Yabancı Ülke Vatandaşlarının İkamet İşlemleri ve Başvuru Süreçleri (İkamet İzni ve Oturum İzni)

Yabancı Ülke Vatandaşlarının İkamet İşlemleri ve Başvuru Süreçleri (İkamet İzni ve Oturum İzni)

 

YABANCILARIN TÜRKİYE’DE iKAMET VE SEYAHATLERİ HAKKINDA KANUN

 

            Kanun Numarası                                  : 5683

            Kanun Tarihi                                        : 15/7/1950

            Yayımlandığı R. Gazete : Tarih             : 24/7/1950 Sayı : 7564

            Yayımlandığı Düstur : Tertip                : 3 Cilt : 31 Sayfa : 2258

 

Umumi Hükümler

 

            Madde 1 – Türkiye’ye girmesi kanunlarla memnu bulunmayan ve Pasaport Kanununun hükümlerine uygun şekilde gelen yabancılar, kanunlarla tayin olunan kayıt ve şartlar dairesinde Türkiye’de ikamet ve seyahat etmek hakkına haizdirler.

 

            Madde 2 – Yabancıların girmekten ve ikametten kanunla menedilmiş oldukları yerlerden başka, memleketin muayyen mıntakalarında münferit veya toplu bir halde ikamet veya seyahatleri Bakanlar Kurulu kararı ile menedilebilir.

            Bakanlar Kurulu bu gibi tedbirlerin mukabele bilmisil olmak üzere muayyen Devlet tebaalarına tatbikına da karar vermeye yetkilidir.

 

İkamet Beyannamesi

 

            Umumi hüküm (2)

            Madde 3 – Türkiye’de bir aydan fazla kalacak yabancılar bu müddet bitmeden ikamet tezkeresi almak için gerekli beyannameyi doldurmak üzere yetkili emniyet makamlarına bizzat veya bilvasıta müracaat etmekle ödevlidirler. Bu beyanname hiç bir harç ve resme tabi değildir.

İş tutmak maksadiyle Türkiye’ye gelen yabancılar geldikleri tarihten itibaren bir ay zarfında ve her halde çalışmaya başlamazdan evvel ikamet tezkeresi almış bulunmalıdırlar.

Konferans, konser vermek gibi kültürel faaliyetlerde bulunmak üzere turneye çıkmış olup da Türkiye’ye gelen yabancılar, bu faaliyetleri bir aydan fazla sürmemek şartiyle, bu kayıttan müstesnadır.

 

            Müşterek pasaportla gelenlerin tabi olacakları hususi muamele

            Madde 4 – Seyahat maksadiyle veya beşinci maddede yazılı maksatlarla Türkiye’ye müşterek pasaportla gelen yabancılar iki ay müddet içinde ikamet tezkeresi almakla mükellef değildirler. İcap eden hallerde bu müddet vilayetlerce iki ay daha uzatılabilir.

Müşterek pasaportla gelenlerden her birine kimliklerini gösterir resim ve harçtan muaf birer vesika verilir.

Müşterek pasaportla gelen yabancılardan grup gittikten sonra Türkiye’de kalacak olanlar hakkında bu kanunun ve Pasaport Kanununun hükümleri dairesinde muamele yapılır.

            “Turist” damgalı vize ile veya kongre, konferans ve sair kültürel gösteriler için gelenlere hususi muamele

            Madde 5 – Milli veya Milletlerarası, tarih, kültür ve güzel sanatlar şenlikleri ve festival, spor müsabakaları, kongre ve konferanslar, sergi ve panayırlar münasebetiyle veya Bakanlar Kurulunca tayin olunacak yerlerde ziyaret, tedavi veya hava değiştirme maksadiyle “Turist” damgalı giriş vizeleriyle gelecek yabancılar bu vizelerinde ikamet bakımından tahdidi tazammun eden bir şerh mevcut değilse dört ay müddetle ikamet tezkeresi almakla mükellef değildirler.

 

            Triptik vesikalariyle gelenler için hususi muamele

Madde 6 – Triptik vesikalariyle, Milletlerarası Turizm ve Otomobil Birliğinin gümrüklerden giriş karneleriyle gelen yabancı seyyahlar dört ay müddet için ikamet tezkeresi almakla mükellef değildirler.

 

            İkamet tezkeresinin reddolunacağı haller

            Madde 7 – A) Sırf iş tutmak için gelecek sanat ve meslek erbabı olup da tutacağı iş, kanunlar gereğince Türk vatandaşlarına hasredilmiş bulunan;

  1. B) Türk kanun veya örf ve adetleriyle yahut siyasi icabatla telif edilemiyecek durumda olan veya faaliyette bulunan;
  2. C) Türkiye’de kalmak istediği müddet zarfında yaşamak için maddi imkanları meşru bir şekilde temin edemiyeceği sabit olan;
  3. D) Türkiye’ye girmesi memnu olup da her nasılsa girmiş bulunan;
  4. E) Türkiye’de oturduğu müddetçe huzur ve asayişi ihlal eden;

            Yabancılara ikamet tezkeresi verilmez.

            İkamet müsaadesinin süresi

            Madde 8 – Yabancılara verilecek ikamet müsaadesinin süresi, mevzuatın ve yabancı Devletlerle aktedilmiş bulunan anlaşmaların hükümleri dairesinde ve mümkün mertebe, müracaat sahibinin talebi nazarı itibara alınmak suretiyle tesbit olunur.

 

            İkamet tezkerelerinin süresi (1)

            Madde 9 – (Değişik:14/5/1998-4360/1md.)

İkamet tezkerelerinin süresi beş seneliktir. Karşılıklılık ilkesi uyarınca bu süre Dışişleri Bakanlığının görüşü alınmak suretiyle İçişleri Bakanlığı tarafından, daha uzun veya daha kısa olarak tespit edilebilir.

Süresi biten ikamet tezkeresi üzerinde en fazla dört defa uzatma işlemi yapılabilir.

İkamet tezkereleri şahsi olmakla beraber karı, koca ve bunların onsekiz yaşını doldurmamış çocuklarına ya hepsi için, yahut çocukların baba ve analarının refakat hanesine kaydı süretiyle müşterek ikamet tezkeresi verilebilir, iş sahibi olanların şahsi ikamet tezkeresi almaları zorunludur.

 

            İkamet tezkerelerinin yenilenmesi veya sürelerinin uzatılması (2)

            Madde 10 – (Değişik:14/5/1998 – 4360/2 md.)

