” verilir. Bu belge başvuru tarihinden itibaren 90 gün boyunca Türkiye’de yasal kalış hakkı sağlar.

İkamet İzni Müracaat Belgesi, pasaport veya pasaport yerine geçen belgeler temel alınarak doldurulur.

 

İkamet izni başvurusu yapıldığında kişiye kurum tarafından “İkamet İzni Müracat Belgesi” verilir ve bu belge ile ülkede 90 gün kalma hakkı tanınır. İkamet İzni Müracaat Belgesi kurum tarafından kişinin ibraz ettiği kimlik belgeleri esas alınarak doldurulur. İkamet İzni Müracaat Belgesi ile kişi 15 günlük bir periyodu aşmayacak şekilde ülkeye giriş ve çıkış yapabilir. 15 gün içinde ülkeye girdiğinde işlemleri geçerliliğini koruyacaktır.

 

  1. Türkiye’de kalınacak adres (Barınma)

Türkiye’de ikamet edeceğiniz adresi ve iletişim bilgilerini doğru ve eksiksiz bir şekilde bildirmeniz gerekmektedir.

Sizinle irtibata geçilebilmesi ve ikamet izni belgenizin adresinize ulaştırılabilmesi için

adres, telefon numarası ve e-posta bilgilerinin güncel olması gerekmektedir.

Kira sözleşmesi ile kalıyorsanız, sözleşmenizin noter onaylı örneğini de başvuru belgelerinize eklemeniz gerekmektedir.

Ülkede ikamet edilecek adres açık ve doğru bir şekilde bildirilmelidir.

Kalınan yerler otel ya da hostel gibi yerlerse burada kaldığınıza dair belgeler ibraz edilmelidir.

Yaz tatili için ülkede bulunacak olanlar kaldıkları otel ya da tatil köyünün ya da teknelerinin ve teknenin bulunduğu marinanın belgelerini ibraz etelidirler.

Öğrenciler kaldıkları yurtların müdriyetlerinden ıslak imzalı ve kaşeli evrak iletmelidirler.

Eğer akraba dışında üçüncü kişilerin yanında ikamet edilecekse evinde kalınacak kişi tarafından evliyse eşi tarafından da noterde taahhütname düzenlenmelidir. İkamet izni sırasında adres değişikliği yapılması durumunda 20 gün içinde adres değişikliği yeni açık adres ile birlikte il göç idaresine, ya da nüfus müdürlüklerine bildirilmelidir.

 

  1. Aynı şehirde üniversite, fakülte veya bölüm değişiklikleri

İkamet izni süresi içinde;

(1)  Aynı üniversitenin farklı bir fakülte/bölümünde öğrenime devam edilmesi,

(2)  Aynı şehir dahilinde farklı bir üniversiteye geçiş yapılması,

durumlarında yabancının öğrenci statüsünde kesinti olmaması kaydıyla, bilgilerinin güncellenmesi için durumunu il göç idaresi müdürlüğüne 20 iş günü içinde bildirmesi gerekmektedir.

 

  1. Farklı şehirde üniversite, fakülte veya bölüm değişiklikleri

Öğrencilik durumunda ve ikamet izni süresi içinde şehir ve üniversite değişikliği yapılmışsa 10 gün içinde yeni üniversitenin bağlı bulunduğu şehirdeki il göç idaresine değişiklikler bildirilmeli ve tüm süreç yeni şehirdeki il göç idaresi tarafından yürütülecektir.

 

  1. Taşınmaz ya da mülk sahibi olunması

İkamet izni süresinde sahibi olunan mülk taşınmaz konut olabilir ve bu amaç için kullanılabilir. Ayrıca aile üyelerine de ait ortak alınan konut aile üyelerinin de ikamet iznine başvuru hakkını getirir. Taşınmaz konut diğer aile üyelerini kapsamıyorsa sadece maddi imkan tespitine dayanak olabilir.

Konutun ikamet izni kapsamındaki kişiye ait olduğunu gösteren tapu ibrazı talep edilir.

 

  1. Adres değişikliklerinin bildirilmesi

İkamet izni süresi kapsamında adres değişikliği yapılması durumunda adres değişiklikleri 20 gün içinde il göç idaresine ve il nüfus ve vatandaşlık işlerine bildirilmelidir.

 

  1. Adli sicil kaydı

İkamet izni başvurusunda ya da kurumun özel talebiyle adli sicil kaydı ibraz edilmelidir. Adli sicil kaydı kişinin kendi ülkesindeki kurumlardan ya da bulunduğu ülke kurumlarından temin edilmiş ise belgenin orjinali apostilli olmalı eğer Lahey Anlaşması taraf ülkesi değil ise ülkenin konsolosluk ya da dışişleri Bakanlığı onaylı olması gerekmektedir. Türkiye’de noter yeminli tercüme bürosu tarafından adli sicil kaydı tercümesi yapılması ve noter onayı için noterlik makamında işlem görmesi gerekmektedir.