            Türkiye’de ikamet tezkerelerini yenilemek veya süresini uzatmak isteyen yabancılar bu tezkerelerde yazılı sürenin sona ermesinden itibaren onbeş gün içinde 3 üncü maddede yazılı makamlara bizzat veya bilvasıta müracaat ederek 9 uncu madde hükümleri çerçevesinde yenisini almaya veya süresini uzattırmaya yükümlüdürler.

Tezkerelerde yazılı sürenin sona ermesinden önce de müracaat yapılabilir.

Medeni hallerinde ve Türkiye’de ikamet sebeplerinde değişiklik olmayan yabancılar yenileme veya süre uzatma muamelesi için 3 üncü maddede yazılı beyannameyi vermezler.

 

            İkamet tezkerelerini kaybedenler

            Madde 11 – İkamet tezkerelerini kaybedenler derhal ilgili makama müracaatla yenisini almaya mecburdurlar. Bunlara kaybettikleri ikamet tezkerelerinin müddeti süresince muteber olmak üzere yeniden ikamet tezkeresi verilir. Kaybolan tezkere harca tabi bulunuyorsa bunların yerine verilecek yeni ikamet tezkerelerinden dokuzuncu maddede yazılı harçların yarısı alınır.

 

            Medeni hallerinde değişiklikler olanlar

            Madde 12 – Yabancılar medeni hallerinde husule gelecek değişiklikleri bu değişikliğin husulünden itibaren 15 gün içinde bulundukları mıntaka zabıta makamlarına imzalı bir beyanname ile haber vermeye ve keyfiyeti ellerindeki ikamet tezkerelerine kaydettirmeye mecburdurlar.

Bu beyannameler her türlü harç ve resimden muaftır.

 

            Geçici olarak Türkiye’den ayrılanlar (1)

            Madde 13 – (Değişik:14/5/1998 – 4361/1md.)

İkamet tezkeresi sahibi yabancılardan, geri dönmek üzere Türkiye dışına giden ve ikamet tezkeresinin süresi bitmeden dönenler için vize aranmaz.Bu yabancıların, sınır kapılarında geçerli ikamet tezkerelerini ibraz etmeleri Türkiye’ye girişleri için yeterlidir.

 

Türkiye İçinde İkamet ve Seyahat Şartları

 

            İkamet değişimi

            Madde 14 – İkamet tezkeresi hamili yabancılar ikametgahlarını değiştirdiklerinde keyfiyeti 48 saat zarfında gerek çıktıkları, gerek naklettikleri yerdeki polis veya jandarma karakoluna bizzat veya bilvasıta veya taahhütlü mektupla haber vermeğe mecburdurlar.

Otel, pansiyon gibi yerlerde oturan yabancılar için bu ihbar mecburiyeti bu yerlerin sahibi, müsteciri veya idarecilerine aittir.

 

            İş tutan yabancıların mükellefiyeti

            Madde 15 – Yabancılar, Türkiye’de ancak kanunun kendilerine menetmediği işleri tutabilirler.

Türkiye’de serbest olarak veya memur, müstahdem ve işçi sıfatiyle çalışacak yabancılar keyfiyeti işe başladıklarından itibaren en çok 15 gün zarfında ikamet ettikleri yerin polis veya jandarma karakoluna bizzat veya bilvasıta haber vermeğe ve ikamet tezkerelerine kaydettirmeğe mecburdurlar.

 

            Yanlarında yabancı çalıştıranların mükellefiyeti

            Madde 16 – Evlerinde veya idareleri altında bulunan yerlerde bir yabancıyı her hangi bir sıfatla çalıştıran hakiki veya hükmi her şahıs o yabancının adını ve soyadını, tabiiyetini, mesleğini, taşıdığı ikamet tezkeresinin tarih ve sayısını, ikametgah adresini ve gördüğü işle aldığı maaş ve ücret miktarını gösterir imzalı bir beyannameyi yabancının işe başlamasını takip eden en çok 15 gün içinde en yakın polis veya jandarma karakoluna vermeğe mecburdurlar.

 

            Siyasi mülteciler

            Madde 17 – Siyasi sebeplerle Türkiye’ye sığınan yabancılar ancak İçişleri Bakanlığınca müsaade olunacak yerlerde ikamet edebilirler.

 

            Yabancıların hüviyetlerini ispat mecburiyeti

            Madde 18 – Yabancılar, hüviyet varakasını, ikamet tezkerelerini veya pasaport ve kontrol fişlerini her istenişte polis veya jandarmaya göstermeğe mecburdurlar.

 

            Yabancıların Türkiye’yi Terke Davet veya Sınır Dışı Edilmeleri Halleri

            Muzır şahıslar

            Madde 19 – İçişleri Bakanlığınca memlekette kalması umumi güvenliğe, siyasi ve idari icaplara aykırı sayılan yabancılar verilecek muayyen müddet zarfında Türkiye’den çıkmağa davet olunur. Bu müddetin sonunda Türkiye’yi terketmiyenler sınır dışı edilebilirler.

 

            Pasaportlarını yenilemiyenler

            Madde 20 – Usulüne uygun olarak Türkiye sınırlarına girmiş oldukları halde pasaportlarını zayi etmiş olan veya pasaportlarının hükmü kalmamış bulunan yabancılar, kendilerine ilgili makamlarca resmen ihtar vukubulduğu tarihten itibaren 15 gün içinde pasaport veya tabiiyet ilmühaberi almağa mecburdurlar.

 

            Karar almağa yetkili makamlar

            Madde 21 – Bu kanunda derpiş edilen sınır dışı kararını almaya İçişleri Bakanlığı yetkilidir.

İçişleri Bakanlığı, lüzum göreceği sınır ve sahil illerine memleketin umumi güvenlik ve nizamı noktasından derhal çıkarılmaları lazımgelen yabancıları istizan etmeden sınır dışı etmek yetkisini verebilir. Bu iller bu yetkiye göre işlem yaptıkları takdirde keyfiyeti mucip sebepleriyle birlikte İçişleri Bakanlığına bildirmeğe mecburdurlar.

(Değişik son fıkra: 5/1/2011-6097/1 md.) Tabiiyetsiz veya Türk kültürüne bağlı olmayan yabancı göçebelerin sınır dışı edilmelerine İçişleri Bakanlığı yetkilidir.

 

            Madde 22 – (Değişik birinci fıkra: 23/1/2008-5728/134 md.) Türkiye’den sınır dışı edilenler İçişleri Bakanlığının hususi müsaadesi alınmadıkça Türkiye’ye dönemezler, bunlardan ağır ceza mahkemesinin görevine giren bir suçtan dolayı Türkiye’de mahkûm olmuş ve cezası çektirilerek sınır dışı edilmiş olanlar bir daha Türkiye’ye giremezler; ancak İçişleri Bakanlığının müsaadesiyle durmadan transit geçmeleri caizdir.

            Sınır dışı edilenlerin yol masrafları kendilerine aittir. Bu masrafları ödemekten aciz olanların sevkleri Devletçe sağlanır.

            Madde 23 – Memleket dışına çıkartılmalarına karar verilipte pasaport tedarik edemediklerinden veya başka sebeplerden dolayı Türkiye’yi terkedemiyenler İçişleri Bakanlığının göstereceği yerde oturmağa mecburdurlar.

            Madde 24 – (Değişik : 23/1/2008-5728/135 md.)

12 ve 15 inci maddelerle 18 veya 19 uncu maddeler hükümlerine makbul bir sebebe müstenit olmaksızın riayet etmeyenlere mahallî mülkî amir tarafından yüz Türk Lirası idarî para cezası verilir.

            Madde 25 – 17 nci ve 23 üncü maddeler gereğince oturmaya mecbur kılındıkları yerlerden kaçanlar mülki amir tarafından beşyüz Türk Lirasından üçbin Türk Lirasına kadar idarî para cezasıyla cezalandırılırlar. (1)

            Madde 26 – (Değişik : 2/7/2012-6352/42 md.)

Sınır dışı edildikleri veya Türkiye’yi terke davet olundukları hâlde müsaadesiz gelmeye mütecasir olan yabancılar mülki amir tarafından ikibin Türk Lirasından beşbin Türk Lirasına kadar idarî para cezası ile cezalandırılır ve sınır dışı edilir.

 

            Madde 27 – (Mülga : 23/1/2008-5728/578 md.)

 

Çeşitli İstisnai Hükümler

Türkiye’de vazifeli diplomasi ve konsolosluk memurları aileleri ve bazı müstahdemler

            Madde 28 – Türkiye’de vazifeli yabancı devletler siyasi veya konsolosluk resmi memurlariyle aileleri efradı 3 üncü, 8 inci, 12 nci ve 14 üncü maddelerle 15 inci ve 16 ncı maddeler hükümlerinden müstesnadırlar.

Bunlardan siyasi temsilcilik memurları ve aileleri efradına Dışişleri Bakanlığı, konsolosluk memurları ve aileleri efradına da vilayetler tarafından hiç bir harç veya resme tabi olmaksızın birer hüviyet varakası verilir.

Bakanlar Kurulu, bu maddede yazılı ayrıcalıkların bazılarını veya hepsini misilleme tedbiri olarak kaldırmaya yetkilidir.

Siyasi temsilciliklerde yanlarında oturmak suretiyle hizmetlerinde bulunan yabancılara mütekabiliyet şartiyle, Dışişleri Bakanlığının delaletiyle Emniyet Genel Müdürlüğünce birer hüviyet varakası verilir ve bunlar 3 üncü maddede yazılı ikamet tezkerelerini alamazlar.

 

            İstisnai sıfatları zail olanlar

            Madde 29 – Bu kanunda derpiş olunan istisnai muamelelerden faydalanan yabancılar, haklarında o suretle muamele yapılmasını icap ettiren hal ve vaziyetlerin zail olmasından itibaren bir ay zarfında 3 üncü madde hükümlerine tabi olurlar.

 

            Kanundaki müddetlerin değiştirilmesi

            Madde 30 – Bu kanunun 3 üncü, 4 üncü, 5 inci, 6 ncı, 10 uncu, 12 nci, 14 üncü, 15 inci ve 16 ncı maddelerinde yazılı müddetler Bakanlar Kurulunca icabında değiştirilebilir.

Bakanlar Kurulu bu değişiklikleri, mütekabiliyet veya mukabele bilmisil sebebiyle, muayyen Devletler tebaasına inhisar ettirebilir.

 

            Uygulanmaya dair hükümler

            Madde 31 – (Değişik: 4/7/1988 – KHK – 336/1 md.; Aynen Kabul: 7/2/1990 – 3612/27 md.)

            Bu Kanunda yazılı beyanname hüviyet varakaları ve ikamet tezkerelerinin şekilleri ve muhteviyatı İçişleri Bakanlığınca tespit olunur.

            Madde 32 – 3529 ve 3900 sayılı kanunlar kaldırılmıştır.

            Ek Madde 1 – (Ek: 14/5/1998 – 4360/3 md.)

            Türkiye’nin sınır komşusu ülkelerde yaşamakta iken yurdumuza göç etmiş olan soydaşlarımızın, ailelerinin parçalanması suretiyle dış ülkelerde kalan usul veya füruunun Türkiye’de ikamet ve seyahatlerine ilişkin gerekli düzenlemeleri yapmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.

            Madde 33 – Bu kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

            Madde 34 – Bu kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

 

15/7/1950 TARİHLİ VE 5683 SAYILI ANA KANUNA İŞLENEMEYEN GEÇİCİ MADDELER:

 

            1) 14/5/1998 tarihli ve 4360 sayılı Kanunun geçici maddesi:

            Geçici Madde 1 – Bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce vize alarak Türkiye’ye girmiş olan ve halen Türkiye’de bulunan yabancılardan vize ve ikamet tezkeresi alma süresi geçmiş bulunanlar, bu Kanunun yürürlüğe girişinden itibaren otuz gün içinde 5683 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinde yazılı makamlara bizzat müracaat edip beyanname vererek ikamet tezkeresi talebinde bulunabilirler. Bu talepler üç ay içinde idarece değerlendirilir ve karara bağlanır.

 

5683 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN MEVZUATIN

YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE

 

Kanun                                                                                                                               Yürürlüğe

No.                                     Farklı tarihte yürürlüğe giren maddeler                            giriş tarihi

 

KHK/336                                                           —                                                             5/8/1988

3612                                                                   —                                                            16/2/1990

4360                                                                   —                                                            16/5/1998

4361                                                                   —                                                            16/5/1998

4854                                                                   —                                                               6/5/2003

 

Değiştiren Kanun                                                                                                             Yürürlüğe

No.                                             5683 sayılı Kanunun değişen maddeleri                     giriş tarihi

 

5728                                                          22, 24, 26, 27                                                       8/2/2008

6097                                                                   21                                                              19/1/2011

6352                                                               25, 26                                                              5/7/2012

 

VİZE ZORUNLULUĞU, VİZE BAŞVURUSU VE YETKİLİ MAKAMLAR

Türkiye’de vize ile ya da vize mufaiyeti kapsamında kalış süresi her 180 günde 90 gündür. 90 güne kadar kalacak olan yabancı vatandaşlar Türkiye’ye geliş sırasında vatandaşı oldukları ülkelerde ya da halihazırda bulundukları ülkelerin konsolosluklarına başvuruda bulunarak geliş amaçlarına uygun vize türü ile ülkeye giriş yapabilirler. Vize başvuruluraının geçerli olabilmesi için usule uygun yapılmalı ve başvurulan ülkede yasal olarak kalışa engel bir durum olmamalıdır.