 

  1. Doğum belgesi

Çocuklar için, pasaport veya yerine geçen belge ya da ulusal kimlik kartlarından anne ve baba tespit edilemiyorsa, doğum belgesi istenir. Bu belgeler Türk makamlarından alınmışsa e-imzalı/imzalı ve mühürlü/kaşeli olmalı, yurt dışından temin edilmişse Apostille şerhli ve Türkçe tercümesinin noter onaylı olması gerekmektedir. Apostille anlaşmasına taraf olmayan ülke vatandaşı olunması halinde söz konusu belgelerin ilgili ülke makamları tarafından onaylanması (konsolosluk onayı ve Dışişleri Bakanlığı veya bu konuda yetkilendirilmiş Türk Makamları) gerekmektedir.

Çocuklar için detaylı ebeveyn bilgisi için doğum belgesi istenir. Doğum belgesi Türkiye’de resmi kurumlardan temin edilebiliyorsa ıslak imzalı ve kaşeli olmalıdır. Eğer kendi ülkesinden temin edilmiş ise bege Apostil Şerhi bulundurmalıdır. Apostile tabi ülke kapsamında olmayan doğum belgeleri Dışişleri Bakanlığı ya da konsolosluklar tarafından onaylı olmalıdır. Yabancı doğum belgelerinin ve Apostil Şerhlerinin de Türkçe’ye yeminli tercümesi ve noter onayı yapılması gerekmektedir. Tercüme yapılırken dikkat edilmesi gereken en temel husulardan biri eğer doğum belgesindeki isimler ve kimlik bilgileri Latin Harfleri ile yazılı değil ise yeminli tercüme onaylı doğum belgesi üzerindeki kimlik bilgileri kuruma ibraz edilmeden önce ve tercümenin noter onayı gerçekleşmeden önce kişi tarafından doğruluğu kontrol edilmelidir. Örneğin Fransızca Doğum Belgesi, İngilizce Doğum Belgesi gibi evraklarda bu durum yaşanmazken Arapça doğum belgesi, Rusça Doğum Belgesi tercümesi işlemlerinde ülkelerde ad, soyad, baba adı ülkemizdekinden farklı yazılabilmektedir.

 

  1. Ebeveynlerin ölümü veya boşanmaları

Ebeveynlerden birinin hayatta olmaması durumunda diğer ebeveyn ölüm belgesi ibraz etmeli ve noter huzurunda muvaffakatname düzenlemelidir. Boşanma söz konusu ise velayet belgesi talep edilir. Bu belgelerin yine yurtdışındaki makamlardan temini durumunda noter onaylı ölüm belgesi tercümesi, noter onaylı velayet belgesi tercümesi, noter onaylı muvaffakatname tercümesi yapılmalıdır.

 

  1. Muvafakatname ve taahhütname

Başvuruda bulunan kişinin reşit olmaması durumunda ülke dışında bulunan ebeveynler tarafından muvaffakatname düzenlenir ve bu muvaffakatname doğrultusunda bireyin Türkiye’de yanında yaşayacakları kişi veya kurum tarafından taahhütname ibrazı talep edilir. Önlisans ve üzeri eğitim almak isteyen öğrenciler reşit olacağı için yurtdışında bulunan ebeveynlerin muvaffakatname iletmesi yeterli olacaktır. İbraz edilmeden önce noter onaylı movaffakatname çevirisi yeminli tercüme bürosu tarafından hazırlanmalı ve başvuru sırasında evrakın orjinali ile birlikte verilmelidir.

 

  1. Aile ikamet izninden kısa dönem ikamet iznine geçiş

Aile ikamet izninden kısa dönem ikamet iznine geçilmesinin nedenleri:

  • Boşanmaya ilişkin mahkeme kararı

(3 yıl ve üzeri süre sonunda Türk vatandaşından boşanması halinde mahkeme kararı; 3 yıl evli kalma şartı aranmaksızın aile içi şiddet gerekçesiyle mağdur olduğunu ortaya koyan mahkeme kararı)

  • Destekleyicinin ölüm belgesi

Bu evrakların Türk makamlarından temin edilmesi durumunda evrakların ıslak imzalı kaşeli olması yeterlidir. Evraklar yurtdışından temin edilmiş ise boşanma mahkeme kararı tercümesi ve ölüm belgesi tercümesi noter onayl olarak hazırlanıp orjinal aslı ile birlikte ibraz edilmelidir.