Bir ülkeye dair vize bukunması mutlak o ülkeye giriş izni anlamı taşımaz. Vizeler konsolosluklardan ve istisnai durumlarda sınır kapılarının bağlı bulunduğu valiliklerden başvuru sonucu alınır ve konsolosluk müracaatında yapılan vize başvurusu 90 gün içinde sonuçlanır.

Türkiye Büyükelçilikleri tarafından yabancı ülke diplomatlarına ve ülke mefaatleri göz önünde bulundurularak istisnai olarak vize verilebilir ve bu vizeler harca tabi tutulmaz ve usule uygun olarak Dışişleri Bakanlığı’na bildirilir.

 

Vize Muafiyeti

Vizeden muaf tutulan ülke vatandaşları, halihazırda güncel ikamet izni bulunan yabancı ülke vatandaşları, 15/07/1950 tarihli ve 5682 sayılı Pasaport Kanununun 18 inci maddesine göre verilmiş ve geçerliliklerini yitirmemiş yabancılara mahsus damgalı pasaport sahipleri, vatandaşlıktan çıkma izni alma suretiyle Türk vatandaşlığından çıkmış kişilerden Türkiye’ye girişte vize şartı aranmaz. Mücbir nedenlerle Türk hava ve deniz limanlarını kullanmak zorunda kalan taşıtlardaki kişilerin karaya çıkma sürecinde ve deniz limanlarına gelip şehri gezmek amacıyla 72 saati geçmemek kaydıyla turizm amaçlı gezi düzenleyenlerde ise vize şartı aranmayabilir.

 

Sınır Kapılarında Verilen Vizeler

Sınır kapılarında 15 günü geçmeyecek şekilde sınır kapısının bağlı bulunduğu valilikler tarafından vizesiz yabancı ülke vatandaşlarına vize verilebilir. Yabancı ülke vatandaşları bu süreyi aşmayacağını ve 15 gün sonunda ülkelerine döneceklerini belgelendirmelidir. Ayrıca bu vatandaşlardan insani nedenlere bağlı olarak sağlık sigortası beyanı talebinde bulunulmayabilir. Sınır kapısının bağlı bulunduğu valilikler vize verme işlemini sınır kapısı kolluk kuvvetlerine devredebilir.

 

Havalimanı Transit Vizeleri

  • Türkiye’den transit geçecek yabancılara, havalimanı transit vizesi şartı getirilebilir. Havalimanı transit vizeleri, en fazla altı ay içinde kullanılmak üzere konsolosluklar tarafından verilir.
  • Vize Verilmeyecek Yabancı Ülke Vatandaşları
  • Türkiye cumhuriyeti’ne girişi yasaklanmış bireyler
  • Talep ettikleri vize süresinden en az 60 gün daha fazla pasaport süresi olmayan bireyler
  • Ülkeye girişi sakıncalı görülen bireyler
  • Toplum sağlığını bozabilecek hastalığa sahip olan bireyler
  • Taraf olunan anlaşmalar kapsamında yasal suçlu ve hükümlü olanlar
  • Kalacağı süreyi kapsayan geçerli sağlık sigortası bulunmayanlar
  • Türkiye’ye giriş, Türkiye’den geçiş veya Türkiye’de kalış amacını haklı nedenlere dayandıramayanlar
  • Kalacağı sürede, yeterli ve düzenli maddi imkâna sahip olmayanlar
  • Vize ihlalinden veya önceki ikamet izninden doğan ya da 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre takip ve tahsil edilmesi gereken alacakları ödemeyi kabul etmeyenler veya 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununa göre takip edilen borç ve cezalarını ödemeyi kabul etmeyenler

 

Vizenin İptali

Sahte evrak veya yalan beyan tespitinde, vize üzerinde silinti veya tahriş varsa, yabancının suç işleyeceği yönünde kuvvetli ihtimal varsa, vize ya da vize muafiyetinin ihlali ve amacı dışında kullanılması durumunda, kişinin Türkiye’ye girişi yasaklanmış ise, pasaport ya da kimlik bilgilerinin sahte olması durumunda, vize sürecinde yabancı ülke vatandaşının sınır dışı edilme kararı çıkmış ise halihazırda var olan ve geçerliliği olan vizeler iptal edilebilir ve yabancı ülke vatandaşı Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisine alınmayabilir.

 

Türkiye’ye Giriş

Türkiye’ye giriş ve çıkış, geçerli bir pasaport veya seyahat belgesi ile sınır kapılarından yapılmaktadır.

Yabancı ülke vatandaşları sınır kapılarından girerken sınır görevlilerine pasaport veya kimlik belgelerini göstermeli, sınır geçişi sırasında evrak kontrolü rota üzerindeki araçlarda yapılabilir. Ayrıca havalimanı transit geçişlerde yabancı ülke vatandaşları belge ve ervak kontrolüne tabi tutulabilir.

 

Türkiye’ye giriş ve çıkışları, vizeleri iptal edilen ya da ülkeye girişi yasakalanan yabancı vatandaşlar için belirtilen şartlar uluslararası koruma başvurusu yapmaya engel şartlar olarak değerlendirlmez.

 

Ülkeye Giriş Yasağı

1- Genel Müdürlük, gerektiğinde ve ilgili devlet daireleri ve kurumları ile istişare ederek, kamu düzenine Türkiye’ye giriş yaparak, kamu güvenliği veya kamu sağlığı yabancıları nedenleriyle sakıncalığa karşı yasaklama getirebilir. Gerekli görülmesi durumunda Türkiye dışında bulunup da gerekli makamlarca da teyit edildikten sonra bazı vatandaşların ülkeye alınması yasaklanabilir. Türkiye’den sınır dışı edilen bireyler haklarındaki karar değişmediği sürece ülkeye alınmaz. Türkiye’ye giriş yasağı en fazla 5 yıldır. Eğer gerekli görülmesi durumunda bu süre en fazla 10 yıl daha uzatılabilir. Vize süresi veya ikamet izni bitmiş yabancı vatandaşlar resmi makamlarca tespit edilmeden önce başvuruda bulunursa sınır dışı edilme kararı alınmış yabancı vatandaşların ülkeye girme yasağı süreleri en fazla 1 yıl olabilir. Vizesi ya da ikamet izni süresi bitmiş olan, iptal edilmiş olan ve ülkeyi terk etmeye davet edilmiş kişiler eğer herhangi bir ihlalde bulunmamışlar ise ülkeye tekrar girşilerine engel olacak bir durum söz konusu olmaz.

 

TÜRKİYE’DE İKAMET İZNİ

İkamet İzni Nedir?

6458 sayılı Yabancılar ve uluslararası Korum Kanunu kapsamında Türkiye Cumhuriyeti’nde kalma ve yaşama süresi boyunca yabancı ülke vatandaşlarına verilen izin belgesidir. Yabancı vatandaşların ülkede yaşama, eğitim görme, çalışma talepleri kapsamında kendilerinden talep edilen şartları yerine getirerek ve gerekli evrakları yetkili makamlara ibraz ederek ikamet inzi belgesi edinilebilir.

 

İkamet İzni Başvurusu

Ülkede vizenin ya da vize muafeyitenin tanıdığı süreden fazla ve 90 günden fazla kalmak isteyen yabancı ülke vatandaşları ikamet izni başvurusu yapmak zorundadır. İkamet izni başvurusu bireysel olarak yapılabileceği gibi vekil tayin edilmiş kişi, kurum ya da avukatlar tarafından da yapılabilmektedir. Yalnız başvuru sürecinde yetkili makamların gerekli görmesi durumuvraklarla hazır bulunması gerekmektedir.

nda bireyin kendisi de hazır bulunmalıdır. İkamet İzni başvurusu il Göç İdarelerinden yapılmaktadır.

İlk ve devir başvuruları için yabancıların e-İkamet sistemiyle oturma izni başvurusu yapmaları ve gerekli belgelerle birlikte randevu tarihinde İl Göç İdaresi Müdürlüğü’nde bulunması gerekmektedir.

İkamet izni uzatma işlemleri ikamet izninin bitimine 60 gün kala ve ikamet izni süresi dolmadan yapılmalıdır. İkamet izni uzatma başvurusu sistem üzerinden yapılmalı ve sonrasında talep edilen evraklar posta aracılığıyla 5 gün içerisinde gönderilmelidir.

Çalışma izninine sahip yabancı ülke vatandaşları ayrıca ikamet izni almak zorunda değiller. Çalışma izni ikamet izni yerine geçerlidir.

İkamet izni başvurularında yabancı vatandaşlardan sağlık sigortası talep edilmektedir. Sağlık sigortası talep edilen ikamet izni süresinden kısa olmamalıdır.

Sağlık sigortası; Özel Sağlık Sigortası, İkili Sosoyal Güvenlik kapsamında Türkiye’de sağlık hizmetlerinden faydalanabileceğine dair belge, SGK’dan alınmış provizyon belgesi, SGK’ya Genel Sağlık Sigortası başvurusu yapıldığına dair belgelerden bir tanesine sahip olunması yeterlidir.

İkamet izni ücreti 492 Sayılı Kanun Hükmünde Verilecek ve bu Kanuna istinaden ücretler yabancılar tarafından tahsil edilecektir. İkamet izninin sona ermesini müteakip uzatmaya ilişkin başvurunun yapılmadığı durumlarda, Türkiye’de geçirilen süre için ikamet izni ücreti 492 sayılı Kanun’un 83 üncü maddesi uyarınca tahsil edilir.

 

İkamet İzni Çeşitleri

Altı türde ikamet izni bulunmaktadır.

1-KISA DÖNEM OTURUM İZNİ

Yabancılar Kanunu ve 6458 sayılı Uluslararası Koruma Kanunu kapsamında kısa dönem ikamet izni başvurusu yapılır.

Kimler Kısa Dönem İkamet İzni Başvurabilir?

1-Bilimsel araştırma yapmak için gelen yabancılar;

2-Türkiyede taşınmaz mal sahibi olan yabancılar;

3-İş veya ticari bağlantılar kuracak Yabancılar;

4-İşbaşı eğitim programlarına katılacak yabancılar;

5-Öğrenci değişim programlarının bir parçası olarak eğitim veya benzeri programlara veya Türkiye Cumhuriyeti’nin taraf olduğu sözleşmelere katılacak olan yabancılar;

6-Turizm amaçlı kalmak isteyen yabancılar;

7-Halk sağlığı tehdidi oluşturan bir hastalığı bulunmadığı sürece tıbbi tedavi almak isteyen yabancılar;

8-Yargı veya idari makamların talebi veya talebi doğrultusunda Türkiye’de kalması gereken yabancılar;

Bu amaca yönelik ikamet izni süresi, karar ve talepte belirtilen süre dikkate alınarak verilir.

9-Aile ikamet izni veren yabancılar;

10-Türkçe dersine katılacak yabancılar;

11- Bir eğitim programına, araştırmaya, stajya veya bir kamu kurumu aracılığıyla bir kursa katılacak olan yabancılar;

12-Türkiye’deki yükseköğretim programından mezun olduktan sonra altı ay içinde başvuru yapacak olan yabancılar;

13-Türkiye’de çalışmayan, ancak Bakanlar Kurulunun belirleyeceği kapsam ve miktar ile yabancı eşleri, yabancı küçük çocukları veya yabancı uyruklu çocukları için bir yatırım yapacak yabancılar

14-Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti vatandaşları;

 

Ülkede ikamet izni alma sebeplerini ispat edecekleri ve başvuru sırasında kendilerinden talep edilen belgeleri ibraz edebilmeleri

Ülkede kaldığı süre boyunca sağlıklı konaklama koşullarını yerine getirebilecek düzeyde olmaları gerekmektedir.

 

2-AİLE İKAMET İZNİ

Türk vatandaşlarının, ikamet izni olan yabancı vatandaşların, mültecilerin ve ikincil koruma statüsünde bulunan kişilerin yabancı eş, kendisinin ya da eşinin 18 yaşına girmemiş çocuğuna ya da kendisinin veya eşinin 18 yaşına girmemiş yabancı bağımlı çocuğuna aile ikamet izni verilmektedir. Aile ikamet izni birden fazla ei bulunan kişilerde yalnız tek bir eşe verilirken tüm reşit olmayan çocuklarına verilir. Ancak bu çocuklardan yurtdışında yaşayan başka bir ebeveyni olan varsa ebeveynden muvaffakatname talep edilir. Aile ikamet izni kapsamındaki çocuklar yükseköğrenim çağına kadar öğrenci vizesi almadan eğitim alma hakkına sahiptir. Aile ikamet izni süresi sponsor olan destekleyici bireyin ikamet izninden daha uzun süre olamaz.