 

  1. Evlilik cüzdanı

Evlilik Cüzdanının ilk üç sayfasının fotokopisi getirilmeli ve aslı ibraz edilmelidir. Evli olunduğunu gösteren belge İl/İlçe Nüfus Müdürlüklerinden alınabilir.

Evlilik cüzdanının ilk 3 sayfasındaki bilgiler esas alınır ve belgeler eğer Türkiye menşeili değil ise noter onaylı evlilik cüzdanı tercümesi ile orjinali birlikte başvuru sırasında hazır bulundurulmalıdır.

 

  1. Nüfus kayıt örneği

Türkiye Cumhuriyeti nüfusuna kayıtlı olduğunuzu gösteren belgedir.

İl/İlçe Nüfus Müdürlüklerinden alınabilir. Türk makamları dışından alınan bir belge ise, Apostille şerhli ve Türkçe tercümesinin noter onaylı olması gerekmektedir. Apostille anlaşmasına taraf olmayan ülke vatandaşı olunması halinde söz konusu belgelerin ilgili ülke makamları tarafından onaylanması (konsolosluk onayı ve Dışişleri Bakanlığı veya bu konuda yetkilendirilmiş Türk Makamları) gerekmektedir.

 

  1. İdarece ek bilgi ve belge istenmesi

İl göç idaresi müdürlüğü yetkilisi başvuruları değerlendirirken kişilerin farklı durumlarını göz önünde bulundurarak her zaman beyan edilen hususlara ilişkin destekleyici bilgi ve belge isteyebilir.

 

  1. Davete uyma yükümlülüğü

Kanunun 97 nci maddesi uyarınca yabancılar, başvuru sahipleri ve uluslararası koruma statüsü sahibi kişiler; Türkiye’ye girişi veya Türkiye’de kalışı hakkında inceleme ihtiyacının doğması, hakkında sınır dışı etme kararı alınma ihtimalinin bulunması, bu Kanunun uygulanmasıyla ilgili işlemlerin bildirimi nedenleriyle ilgili valiliğe veya Genel Müdürlüğe davet edilebilirler. Davete uyulmadığında veya uyulmayacağına ilişkin ciddi şüphe olması durumunda yabancılar davet edilmeksizin kolluk tarafından getirilebilirler. Bu işlem, idari gözetim olarak uygulanamaz ve bilgi alma süresi dört saati geçemez.

 

Yabancı ülke vatandaşlarının Türkiye’de kalma, yaşama, çalışma, iş ya da mülk sahibi olmalarına dair ikamet izni başvurularında sık sık evrak tercümesine ya da noterde sözlü tercümeye ihtiyaç duymaları söz konusudur. Bir ülkede yaşamaya başlamanın şartları ve koşulları olduğu gibi ibraz edilecek evrakın düzenlenme şekli de önemlidir. Eğer vatandaşı olunan ülke Lahey Anlaşması’na taraf ülke ise ülkenizden gelen her evrak apostil şerhi ile düzenlenmiş olmalı eğer ülkeniz Lahey Anlaşması’na taraf ülke değil ise düzenlenmiş olan her evrak ya Dışişleri Bakanlığı ya da bağlı bulunduğunuz konsolosluk onaylı olmalıdır. İkamet izini evrak tercümesi yeminli tercüme büroları tarafından çevirisi, yeminli tercüman onayı ve sonrasında noter onayı yapılıp başvuru yapılacak kişiye teslim edilir. Tercüme işlemleri sırasında kişi özellikle kimlik belgelerinin orjinalini de tercüme bürosuna iletmeli, noter onayı sırasında evrakın aslı hazır bulunmalı ve notere ibraz edilmelidir. Tercüme işlemi sırasında Arapça ikamet izni evrakı tercümesi, Rusça ikamet izni evrak tercümesi gibi alfabe değişikliği söz konusu olan evraklarda kimlik bilgileri kontrol edilmelidir.

İkamet izni sürecinde kişilerin yazılı tercümenin yanı sıra noterde işlem sırasında ya da kamu kurumlarında işlem sırasında yeminli sözlü tercümeye ihtayçları bulunmaktadır.

 

Okeanos Uluslararası Çeviri ve Yeminli Tercüme olarak tüm ikamet izni başvurusu ve oturum izni başvurusu sürecinizde evraklarınızın tercümesi ya da sözlü tercümelerinde veya acil çeviri ve acil tercüme ihtiyaçlarınızda firmamızdan teklif alabilirsiniz. Ayrıntılı bilgi ve talepleriniz için lütfen arayınız 0212 221 45 21