 

3-ÖĞRENCİ İKAMET İZNİ

Ülkede ön lisans ve yüksek öğrenim görmek isteyen yabancı vatandaşlarınbaşvurduğu ikamet şeklidir.

 

4-UZUN DÖNEM OTURUM İZNİ

Uzun dönem ikamet iznine ülkede kesintisiz olarak en az sekiz yıl kalmış olan ve belirlenen şartlara uyabilecek yabancı vatandaşlara verilmektedir. Uzun dönem ikamet izni mülteci, şartlı mülteci ve ikincil korumsa statsüsü sahiperine verilmez. Uzun dönem ikamet izni süresizdir.

 

5-İNSANİ İKAMET İZNİ

İnsani ikamet izni, ülkeden ayrılmaları mümkün görülmeyen yabancı ülke vatandaşlarına, çocuğun yararı söz konusu olması gibi olağanüstü durumlarda insan ikamet izni verilir.

 

6-İNSAN TİCARETİ MAĞDURU İKAMET İZNİ

İnsan ticaretinin mağduru olan veya mağdur olabileceğine dair güçlü bir delil olduğuna dair kanıtların bulunduğu yabancılara insan ticareti mağdurları için ikamet izni verilir.

 

İkamet İzni Ücreti Tutarı Belgeleri

Yabancıya verilecek ikamet izni ve Dışişleri Bakanlığı onay ücretleri

İkamet tezkereleri, 210 sayılı Değerli Evraklara İlişkin Kanun hükümlerine göre değerli belgelerdir. Tutarlar her yıl Maliye Bakanlığı tarafından belirlenen belge ücretine tabidir. Herhangi bir ülkenin vatandaşları için belge ücreti muafiyeti söz konusu değildir.

Yabancı Misyon Personeli ve Aile Üyeleri için İkamet Prosedürleri

Yabancı Misyon Kimlik Kartı

Yabancı Misyon Kimlik Kartı, Dışişleri Bakanlığı tarafından, akredite Elçilik, Büyükelçilik, Görev Başkonsolosluğu, Konsolosluk, Konsolosluk, Konsolosluklar ve Uluslararası Vakıf Acenteleri için çalışan aile üyeleri ve yabancı misyoner personele verilecektir.

 

Yabancı Mülkiyet Kimlik Kartı Başvurusu

Yabancı misyon personeli, personelin Türkiye’de oturma izni sahibi olması durumunda, giriş tarihinden itibaren yedi gün içinde veya misyon başlangıç ​​tarihinden itibaren Yabancı Mülkiyet Kimlik Kartını Yabancı Mülkiyet Kimlik Kartı almak amacıyla Dışişleri Bakanlığı’na başvurur.

 

İkamet İzninden Muafiyet

Kanunun 20 nci maddesi ikamet izninden muafiyet düzenlemektedir. Söz konusu maddeye göre; Türkiye’deki diplomatik ve konsolosluk misyonlarının üyeleri, diplomatik ve konsolosluk görevlilerinin aile üyeleri, Dışişleri Bakanlığı’na bildirildikleri takdirde ve statüleri sözleşmelerle belirlenen uluslararası kuruluşların temsilcilerinden muaf tutulurlar. oturma izninden

Ayrıca, Yabancı Misyon Kimlik Kartı, sahibinin ikamet izninden muaf olduğunu tasdik eder.

 

Yabancı Misyon Personeli Atama Uzatma

Yabancı misyon personelinin görevlendirme süresinin uzatılması halinde, söz konusu personel, kartın sona ermesinden önceki altmış gün içerisinde Dışişleri Bakanlığına başvurarak ve her halükarda son kullanma tarihinden önce yeni bir kimlik belgesi almak zorundadır. kart.

 

Oturum İzni Alması Gereken Yabancı Misyon Personeli Aile Üyeleri

Yabancı misyon personelinin ve aile üyelerinin Türkiye’de kalmak istemeleri durumunda, ikamet izninden muaf olma hakkına sahip olduktan sonra, ikamet izni almak için en geç on gün içerisinde valilikler ile birlikte başvurmaları gerekmektedir.

 

Karşılıklılık ilkesi çerçevesinde ikamet tezkeresi alması gereken aile fertleri için yabancı misyon personelinin ikamet izni başvuruları, Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü’ne bağlı Temsilcilikler Genel Müdürlüğü’ne bağlı temsilciler tarafından yapılır. mevzuatta öngörülen süre. Oturma izni için uygun görülen yabancılar valiliklere yönlendirilir.

 

ULUSLARARASI KORUMA TÜRLERİ

  1. MÜLTECİ STATÜSÜ

Ülkelerinde meydana gelen olaylar sonucunda ülkelerinde yaşayaman, ülkelerinin korumasından faydalanamayan veya faydalanmak istemeyen, ülkelerinde olağanüstü hal yaşanan ya da kendi ülkelerinde ırk, dil, din, etnik köken, veya bağlı bulunduğu siyasi veya toplumsal oluşum nedeniyle ülkesinde yaşayamayacak durumda olan yabancı ülke vatandaşlarına verilen statüdür.

Mülteci Statüsü; Şartlı mülteci, ikincil Koruma, Geçici Koruma gibi birkaç türden oluşmaktadır.

Hemen her ülkede olduğu gibi bugün bizim ülkemizde de mülteci statüsünde yaşayan yabancı vatandaşlar bulunmaktadır.

 

YABANCILAR VE ULUSLARARASI KORUMA KANUNU

 

Kanun Numarası    : 6458

Kabul Tarihi           : 4/4/2013

Yayımlandığı R.Gazete       : Tarih: 11/4/2013       Sayı :  28615 Yayımlandığı Düstur        : Tertip : 5        Cilt : 53

 

BİRİNCİ KISIM

Amaç, Kapsam, Tanımlar ve Geri Gönderme Yasağı

 

Amaç (1)

 

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam ve Tanımlar

 

MADDE 1 – (1) Bu Kanunun amacı; yabancıların Türkiye’ye girişleri, Türkiye’de kalışları ve Türkiye’den çıkışları ile Türkiye’den koruma talep eden yabancılara sağlanacak korumanın kapsamına ve uygulanmasına ilişkin usul ve esasları (…) (1) düzenlemektir. (1)

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Kanun, yabancılarla ilgili iş ve işlemleri; sınırlarda, sınır kapılarında ya da Türkiye içinde yabancıların münferit koruma talepleri üzerine sağlanacak uluslararası korumayı, ayrılmaya zorlandıkları ülkeye geri dönemeyen ve kitlesel olarak Türkiye’ye gelen yabancılara acil olarak sağlanacak geçici korumayı (…) (2) kapsar. (2)

(2) Bu Kanunun uygulanmasında, Türkiye’nin taraf olduğu milletlerarası anlaşmalar ile özel kanunlardaki hükümler saklıdır.

Tanımlar (3)

MADDE 3 – (1) Bu Kanunun uygulanmasında;

  1. a) Aile üyeleri: Başvuru sahibinin veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişinin eşini, ergin olmayan çocuğu ile bağımlı ergin çocuğunu,
  2. b) Avrupa ülkeleri: Avrupa Konseyi üyesi olan ülkeler ile Cumhurbaşkanınca belirlenecek diğer ülkeleri,
  3. c) Bakan: İçişleri Bakanını,

ç) Bakanlık: İçişleri Bakanlığını,

  1. d) Başvuru sahibi: Uluslararası koruma talebinde bulunan ve henüz başvurusu hakkında son karar verilmemiş olan kişiyi,
  2. e) Çocuk: Henüz on sekiz yaşını doldurmamış ve ergin olmamış kişiyi,

–––––––––––––––

(1)  2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu maddede yer alan “ve İçişleri Bakanlığına bağlı Göç İdaresi Genel Müdürlüğünün kuruluş, görev, yetki ve sorumluluklarını” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

(2)  2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “, Göç İdaresi Genel Müdürlüğünün kuruluş, görev, yetki ve sorumluluklarını” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

(3)  2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nin 71 inci maddesiyle, bu maddede yer alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı” şeklinde, “Bakanlar Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca” şeklinde değiştirilmiştir.

 

  1. f) Destekleyici: Aile birliği amacıyla Türkiye’ye gelecek yabancıların masraflarını üstlenen ve ikamet izni talebinde bulunanlar tarafından başvuruya dayanak gösterilen Türk vatandaşını veya Türkiye’de yasal olarak bulunan yabancıyı,
  2. g) Genel Müdür: Göç İdaresi Genel Müdürünü,

ğ) Genel Müdürlük: Göç İdaresi Genel Müdürlüğünü,

  1. h) Giriş ve çıkış kontrolü: Sınır kapılarındaki kontrol işlemlerini,

ı) Göç: Yabancıların, yasal yollarla Türkiye’ye girişini, Türkiye’de kalışını ve Türkiye’den çıkışını ifade eden düzenli göç ile yabancıların yasa dışı yollarla Türkiye’ye girişini, Türkiye’de kalışını, Türkiye’den çıkışını ve Türkiye’de izinsiz çalışmasını ifade eden düzensiz göçü ve uluslararası korumayı,

  1. i) İkamet adresi: Türkiye’de adres kayıt sisteminde kayıtlı olunan yeri,
  2. j) İkamet izni: Türkiye’de kalmak üzere verilen izin belgesini,
  3. k) Konsolosluk: Türkiye Cumhuriyeti başkonsolosluklarını, konsolosluklarını veya büyükelçilik konsolosluk şubelerini,
  4. l) Özel ihtiyaç sahibi: Başvuru sahibi ile uluslararası koruma statüsü sahibi kişilerden; refakatsiz çocuk, engelli, yaşlı, hamile, beraberinde çocuğu olan yalnız anne ya da baba veya işkence, cinsel saldırı ya da diğer ciddi psikolojik, bedensel ya da cinsel şiddete maruz kalmış kişiyi, (1)
  5. m) Refakatsiz çocuk: Sorumlu bir kişinin etkin bakımına alınmadığı sürece, kanunen ya da örf ve adet gereği kendisinden sorumlu bir yetişkinin refakati bulunmaksızın Türkiye’ye gelen veya Türkiye’ye giriş yaptıktan sonra refakatsiz kalan çocuğu,
  6. n) Seyahat belgesi: Pasaport yerine geçen belgeyi,
  7. o) Sınır kapısı: Cumhurbaşkanı kararıyla Türkiye’ye giriş ve Türkiye’den çıkış için belirlenen sınır geçiş noktasını,

ö) Son karar: Başvuru sahibinin başvurusuyla veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişinin statüsüyle ilgili kararlardan; idari itirazda bulunulmaması ve yargıya başvurulmaması hâlinde Genel Müdürlük tarafından verilen kararı veya yargıya başvurulması sonucunda temyiz edilmesi mümkün olmayan kararı,

  1. p) Sözleşme: Mültecilerin Hukuki Durumuna Dair 1967 Protokolüyle değişik 28/7/1951 tarihli Mültecilerin Hukuki Durumuna Dair Sözleşmeyi,
  2. r) Uluslararası koruma: Mülteci, şartlı mülteci veya ikincil koruma statüsünü,
  3. s) Vatandaşı olduğu ülke: Yabancının vatandaşı olduğu ülkeyi veya yabancının birden fazla vatandaşlığının bulunduğu durumlarda, vatandaşlığında olduğu ülkelerden her birini,

ş) Vatansız kişi: Hiçbir devlete vatandaşlık bağıyla bağlı bulunmayan ve yabancı sayılan kişiyi,

  1. t) Vize: Türkiye’de en fazla doksan güne kadar kalma hakkı tanıyan ya da transit geçişi sağlayan izni,

 

–––––––––––––––––

(1)  25/4/2013 tarihli ve 6462 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle, bu bentte yer alan “özürlü” ibaresi “engelli” şeklinde değiştirilmiştir.

 

  1. u) Vize muafiyeti: Vize alma gerekliliğini kaldıran düzenlemeyi,

ü) Yabancı: Türkiye Cumhuriyeti Devleti ile vatandaşlık bağı bulunmayan kişiyi,

  1. v) Yabancı kimlik numarası: 25/4/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca yabancılara verilen kimlik numarasını,
  2. y) (Ek: 28/7/2016-6735/27 md.) Yetkili aracı kurum: Nitelikleri ve görev çerçevesi yönetmelikle belirlenen ve Genel Müdürlük tarafından yetkilendirilen kurum veya kuruluşu,
  3. z) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/169 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/163 md.) Kabul edilemeyen yolcu: Ülkeye giriş yapabilmek veya ülkeden transit geçebilmek için sınır kapılarına gelen ancak mevzuatta aranan koşulları taşımadığından ülkeye girişine veya ülkeden transit geçişine izin verilmeyen kişiyi,
  4. aa) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/169 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/163 md.) Taşıyıcı: Yabancı uyruklu yolcuları taşıyan kara, hava, deniz ve demiryolu taşıtlarının gerçek veya tüzel kişi olan sahiplerini veya ticari kara, hava, deniz ve demiryolu işletmecilerini,

ifade eder.

 

Geri gönderme yasağı

 

İKİNCİ BÖLÜM

Geri Gönderme Yasağı

 

MADDE 4 – (1) Bu Kanun kapsamındaki hiç kimse, işkenceye, insanlık dışı ya da onur kırıcı ceza veya muameleye tabi tutulacağı veya ırkı, dini, tabiiyeti, belli bir toplumsal gruba mensubiyeti veya siyasi fikirleri dolayısıyla hayatının veya hürriyetinin tehdit altında bulunacağı bir yere gönderilemez.

 

İKİNCİ KISIM

Yabancılar

 

BİRİNCİ BÖLÜM

Türkiye’ye Giriş ve Vize Türkiye’ye giriş ve Türkiye’den çıkış

MADDE  5  –  (1)  Türkiye’ye  giriş  ve  Türkiye’den  çıkış,  sınır  kapılarından,  geçerli pasaport veya pasaport yerine geçen belgelerle yapılır.

Belge kontrolü

MADDE 6 – (1) Yabancı, pasaport veya pasaport yerine geçen belge ya da belgelerini, Türkiye’ye giriş ve Türkiye’den çıkışlarda görevlilere göstermek zorundadır.

(2)  Sınır geçişlerine ilişkin belge kontrolleri, taşıtlarda seyir hâlinde de yerine getirilebilir.

(3)  Havalimanlarının transit alanlarını kullanan yabancılar, yetkili makamlarca kontrole tabi tutulabilirler.

(4)  Türkiye’ye  girişlerde, yabancının 7  nci  madde kapsamında olup  olmadığı kontrol edilir.

(5)  Bu maddenin uygulanmasında, kapsamlı kontrole tabi tutulması gerekli görülenler en fazla dört saat bekletilebilir. Yabancı, bu süre içerisinde her an ülkesine dönebileceği gibi dört saatlik süreyle sınırlı kalmaksızın ülkeye kabulle ilgili işlemlerin sonuçlanmasını da bekleyebilir. Kapsamlı kontrol işlemlerine dair usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.

 

Türkiye’ye girişlerine izin verilmeyecek yabancılar

MADDE 7 – (1) Aşağıdaki yabancılar, Türkiye’ye girişlerine izin verilmeyerek geri çevrilir:

  1. a) Pasaportu, pasaport yerine geçen belgesi, vizesi veya ikamet ya da çalışma izni olmayanlar ile bu belgeleri veya izinleri hileli yollarla edindiği veya sahte olduğu anlaşılanlar
  2. b) Vize, vize muafiyeti veya ikamet izin süresinin bitiminden itibaren en az altmış gün süreli pasaport veya pasaport yerine geçen belgesi olmayanlar
  3. c) 15 inci maddenin ikinci fıkrası saklı kalmak kaydıyla, vize muafiyeti kapsamında olsalar dahi, 15 inci maddenin birinci fıkrasında sayılan yabancılar

(2) Bu maddeyle ilgili olarak yapılan işlemler, geri çevrilen yabancılara tebliğ edilir. Tebligatta, yabancıların karara karşı itiraz haklarını etkin şekilde nasıl kullanabilecekleri ve bu süreçteki diğer yasal hak ve yükümlülükleri de yer alır.

Uluslararası koruma başvurusuna ilişkin uygulama

MADDE 8 – (1) 5 inci, 6 ncı ve 7 nci maddelerde yer alan şartlar, uluslararası koruma başvurusu yapmayı engelleyici şekilde yorumlanamaz ve uygulanamaz.

Türkiye’ye giriş yasağı

MADDE 9 – (1) Genel Müdürlük, gerektiğinde ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının görüşlerini alarak, Türkiye dışında olup da kamu düzeni veya kamu güvenliği ya da kamu sağlığı açısından Türkiye’ye girmesinde sakınca görülen yabancıların ülkeye girişini yasaklayabilir.

(2)  Türkiye’den sınır dışı edilen yabancıların Türkiye’ye girişi, Genel Müdürlük veya valilikler tarafından yasaklanır.

(3)  Türkiye’ye giriş yasağının süresi en fazla beş yıldır. Ancak, kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından ciddi tehdit bulunması hâlinde bu süre Genel Müdürlükçe en fazla on yıl daha artırılabilir.

(4)  Vize veya ikamet izni süresi sona eren ve bu durumları yetkili makamlarca tespit edilmeden önce Türkiye dışına çıkmak için valiliklere başvuruda bulunup hakkında sınır dışı etme kararı alınan yabancıların Türkiye’ye giriş yasağı süresi bir yılı geçemez.

(5)  56 ncı madde uyarınca Türkiye’yi terke davet edilenlerden, süresi içinde ülkeyi terk edenler hakkında giriş yasağı kararı alınmayabilir.

(6)  Genel Müdürlük, giriş yasağını kaldırabilir veya giriş yasağı saklı kalmak kaydıyla yabancının belirli bir süre için Türkiye’ye girişine izin verebilir.

(7)  Kamu düzeni veya kamu güvenliği sebebiyle bazı yabancıların ülkeye kabulü Genel Müdürlükçe ön izin şartına bağlanabilir.

Türkiye’ye giriş yasağının tebliği

MADDE 10 – (1) Giriş yasağına ilişkin tebligat, 9 uncu maddenin birinci fıkrası kapsamında olan yabancılara Türkiye’ye giriş yapmak üzere geldiklerinde sınır kapılarındaki yetkili makam tarafından, 9 uncu maddenin ikinci fıkrası kapsamında olan yabancılara ise valilikler tarafından yapılır. Tebligatta, yabancıların karara karşı itiraz haklarını etkin şekilde nasıl kullanabilecekleri ve bu süreçteki diğer yasal hak ve yükümlülükleri de yer alır.

Vize zorunluluğu, vize başvurusu ve yetkili makamlar

MADDE 11 – (1) Türkiye’de doksan güne kadar kalacak yabancılar, vatandaşı oldukları veya yasal olarak bulundukları ülkedeki konsolosluklardan geliş amaçlarını da  belirten  vize alarak gelirler. Vizenin veya vize muafiyetinin Türkiye’de sağladığı kalış süresi, her yüz seksen günde doksan günü geçemez.

(2)  Vize başvurularının değerlendirmeye alınabilmesi için, başvuruların usulüne uygun olarak yapılması gerekir.

(3)  Vizeler, Türkiye’ye giriş için mutlak hak sağlamaz.

(4)  Vizeler, konsolosluklarca, isti


Anahtar Kelimeler :

Gönderiyi Paylaş!

in.js">